METAFORA O ŽENI PRELJUBNICI

 

 

Prije nego je hrišćanstvo postalo zvanična ideologija Rimskog carstva, svako pleme i narod imali su svoje masonske Lože po mnogo čemu slične, ali i različite i sa posebnim vođama.

Pred vama je freska o grešnoj ženi preljubnici koja je metafora nejudejskih religija koje vode nejudejski masoni. Za nju Isus rece farisejima i književnicima:

"Koji je među vama bez grijeha neka najprije baci kamen na nju." (Jovan 8,7)

I niko na ženu ne baci kamen i osta živa, ali Crkva svojim dogmatom proglasi papu bezgrešnim i danas u cijelom svijetu samo je jedna vrsta masona sa istim vođom.

NJIHOV PLAN SA FARMERIMA

   

Pod nazivom "farmer" podrazumijeva se seljak, po-ljoprivrednik, zemljoradnik i stočar. Ovdje je riječ o Franklinu Ruzveltu (Franklin Delano Roosevelt, 32. predsjednik SAD-a od 1933. do njegove smrti 1945.)

"Farmeri moraju biti uništeni, kaže Franklin

Franklinov stav prema zemljoposedniku i farmeru je u velikoj meri isti kao onaj koji su imali komunisti Rusije nakon svrgavanja cara, ako se ozbiljno uz-me u obzir ono što on ima da kaže u svojoj knjizi For What We are About to Receive. Pročitajte šta ovaj New Dealer ima za reći:

'Seljak je sebi pripisao sve vrline i sve znanje. Glasao je protiv napretka i civilizacije, protiv grada, protiv nauke, protiv umjetnosti. On je načinio i raščinio predsjednika na slici Main Strit-a. On je iscrpio naš trezor, ako mu se pruži bilo kakva pri-lika. On je velika prepreka ljudskom napretku, velika prijetnja političkoj stabilnosti. Prije ili kasnije otkrićemo, kao što je otkrila Rimska crkva, kao što je otkrila Engleska, kao što je otkrila Sovjetska Ru-sija, da je seljak, zemljoposjednik, kulak, jedno-stavno prevelika kaljuža na putevima napretka i mo-ra biti pometen u stranu ako društvo želi da napreduje.

Ovo su teške riječi, ali su opravdane. Američki far-mer kao politička institucija je opasnost za našu civilizaciju.

Jednog će dana neki vođa neke stranke biti pri-siljen dignuti narod protiv farmera i slomiti ga kao prepreku nacionalnom blagostanju, kao što je bio zgnječen u svakoj naciji i dobu koje je iskusilo nje-govu prevlast. Činjenica da sada dobra politika po-maganja farmeru ide u smijeru gradnje politike koja će u budućnosti da ga ozlijedi.

Šteta što se on ne može promijeniti manje dras-tičnim metodama, ali on je krenuo u politiku i problem rasterećenja farme postaće ne 'kako ćemo mi rasteretiti farmera', nego 'ko će nas rasteretiti od farmera'.' (Komunisti mrze seljake - Murray)" [1]

..............................

[1] Murray William Henry; Adam and Cain; Boston, Massachusetts, The Meador Press, 1952, p. 148-149.

TO JE ON, CRKVENI ISUS, 666

 I ovako već dvadeset godina: ja njima istinu pred oči, a oni zapalacaju svojim zmijskim jezikom i špricnu otrov svoje istinske vjere prema meni. Svaka istina njih u srce probada! Znam ja, znam! To je on, crkveni Isus, 666!

PRVI DAN LJETA JE VIDOVDAN (KUPALO)

 

Njemačko DER ERSTE znači PRVI, GLAVNI [1], a simbol je VERTIKALA KUPE, pravac Sunca od baze na jugu (zimski solsticij) ka vrhu na sjeveru (ljetni solsticij). Kupa sa vertikalom je ljetni solsticij, prvi dan ljeta, VIDOVDAN ili KUPALO.

Današnji Srbi zaista ne znaju kad je Vidovdan. Srbi, Srbi, zasuti ste mnogim lažima!

..............................
[1] Herman Wirth, Was heißt Deutsch, 2. Auflage; Eugen Diederichs Verlag in Jena, 1934, p. 30.

