NISU SE ZVALI HRIŠĆANI, NEGO KRESTJANI

Kresta - Krista

Da u ovim keltskim riječima umjesto K pišu C, to je odluka britanskih cenzora, inače u rječnicima keltskog je napomena da je keltsko C = K.

Izvor: Goran Komar, Siniša Šolak, Ćirilički spomenici Glamočkog polja; Međunarodno udruženje naučnih radnika - AIS, Banja luka, 2018, str. 70.

- KRES = VATRA = PLAMEN = SJAJ = SVJETLOST;
- JAN (sanskrit) = ZAČET, ROĐEN;
- KREST JAN > KRESTJAN = VATROM ZAČET = VATROM ROĐEN = SVJETLOŠĆU ROĐEN = SUNCEM ROĐEN = BOGOM ROĐEN;
- KRESTJANIN = VATRIN = SUNČEV = BOŽIJI.

Velšani su kao i Srbi direktni potomci tračanskih Briga:

- CRES (čita se KRES) = GRIJANJE, ZAPALJENJE, SPEČEN [1]
- CRESIAD = ZAPALJENJE [2]
- CRESIG = GRIJANJE, UPALA [3]
- CRESOL = ZAPALJIVO [4]
- CREST = SPEČEN [5]
- CRESU = SUŠITI, PRŽITI, OPEĆI, OPALITI [6]
- CRESUR = UPALJENO [7]

U svim navedenim velškim riječima C se čita kao K, dakle je velško CRES = KRES, itd. To znači da je KRES iz jezika Tračana ostalo u jezicima njihovih potomaka.

Šta znači srpski i ruski vaskršnji pozdrav HRISTOS VASKRESE ili VOSKRESE? Srpsko VAS znači SAV. KRES je VATRA, te riječ VASKRESE znači OBUČEN U VATRU, SAV U VATRI, USTAO U VATRI. HRISTOS U SLAVI, jer SVJETLOST znači SLAVA.

HRISTOS JE BOG OGNJA, BOG SUNCA, BOG SVJETLOSTI, BOG SLAVE kao što su to u našoj predhrišćanskoj vjeri bili SVAROŽIĆ, JARILO (JUR-AJ), SVETOVID I PERUN.

Taj KRES u VASKRES, VOSKRES upravo i jeste razlog da u crkvenoj ikonografiji kroz sav srednji vijek ne postoji ni jedna freska ni ikona sa prikazom Hristovog VASKRESENJA, jer bi lik Isusa morali pri-kazatu u KRESU, kao na priloženoj umjetničkoj slici, a slovenski BOG VATRE zvao se KRES i to je samo drugo ime SVETOG VIDA.

Prvi hrišćani Galatije u Maloj Aziji zvali su se KRESTJANI, ikavskim kazano KRISTJANI:

Najraniji istorijski izvor o KRESTJANIMA nalazimo u kod Tacita (56-117/120. godine). U svojim Analima Tacit izvještava o sudbini KRESTJANA nakon veli-kog požara u Rimu sredinom 64. godine:

"ergo abolendo rumori Nero subdidit reos et qua-esitissimis poenis adfecit, quos per flagitia invisos vulgus Chrestianos appellabat. auctor nominis eius Christus Tiberio imperitante per procuratorem Ponti-um Pilatum supplicio adfectus erat. (Tacitus 15, 44,2-3)

"Stoga, ukidanjem glasina, Neron je podvrgao kriv-ce najstrožim kaznama, one koje je običan narod nazivao krestjanima, omražene zbog njihovih sra-mota.Tvorca njihovog imena, Krista, pogubio je pro-kurator Pontije Pilat za vrijeme Tiberijeve vladavi-ne." (Tacit 15, 44,2-3)

a) KRES > KRESNA > KRESNIK = SVETOVID
b) KRES > KRESTA > KRESTOS = KRESTJANI

Pošto sredinom srednjeg vijeka u nekim korijenskim osnovama dolazi do gubljenja samoglasnika, tako stari oblik KRESTJANI kod ekavaca postaje KR-STJANI, dok zapadno od Drine, gdje preobladava ikavski govor, ostaje ikavsko KRISTJANI.

Ekavsko KRESTJANI u ikavskom glasi KRISTJANI, KREST je KRIST, KRESTA je KRISTA, KREST po-staje KRST i KRIS daje KRIŽ, KRESTENJE postaje KRŠTENJE, A KRISMANJE postaje KRIZMANJE i sve potiče od KRES, tj. VATRA.

..............................

[1] Daniel Silvan Evans, A dictionary of the Welsh language, Part 3, Carmarthen, W. Spurel & Son. London: Simpkin, Marshall & Co.; Bernard Quaritch. 1893, p. 908.