PO SVETOM SAVI RIMOKATOLICIZAM NIJE JERES

Pre raskola 1054. godine Crkva je bila jedna i sve-totajinski ostala jedna, jer Rimokatolicizam za Pra-voslavnu crkvu nije jeres, niti je Pravoslavlje jeres za Rimokatoličku crkvu, samo su jedni drugima ši-zmatici ili raskolnici.

Raskolu, tj. podeli Crkve, uzork je neko neslaganje u vrhu uprave i to nije podela zbog nečijeg pog-rešnog ispovedanja vere, nije podela zbog jeresi. Kao dokaz tome evo Pravila iz Zakonopravila sv. Save koje je on po Pravilu Drugog vaseljenskog sabora održanog 381. prenio, istumačio i po tom Pravilu obavezao svoje episkope, sveštenike i čla-nove Crkve na sledeće:

"Правило 5. Западних епископа догма је да Оца и Сина и Светога Духа за једнобитне и за једно божаство исповедају, јер то изложивши, на свитку написаше. те да буде од свих добро прихваћено." [1]

Iz pomenutog dogmata o Svetoj Trojici, usvojenog od Crkve Rima i potvrđenog na Drugom vaseljen-skom saboru, proizilazi da filiokve za Pravoslavnu crkvu ne može biti jeres pošto Sveti Duh ishodi od Oca, dakle ishodi i od Sina jer su Otac, Sin i Sveti Duh jednosuštni (tako je u pravoslavnom Simbolu vere definisano). Samim tim tvrdnja da Sveti Duh ishodi samo od Oca za Crkvu je jeres, svejedno što je po u Pismu Isus rekao da od Oca ishodi (Jovan 15:26 ). To je i bio razlog da srpski patrijarh Porfirije marta 2024. prokune pravoslavne.

U Carigradu 879-880. bio je Osmi vaseljenski sabor na kojem su i rimokatolici učestvovali i tada je ri-mokatoličko učenje da Duh Sveti ishodi i od Sina zajednčki oglašeno i osudjeno kao jeres. Ne dugo nakon toga Crkva je poništila taj sabor, jer su se našli u ćorsokaku prihvativši mnogo ranije rimo-katoličku dogmu o Svetoj Trojici po kojoj su Duh i Sin jednosuštni Ocu i, pošto su jednosuštni, iz toga prizilazi da Duh ishodi i od Sina.

Evo po definicije Svetog Save šta je jeres, a šta raskol:

"Правило 1. Јеретик је онај ко је по вери туђ, а онај ко је по неком мање важном питању туђ – тај је расколник. Они, пак, непокорни ко-ји сакуп-љају ове или оне – ти су лодцрков-ници који су се сами одвојили од Саборне цркве и, створивши другу. засебно се сакуп-љају. Крштење од јеретика се не прима. а од расколника и од подцрковника – примa. " [2]

Da bi neko crkveno učenje bilo oglašeno za jeres, mora postojati zvanična odluka Vaseljenskog sabo-ra, a filiokve nikad od priznatih Vaseljenskih sabora nije oglašeno za jeres i zato su pravoslavci i rimo-katolici jedni drugima samo raskolnici , tj. šizmatici, a ne jeretici, krato rečeno: sve do Zakonika cara Dušana RIMOKATOLICIZAM i grčko, tj. nemanjićko PRAVOVERNO KRSTJANSTVO jedna su Crkva.

U Dušanovom zakoniku Rimokatolicizam je defini-san kao LATINSKA JERES, a PRAVOVERNO KR-STJANSTVO imenuje se kao HRISTJANSTVO, da bi u moderno doba bilo nazvano PRAVOSLAVLJE.

Podela, raskol ili šizma 1054. god. nije zbog jeresi, nego zbog neslaganja uprave u Vatikanu i uprave u Carigradu, ali je i to opet usalgašeno Sporazumom u Balamandu 1992. godine obostranim priznava-njem apostolskog prejemstava sveštenstvu i prizna-vanjem Svetih tajni. Ugovorom u Raveni 2007. god. kad su pomesne Pravoslavne crkve priznale papi staro kanonsko pravo prvenstva među patrijarsima.

Administracije su i dalje podijeljene jer papa traži da bude prvi nad patrijarsima, a ne među patrijarsima, tj. traži apsolutnu vlast nad patrijarsima i episkopi-ma, a ovima to ne odgovara jer bi im papa mogao komandovati, kažnjavati ih, svrgavati, raščinjavati i kad god poželi nekog od njih isključiti iz Crkve.

..............................
[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička, manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 273.
[2] Ibid. str. 499-501.

SVETINJA NAD SVETINJAMA I PIRAMIDA

 

     “I načini dom za svetinju nad svetinjama, dug uz širinu doma dvadeset lakata, i širok dvadeset lakata i obloži ga čistijem zlatom, kojega otide do šest stotina talanata.” (2. Dn. 3, 8)

Ovi lakti su sveti lakti, lakti stare mjere (2. Dn. 3,3-4):

a) 1 sveti lakat = 25 inči = 63,5 cm,
b) 20 svetih lakata = 500 inči

Visina Velike piramide je 5813,011886 inči:

• 5813,011886 x 43200 = 251,122.113,5 inči = 6358,501682 km = ekvatorski poluprečnik Zemlje:• 6358,501682 x 2 = 12.757,00336 km = ekvatorski prečnik Zemlje;

• 12.757,00336 x 3,14159 = 40.077,27419 km = dužina Zemljinog ekvatora.

Dužina jedne strane Piramidine baze po prirodnoj podlozi Gize je 231,92867 m, a dvije strane duge su 463,85734 m: ako se nešto kreće brzinom 463.85734 m/s, za 24 sata preći će 40.077,27418 km i to je dužina Zemljinog ekvatora.

Dužina strana Svetinje nad svetinjama je 20 lakata, tj. 500 inci: ako se nešto kreće brzinom 500 inči/s, za 24 sata preći će 43.200.000 inči = 1097,28 km = 1000 skeina = dužina AB (slika u prilogu).

Površina kvadrata ABCDA je 1204.023,398 km² i tolika je površina kruga T, prečnik kruga 1238,148415 km, obim kruga 3889,75468 km:

• 3889,75468 km = 153.139.948 inči,
• dužna Zemljinog ekvatora = 40.077,27418 km = 1.577.845.440 inči:

1.577.845.440 : 153.139.948 = 10,30329095 inči = = visina prolaznih kanala u Piramidi:

a) 10,30329095 x 2 = 20,6065819 inči = 1 kraljevski lakat,
b) 20,6065819 x 10 = 206,065819 inči = širina Kraljeve odaje u Piramidi,
c) 206,065819 x 2 = 412,1316378 inči = dužina Kraljeve odaje.

Niti je postojao Solomon, niti njegov hram, sve su to kodirana tajna značenja, koja poznaje samo najuži vrh vavilonskih (judejskih) masona. I, kao što kaže naš stari pametni narod: "Da nije budala, kako bi pametni živjeli."
 

SUNCE ISPLAŽENOG JEZIKA

 

 

 

 

 Stećak lijevo je sa Pešterski visoravni, a stećak desno je u selu Dići kod Ljiga.

Stećak u selu Reljnici, 21 km jugoistočno od Ljiga.

Stećak u selu Reljnici, 21 km jugoistočno od Ljiga.

Selo Berkovac, jugozapadno kod Ljiga.

Nekropola Radimlja, Stolac.

Kult boga Besa Egipćani su primili od Tračana: BES = GNJEV, ŽESTINA, VATRA.

Šta je dakle isplaženi jezik na figurama antropo-morfnog Sunca? To je drevni simbol najčešće viđan kao motiv na predmetima antičkog vremena. Motiv isplaženog jezika antropomorfnog Sunca imaju i prekolumbovske Maje, a Srbi ga bašine sve do druge polovine 19. vijeka. Tako su srbski nad-grobnici istovremeno i spomenik pokojniku i kumir prehrišćanske vjere.

Isplaženi jezik je simbol ljutnje, žestine, sile, vatre, simbol vreline ljetnog Sunca. I kroz srednji vijek do druge polovine 19. vijeka taj motiv na stećcima, kao i mnogi motivi prije otomanske okupacije, ponavljaju se kroz vijekove do oslobođenja od Turaka i slobodne srpske države. Motiv isplaženog jezika, motiv ruke i drugi motivi stećaka svjedoče je da velika većina dvovjeraca krstjana nije islamizirani i da nisu nestali pod turskom okupacijom.