[2] Ib.
[3] Ib.
[4] Ib.
[5] Ib.
[6] Ib.
[7] Ib.

ISUS SA BIJELOM MASONSKOM RUKAVICOM

 

 

 

 

 

 

Isus na mozaiku iz 6. vijeka u manastiru Sv. Ka-tarine na Sinaju ima rukavicu na lijevoj ruci, dakle je Isus bog proljeća.

Tri masona i bijele rukavice kao Božije Trojstvo:

1. Mason koji sjedi desno ima bijelu rukavicu na li-jevoj ruci i on lijevom rukom drži žezlo boga pro-ljeća. On nije ogrnut kraljevskim plaštem od puli-risovine i on je simbol proljeća i boga proljeća.

2. Mason kojisjedi lijevo ima rukavicu na desnoj ruci i desnom rukom drži žezlo ljeta. Ogrnut je kraljev-skim plaštem od puli-risovine i on je tu simbol ljeta i bog ljeta.

3. Mason u sredini sa bijelim rukavicama na obe ru-ke stoji sa krunom, žezlom i drvenim zidarskim če-kićem predstavlja Sunce, Boga Sunca, Zakonodav-ca i Višnjeg Boga u najvišoj snazi podneva ljetnog solsticija u danu vidovdanske dugodnevnice prvog dana ljeta.

DION ISUS = BOŽANSKI ISUS

Dionisus je sin Zevsa i Zemlje.

Grčki: ΔΙΟΝΥΣΟΣ, latinski: DIONYSOS = tračanski: DIONISUS = DION ISUS = BOŽANSKI ISUS = gal-ski: ESUS, HESUS ili ISUS. Slučajnost? Ne, nije, jer: "Ovo što se sad zove hrišćanska religija pos-tojalo je među drevnima i nije bilo odsutno od ljud-ske rase do Hristovog dolaska od čijih vremena is-tinita religija, koja je već postojala, počinje da se zove hrišćanstvo.” [1]

...............................

[1] Jirah Dewey Buck, Mystic Masonry, or, the Symbols of Freemasonry and Greater Mysteries of Antiquity [Supplemental Harmonic Series, Vol. V], Chicago: Indo-American Book Company, 1911, pg. 69.

DUH OBOŽAVANJA SUNCA OD LEPENSKOG VIRA DO 20. VIJEKA

Sunce Dako ili Dagon (kamena skulptura kulture Le-penskog vira) i Sunce Svetovid-Perun (stećci druge polovine 19. vijeka) svjedoče trajanje duhovnosti obožavanja Sunca jednog drevnog naroda jednog jezika, ma kako se taj narod danas pod stranim ideologijama avramskih okupatorskih religija dijelio, mrzio i nazivao: pravoslavni Srbi, rimokatolički Hr-vati, Bošnjaci muslimani ili Crnogorci).

I ovi stećci pobijaju velike laži vladajućih avramskih ideologija da je duh krstjana sa podizanjem stećaka nestao islamizacijom u vremenu turske okupacije.

......................
Fotografija stećka iz Kazanaca kod Gacka:

Kazase Sreckovacevic, Facebook, Mart 6. 2026. https://www.facebook.com/kazase.sreckovacevic

ANTROPOMORFNO SUNCE ISPLAŽENOG JEZIKA

Dako ili Dagon (skulptura kulture Lepenskog Vira).

Zeleni čovjek, Silvan modernog doba.

HETI, SKITI ILI SLAVENI U AMERICI

Heti su Skiti, Geti, Goti ili Dačani, tj. Tračani. Skiti su po Evropi bili izmiješani sa Keltima koje istoriografi pominju kao Kelto-Skite. Tračani, Sarmati, Kimeri, He-ti, Skiti, Geti, Goti, Iliri i Slaveni bili jedan narod sa mnogo imena:

"Ipak je rekao dovoljno da bez ikakve sumnje ukaže na činjenicu da su takozvani Skiti bili Heti s nekoliko izmiješanih keltskih i jafetskih plemena." [1]

"Veoma je moguće (kao što pretpostavlja i Mr. Stuart Poole) da su Khiti ili Heti bili pleme Skita koje je napredovalo i naselilo se na Eufratu.“ [2]

Pošto je grupa Heta osmislila Bibliju, iskrivili su is-toriju izmišljajući da su Heti potomci nekog Nojevog Hama pa je bilo rizično u 19. vijeku tvrditi suprotno, ali uprkos tome neki su i tada tvrdili da su Heti Skiti i to su kasnija istorijska, arheološka i lingvistička ot-krića potvrdila:

"Hetiti, koji su govorili indoevropskim jezikom, od davnina su se proširili po istočnoj Maloj Aziji i sje-vernoj Siriji." [3]