O istinitoj duhovnosti Srba od početka srednjeg vijeka do danas svi lažu: lažu katolici Hrvati, lažu muslimani Bosnjaci i najviše lažu pripadnici njemanjićke SPC: najviše lažu Srbi pravoslavci i svjedok njihovih laži su ovi stećci sa kojih se njima ruga Sunce isplaženog jezika.

I niko od Srba neće da mi pripomogne, niko od istine neće da mi pripomogne, nestalo ljudi od Istine...

SVETOVID IZ SMEDEREVSKE TVRĐAVE

 

 

Decembra 2016. od Dragana Nikolića iz Smede-reva sa propratnim pismom dobijem fotografije ku-mira uzidanog zid u smederevske tvrđave:

"Išao sam da opet fotografišem uklesanog idola koji mene lično podseća na likove pronađenim na ra-znim kumirima, pre svega oblik glave i položaj ruku. Možda je na ovom lokalitetu, na kome postoje os-taci temelja trikonhalne crkve iz najkasnije 10. ve-ka, postojao nekakav hram koji su hrišćani uništili i na njegovom mestu izgradili crkvu.

Verovatno je to bio hram od većeg lokalnog značaja kada je bilo potrebno da se crkvom zameni do tada obožavano božanstvo. Verovatno i da je ovaj idol tek započet, pa je zato preživeo devastaciju starog hrama, ali je kao jedini preživeli bio poštovan i ce-njen među tadašnjim narodom pa je despot Đurađ dao da se ugradi u zidno platno zajedno sa još mnogim drugim antičkim skulpturama koje su ne-kada krasile kule smederevskog grada.

Zanimljivo je što je ovo jedini reljef uzidan u zidine grada a da nije iz rimskog perioda. To je jedan od razloga koji me tera da pomislim da idol nije uzi-dan slučajno, tek tako, već je razlog uziđivanja vi-šeslojan, treba mu pažljivo pristupiti.

Poznato je da su Srbi poštovali svoje bogove iz svog panteona još dugo nakon prihvatanja hrišćan-stva i jedan od primera je kamen Crnoboga (ili Dažboga) u crkvi sv. Ahilija u Arilju, koga su Srbi poštovali više nego samu crkvu kralja Dragutina.

Druga stvar, smederevski idol uzidan je u zidno platno malog grada smederevske tvrđave, dakle od-mah u prvoj fazi zidanja. Postavljen je licem okrenutim prema istoku, dakle na istočnom zidnom platnu, ok-renut prema izlasku Sunca. Lice je više antropomorvno nego ljudsko: položaj usana, očiju i nosa, dakle glavnih crta lica i oblik glave više ana-logije ima sa kulturom Lepenskog vira nego sa rimskim ili nekim drugim nalazima iz antičkog pe-rioda u koji ovog uzidanog idola smešta prof. Le-ontije Pavlović.

Kumir je pronađen i u gradu na Dunavu, što daje, s obzirom na lokalitet višestruke implikacije i konti-nuitete kulture Lepenskog vira, Starčevačke, samim tim možda i kulture Vinčanske. Ali držimo se proto Srba za kratko: idol uzidan u istočni zid malog gra-da smederevske tvrđave je najviše nalik na slo-venske kumire pronađene najviše na lokalitetetima u Rusiji, Poljskoj, a sada evo i u Smederevu. Poz-drav" (Dragan Nikolić, Smederevo, decembra 2016.)

Desna ruka Svetovida iz Smedereva tačno je pod 23.5º i to je ka znak ka sjevero istoku ka mjestu iz-laska Sunca na ljetni solsticij na prvi dan ljeta vidovdanske dugodnevice. Znak Vidovdana su oči i nos u znaku gla-goljičnog slova V = VID (dokaz da glagoljicu nije izmi-slio grčki kaluđer Ćirilo).

Slično zastavici u Svetovidovoj desnoj ruci Božije žezlo (ima ih i na nekim stećcima). Žezlo je skoro identično egipatskom hijeroglifu "nTr" (“netjer”) sa značenjem “Božija vlast", "Božija moć".

VIDOVDAN JE PRVI DAN LJETA (STEĆAK IZ ZGOŠĆE)

Mjesečni kalendar na stećku iz Donje Zgošće, Zemaljski muzej BiH, Sarajevo).

Južna i istočna čeona strana zgošćanskog stećka.

Ljetni solsticij, prvi dan ljeta, dugodnevica! Svakom čovjeku zdravog razuma jasno je zašto su Srbi taj dan nazvali DUGODNEVICA ili DUGODNEVNICA: to je dan na polovini godine, dan u kojem se navršava 6 mjeseci od prvog dana zime, dan u kojem Sunce najranije izlazi i najkasnije zalazi, dan sa najviše sunčanih sati, dan u kojem se najduže vidi. Zato su Srbi taj dan nazvali DAN BELOG VIDA, VIDOV DAN, VIDOVDAN, DAN SVETOGA VIDA, DAN SVETOVIDA.

RIMOKATOLIČKA I ORTODOKSNA (PRAVOSLAVNA) CRKVA I DALJE SU JEDNA CRKVA

https://svetosavlje.org/osmi-vaseljenski-sabor/?fbclid=IwAR0g4Vet_0gl_48c77XnbE7Bi7VUZPmhrJaVoNKKPGajvRsdSdIqtdZVY90

Po kanonima Ortodoksne (Pravoslavne) Crkve jeretici su jedno, a raskolnici su drugo:

"Правило 1. Јеретик је онај ко је по вери туђ, а онај ко је по неком мање важном питању туђ – тај је расколник. Они, пак, непокорни који сакупљају ове или оне – ти су лодцрковници који су се сами одвојили од Саборне цркве и, створивши другу. засебно се сакупљају. Крштење од јеретика се не прима. а од расколника и од подцрковника – примa. " [1]

Za Ortodoksnu crkvu katolicizam ne spada u jeres, nego su raskolnici, jer samo Vaseljenski sabor neko učenje može oglasiti i osuditi kao jeres, a rimsko filiokve (Filioque) nikad nije saborno oglašeno i kao jeres osuđeno od nekog Vaseljenskog sabora.

U vrijeme pape Jovana VIII (872-882) i carigradskog patrijara Fotija 879-880. u Carigradu je održan Osmi vaseljenski sabor na kojem je saborno sa rimokatoličkim predstavnicima osuđena jeres filiokve [2], ali su kasnije obe Crkve taj sabor prećutno odbacile i više se ne spominje ni kao sabor, a nekamo li kao Osmi vaseljenski sabor. Tako ni ni Sveti Sava u svom Zakonopravilu pored nekih jeresi uopšte ne pominje rimokatolicizam kao jeres [3], čak ih ne pominje ni kao raskolnike. Dakle je to do 1054. bila jedna i ostala jedna Crkva sa dva rituala u vršenju misterija i dvije posebne administracije.

................................

[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička • manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 499-501.

[2] Episkop Dr Nikodim Milaš, Osmi vaseljenski sabor; Hrišćanski život, mesečni časopis za hrišćansku kulturu i crkveni život, Godina četvrta, Broj 3; mart 1925, Srpska Manastirska Štamparija, Sremski Karlovci, 1925, str. 97-114.

[3] Miodrag M. Petrović, Ib.

 

CRKVENA TAJNA O SVETOM HRISTOFORU

  

 

 

 

Otkud na ikoni zajedno sv. Stefan i sv. Hristofor? Sv. Stefan je odmah na početku godine, treći dan od Božića, a početkom hrišćanske ere na Božić  je padao prvi dan zime. Hristofor je u vremenu kraja proljeća i početka ljeta, dakle je izmedju njih oko pola godine. Na glavi rimskog Merkura Anubisa je Sunce na prestolu prvog dana ljeta, stari simbol ljetnog solsticija.

Iza mnogih biblijskih priča kriju se prava značenja iz svijeta, dakle su mnoge biblijske i crkvene priče maske preko istine i laži su crkvenih masona. Tako rade sva tajna društva, tako je Isus radio, tako su radili apostoli i tako rade masoni iz vrha Crkve kroz milenijume i tako rade danas.

Lažne priče za narod masoni nazivaju egzoterijom, a onaj pravi tajni smisao, nazivaju ezoterijom. Tako lakovjerni ljudi misli da je Biblija ono što oni u svom neznanju misle da jest, a Biblija je samo jedna egzoterijska, tj. laživa priča o ezoterijskim istinitim znanjima koje vrh masona čuva za sebe i ponesto otkriju nižim stepenima masonerije. Primjer egzoterijske laži i ezoterijske istine je crkvena laživa priča o svetom Hristoforu.