"Sake ili Skiti, koje su njihovi semitski susjedi nazi-vali 'Gimiri' (plemena?), prvi put su se pojavili u kli-nastim natpisima kao samostalni narod pod Esar-Hadonom oko 684. godine prije nove ere." [4]

"Svi Kanaanci, siguran sam, bili su Skiti; a sta-novnici Sirije zadržali su svoj prepoznatljiv etnički karakter sve do prilično kasnog perioda istorije. Prema natpisima, Khetta ili Hetiti bili su dominantna skitska rasa od najranijih vremena." [5]

„Vendi, Veneti ili Slaveni, koji su, kada su prvi put postali poznati u Evropi, bili naseljeni na granicama Italije prema Tirolu i Kranjskoj, postepeno su se pro-širili u Retiju, ili zemlju Grisona, u Švabsku i vjero-vatno u Frankonsku. Ova rasa trenutno zauzima ci-jeli prostor između gore spomenutih zemalja i isto-čne obale Jadranskog mora, s jedne strane, i Lede-nog okeana s druge strane. Potomci drevnih Sla-vena prodrli su u Kamčatku, naselili Aleutske otoke i možda prešli na sjevernoamerički kontinent." [6]

Heti Skili ili Geti, Geti su Tračani, Tračani su Srbi:

„U svim ovim zemljama bili su jedan te isti narod, iako podložni različitim knezovima i poznati pod raz-ličitim imenima. Tako su se u Kimeriji, Sarmatiji, Ski-tiji nazivali Kimerijci, Sarmati, Skiti; u Trakiji, Dakiji i Meziji, Tračani, Dačani i Mezijci; a u blizini Istra i Ponta, Iliri i Ponti." [7]

“Utvrđeno je da istorije Meksika i Perua, kao i predanja Trokuoiza i drugih plemena Sjeverne Ame-rike, ilustruju ranu historiju Hetita. Američki konti-nent je prvobitno bio naseljen iz dva različita pravca, jedan je bio sjeveroistočne obale Azije, a drugi Ma-lajski i Polinezijski arhipelag.” [8]

“Sasvim je moguće, kako su neki pisci tvrdili, da su stigli u Novi svijet prije početka hrišćanske ere, ponijevši sa sobom svoj čudan sistem konven-cionalnih hijeroglifa, koji je zbunio mnoge istraži-vače, a odaje odnos prema kipovima pronađenim na Uskršnjim ostrvima i prema najstarijim kineskim simbolima. Ova plemena su sa sobom donijela i tradicije koje se odnose na drevni period hetitske prevlasti u Egiptu, Palestini i Kaldeji.” [9]

Neke od tih tradicija su predstava isplaženih jezika na idolima Sunca i sunčanih božanstava, graviranje brkova bogova i božanstava ne ispod nosa kao kod ljudi, nego sa strana nozdrva; desna ruka idola na srcu pod oko 23,5 stepeni sto je ugao izlaska Sunca na dugodnevicu, a lijeva ispod pod istim uglom poka-zuje zalazak Sunca na kratkodnevicu; način "kupa-nja" i meditiranju pod malim šatorom prelje-vanjem vode preko pregrijanog kamenja i skalpi-ranje ubijenog neprijatelja.

..............................

[1] John Campbell, The Hittites: their inscriptions and their history, Volume II; London, John C. Nim-mo, 1891, pg. 282.

[2] George Rawlinson, The History of Herodotus, Vol. II; New York: D. Appleton and Company, 1889, pg. 158.

[3] Hutton Webster, World history; D. C. Heath & Co., Publishers, Boston, New York, Chicago, 1921, pg. 62-63.

[4] George Rawlinson, History Of Herodotus, Vol. I: London, John Murray, 1875, pg. 232.

[5] William Smith, Dictionary of the Bible, Vol. IV; New York: Hurd and Houghton; Cambridge: River-side Press, 1870, pg. 2974.

[6] Frederic Shoberl, Illyria and Dalmatia, Volume I, Introduction xi-xii; London, Printed for R. Acker-mann, 1821.

[7] An Universal History from the Earliest Account of Time to the Present: Compiled from Original Authors, and Illustrated with Maps, Cuts, Notes, and Other Tables. Vol. VII; London: Printed for T. Osborne, J. Osborn, A. Millar, J. Hinton, 1792, pg. 487.

[8] John Campbell, The Hittites: their inscriptions and their history, Vol. II; Toronto: Williamson & Co., 1890, p. 340.

[9] Ib.

ISUS HRIST ISPLAŽENOG JEZIKA JE SVJETLOST, SUNCE (ΦOC, Φωσ)

Od papine Rimsko-grčke crkve originalna krstjanska crkva je zatrvena u 13-14. vijeku.