Za svetog Hristofora govore da je živio u trećem vijeku i kažu da je bio divovskog rasta i da je imao pseću glavu. Tako “legenda” pripovijeda da je Hristofor na ramenima prenio malog Isusa, preko velike rijeke i po tome je nazvan HRISTOV NOSAČ, na grčkom HRISTOFOROS (Χριστόφορος).

Lakovjerni ljudi ne koriste razum, lakovjerni ljudi su maloumne kao ovce, jer razumni čovjek bi zapitao:

"Čekaj malo, vladiko, čekaj malo! Po tvojoj tvrdnji Isus je Bog, kako može biti da Bog, bio mali ili veliki, ne može preko rijeke, a piše u Pismu da je hodao po vodi Galilejskog jezera?"

U srpskoj ikonografiji Crkva prikazuje Hristofora sa sa psećom glavom. Otkud čovjek sa psećo glavom? I opet bi onaj razumni čovjek zapitao:

"Stani, vladiko, čekaj! Nije li Bog stvorio čovjeka po svom liku i evo niko od nas nema pseću glavu, niti je ikada iko vidio čovjeka sa psećom glavom! Koji je to bog po svom liku stvorio Hristofora sa psećom glavom?"

Na jednom reljefnom prikazu na srednjovijekovnom stećku srpskih pravoslavnih krstjana dvovjeraca (lažno nazvanih "bogumili") prikazan je sv. Hristofor i po srpskoj prehrišanskoj simbolici i po crkvenom “svetom predanju”. Po prehrišćanskoj simbolici prikazan je kopljanik (Sunce, Svetovid) kako lovi jelena (Oriona, sanskritskog "mrigu") i pas juri za jelenom.

U srpskoj narodnoj tradiciji SIRIUS je PASJA ZVIJEZDA. Latinsko CANIS je PAS, a latinsko CANIS MAJOR je sazviježđe u kojem je SIRIUS, sazviježđe VELIKI PAS. Drevni narodi su znali da pred ljeto Sirius nestaje na zapadu večernjeg neba i oko 70 dana kasnije pojavljuje se na istoku prije izlaska Sunca. Vrijeme između nestanka Siriusa na zapadu i njegove pojave jutrom na istoku Srbi su zvali PASJI DANI.

Latinsko CYNOCEPHALUS znači PSOGLAV. Vrijeme kad na nebu nema sazviježđa VELIKOG PSA je vrijeme kad zadnjeg mjeseca proljeća SUNCE ulazi u prvi mjesec ljeta i za to vrijeme prelazi MLIJEČNOG PUTA. Srpski PASJI DANU ukriveni su u liku divovskog PSOGLAVOG Hristofora iza kojeg se krije sazviježđe zodijačkog diva, orijaša ORIONA, jer se tada ni Orion ne vidi, Sunce je iznad Oriona, te liči kao da Orion nosi Sunce, tj. “Hristofor nosi Isusa”.

Kad se neka laž Crkve otkrije, lažovi mijenjaju taktiku, te, da bi prikrili istinu o Pasjim danima, pomjerili su sa Hristoforov dan sa 2. maja na 22. maj, ali su opet sve podesili po astronomiji i sad je Dan sv. Hristofora podešen po crkvenom kalendaru sa početka hrišćanske ere i nalazi se tačno na sredini između Blagovijesti i Ivanjdana, jer je početkom hrišćanske ere na Blagovijesti bio prvi dan proljeća, a na Ivanjdan prvi dan ljeta.

Pomoću carske vojske i kasnije lukavom vještinom prilagođavanja vremenu Crkva kao ustanova laži opstaje i manipuliše razumom ljudi skoro dvije hiljade godina. Sad je svijet u govnima do nosa, jer je Crkva preko svojih masona Iluminata praktični realizator ostvarenja plana Novog svjetskog poretka.

A ko je gazda Crkvi? To su planeri Novog svjetskog poretka, vavilonski masoni koji su od sredine 5. v. st. ere u Jerusalimu i okolini silom vojske, date im od vavilonskog cara Artakserksa, osnovali judaizam. Artakserks je njima dao pismenu dozvolu za osnivanje judaizma i dao im vojsku kao pomagača i ispratio ih ovim riječima:

“A ti, Ezra, po mudrosti Boga svojega koja ti je data postavi upravitelje i sudije da sude svemu narodu što je s one strane rijeke između svijeh koji znadu zakon Boga tvojega, i ko ne zna, učite ga. A ko ne bi izvršivao zakona Boga tvojega i zakona careva, odmah da mu se sudi, bilo da se ubije ili da se protjera ili da se oglobi ili da se baci u tamnicu.” (Ezra 7,26)

Ovo bi djeca prvog osnovne shvatila, ali vjernici lažne vjere bore se protiv svog razuma i protiv Boga Istine, jer služe Ocu laži.

CRKVA JE CRNA DUHOVNA STRANA, DARK SIDE BILA I OSTALA

 

 

Ono što smo od 2013. vidjeli u Iraku i Siriji da rade pripadnici Islamske države, ISIL ili ISIS, isto to radila je Crkva. Ne samo progonI, mučenja i ubijanja "ne-vjernika" i "jeretika", u stvari su to bili progoni, mučenja i ubijanja ideoloških, tj. političkih neisto-mišljenika i protivnika. Crkva je bila ona iz holi-vudskog filma "Rat zvijezda" CRNA STRANA, DARK SIDE svijeta srednjeg vijeka i kasnijeg kolonijalnog sistema.

Kad je nakon genocida nad Srbima stare vjere i dvovjercima krstjanima, lažno nazvanih 'bogumi-lima", Nemanja ustoličio svoju grčku Ortodoksnu Dark Side Crkvu vlast svoje države, život je zamro u Srbiji, radost je nestala nad Srbijom i u Srbima, sila Crne Strane pala je srpskom narodu na leđa i na dušu. Sve čemu se ljudi od postanja svijeta raduju, sve je postalo zabranjeno: zabranjena je šala, zabra-njen je smijeh, zabranjeno je pjevanje, zabranjeno je sviranje, sva muzika je zabranjena osim u crkvi crkvena; zabranjeno igranje u kolu, zabranjeno li-jepo odijevanje, zabranjeni su narodni zborovi, za-branjena posijela, zabranjene slave (pirovi), zab-ranjeno je i djeci crtanje po prašini i pijesku.

Mislite da izmišljam, lažem? Evo vam dokazi iz Savinog Zakonopravila, eto vam pa čitajte, možda neko i progleda:

"Правило 53. Не треба хришћани. позвани на свадбу, да пљескају или плешу, него смерно и са побожношћу да вечерају или обедују како приличи хришћанима.

Правило 54. Свештеници и сва свештена лица треба, чак и пре него што почну са забавом. отуда да одлазе.

"Тумачење. Од хришћана се захтева. ако иду на свадбу, или су позвани на неку другу трпезу, са кротошћу и смерношћу да обедују или вечерају, а не да тамо плешу, нити да пљескају рукама. јер то је недостојно хришћанског поретка. Због тога, дакле, свештеници и сва свештена лица да не гледају никакве представе на свадбама, него чак и пре него што уђу забављачи и плесачи, отуда кућама да одлазе.

Правило 55. Не треба свештеници [улагањем] пир да праве, али ни мирјани.

Тумачење. Свештеници и сви хришћани чисто треба да живе. А то. да [улагањем] праве пир, што зпачи да многи, [уложивши] сваки иснаособ, дају златнике да купе разну храну и вино и направе богату трпезу, пa сакупивши се заједно једу и пију – правило убудуће забрањује. јер је такво дело узрок пијанства, п преједања и других непристојности." [1]

"Правило 68.' Они који по поганском обичају праве пирове, одбачени да буду.

Тумачење. Ништа заједничко нема верник с неверником. По томе, дакле, и онима који по поганским обичајима творе пирове – буду ли верници, неће се опростити." [2]

To je o zabranjenim ljudskim radostima koje nikakve veze nemaju sa religijom, pjevanje, sviranje i svadbeno veselja nije religija, to su opsteljudske božanske osobine i radnje koje čovjeka razdvajaju od životinja.

Treba da znate da je hrišćanstvo od Nemanje jedina vjera u državi Nemanjića i svi su morali biti hrišćani i svi su morali poštovati Savine crkvene zapovijesti. Dakle, svima treba da bude jasno da je crkvena tvrdnja o tome kako je crni Sava dozvolio prehrišćansko u srpskom pravoslavlju smrdljiva je crkvena laž.

Posebna je priča o zabranama srpskih religijskih prehrišćanskih običaja i radnji:

"Правило 65. Ватре које се пале пред радњама за нов месец. и они који ове прескачу – да се забране.

Тумачење. Неки пред својим радњама где купују и продају. или пред вратима својих домова, запаливши ватру. прескакаху, по неком древном обичају. А оци. за оне који то упражњавају, прописују: Нађе ли се свештено лице да тако нешто твори – да се извргне, а мирјанин – да се одлучи, јер и Манасија цар, провевши своју децу кроз пламен, и гатајући – разгњеви Бога." [3]

Crkva je zabranila i loženje badnjaka i nikad po svojim manastirima nije palila badnjaka, čak ni danas to ne čini. Nikad badnjak u Hilandaru nije zapaljen, nikad! I ne samo u Hilandaru, nikad nije zapaljen pred bilo kojom srednjovijekovnom zadužbinom u ono vrijeme Nemanjića i kneza Lazara.

"Правило 62. Да се избаце из живота верника вота, и врумалија, и каланде и плесања што су у почаст боговима; и комични, и сатирски и козји ликови; и над точилима призивање Диониса; и над крчазима смех. Они, пак, који после овог правила остају у томе – свештена лица, дакде, да се извргну, а мирјани да се одлуче.

Тумачење. Каланде су први дани сваког месеца, у које обичај Јелина беше да творе жртве. А вота и врумалија беху јелински празници. Јер Врум је надимак Дионису. И све друго што је идолска превара и сујета, избацујући из живота верника, свети оци забрањују хришћанима да тако нешто творе и да упражњавају у народу; и плесање жена, којим распаљивање блуда изазивају код оних што у њих гледају; и све оно што јелински мушкарци и жене творахуна празнике својих лажних богова; у мушкарцима нс дозвољавају да се облаче у женску одећу, нити женама у мушку, што твораху они који су плесали на Дионисов празник; а НИ космате ликове да стављају на себе, ни козје, ни сатирске. Космати ликови су, дакле, изумљени на поругу [неким], а козји – као жалосни, да и на плач подстичу, а сатирски беху оних који Дионисов празник празнују. Јер сатири, као плесци око Диониса, треба да изгледају као изопачен лик. Ни име Дпонисово, дакле, на точилима кад вино претачу, не призивати, нити се, кад у крчаге уливају вино, савијати, нити грохотом смејати, што и сада чинс сељани, не знајући шта чине. А Днонис се зваше бог у Јелина – учитељ пијанства и винодавац. Ово, пак, правило прописује за оног ко свесно то чини – ако је свештено лице да се извргне, а обичан човек да се одлучи. " [4]

Bugari su sačuvali koledarske običaje, Slovenci i Hrvati su to sačuvali, Srbi zapadno od Drine su to čuvali sve do 70-ti godina prošlog vijeka, a u Srbiji taj običaj davno se ugasio kao i dodolski običaji, kao i loženje vatri uz velike kalendarske praznike.

I vi mene gledate poprijeko kad vam o lažima i teroru Crne Crkve govorim i dokaze vam pred oči i pred vjeru postavljam. Vjeruješ u Isusa Hrista? Vjeruj, čovječe, ali ne idi sa zlom i za zlom, idi za dobrom ako sebi dobro misliš, odvoj se od crkvenog Antihrista. Pravi Isus sa svojim vjernicima ne gazi po krstu kao što Antihrist preko dvadeset godina gazi po 70-80 hramova Srpske Pravoslavne Crkve! Zar još nisi shvatio da je kraj svijeta svijetu nad glavom?

I NE LAŽITE VIŠE O TOME KAKO JE SAVA DOZVOLIO NEHRIŠĆANSKO U SVOJOJ KANONSKI VEOMA STROGOJ ORTODOKSNOJ CRKVI. HAJD' ŠTO LAŽITE NARODU, ALI BOGU LAŽETE, ALOOOOO!

..............................

[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička • manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 265-267.

[2] Ib. str. 366-367.

[3] Ib. str. 457.

[4] Ib. str. 455.