VERONAUKA GEOMETRIJE

Pomoću geometrije broja Pi (π = 3,14159...), kao obima kruga prečnika d = 1, i kvadrata iste površine kao krug, dolazimo do mera Zemlje i mera Velike Piramide koristeći osnovne fizičke veličine kretanja: dužinu, brzinu i vreme.

Mere:

a) obim kruga Z = 3,14159 km,
b) d = 1 km,
c) površina kruga Z = 0,7853975 km² = površina kvadrata ABCDA,
d) AB = 0,886226551 km

Dakle: dužina, brzina i vreme! Ako bi se nešto kreta-lo brzinom 0,886226551 km/s, za 24 sata, tj. za je-dan dan, prešlo bi 76.569,97402 km.

Dve strane baze Velike piramide duge su 463,85734 m i ako bi se nešto kretalo brzinom 463,85734 m/s, za 24 sata, tj. za jedan dan, prešlo bi 40.077,27418 km = obim Zemlje oko ekvatora.

Kraljeva odaja je srce Piramide i srce mera geomet-rije vremena, Široka je 10 kraljevskih lakata = 206,0658189 inči, duga 20 kraljevskih lakata = 412,1316378 inči. I gle:

40.077,27418 : 76.569,97402 = 0,52340718 km = 523,40718 m = 52.340,718 cm = 1000 kraljevskih lakata = 20.606,58189 inči = 100 širina Kraljeve odaje = 50 dužina Kraljeve odaje.

Pošto je krug Zemljinog ekvatora obima 40.077,27418 km, prečnik Zemlje je 12.757,00336 km, poluprečnik 6378,501679 km. Šta ćemo dobiti ako dužine Zemljinog ekvatorskog prečnika i polu-prečnika dijelimo sa brojem 76.569,97402 km, što je dužina kad se nešto kreće brzinom 0,886226551 km/s (dužina AB). Evo:

a) 12.757,00336 : 76.569,97402 = 0,16660582 km = AB (ista slika u prilogu, samo je sad AB = 0,16660582 km),
b) površina kvadrata ABCDA = 0,027757499 km² = površina kvadrata Z,
c) d = 0,187994616 km,
d) obim kruga Z = 0,590602007 km = 590,602007 m,
e) 590,6020074 : 4 = 147,6505019 m = visina Piramide.

Ako je prečnik nekog kruga dug 0,590602007 km, evo koliki je obim tog kruga:

0,590602007 x 3,14159 = 1,855429359 km = duži-na jedne lučne minute (1') na Zemljinom ekvatoru.

Jedan stepen ima 60 minuta:

1,855429359 x 60 = 111,3257615 km = dužina jed-nog stepena na Zemljinom ekvatoru.

Krug ima 360 stepeni:

111,3257615 x 360 =40,077,27415 km = dužina Ze-mljinog ekvatora.

I na kraju o odnosu Zemljinog ekvatorskog polu-prečnika i 76.569,97402 km, što je dužina ako se nešto kreće brzinom 0,886226551 km/s. Dakle:

a) 6378,50168 : 76.569,97402 = 0,08330291 km = 83,30291 m = AB,
b) površina kvadrata ABCDA = 6939,374814 m² = površina kruga Z,
c) d = 93,9973079 m,
e) obim kruga = 295,3010025 m,
f) 295,3010025 : 2 = 147,6505013 m = visina Piramide.

Ako je prečnik nekog kruga dug 295,3010025 m, evo koliki je obim tog kruga:

295,3010025 x 3,14159 = 927,7146765 m = obim kvadrata Piramidine baze = 4 x 231,98867 m.

I kao pečat svemu:

927,7146765 m x 2 = 1,855429353 km = dužina je-dne lučne minute (1') na Zemljinom ekvatoru.

Nauka je jedina prava veronauka, sve ostale "vero-nauke" samo su lukavo porobljavanja čovekovog te-la, uma i duše. Prava vera je istina, tačnost, a ne uverenje, tj. nedokaziva teorija.

PIRAMIDINI KODOVI U IKONOGRAFIJI SPC

 

U kupoli Hrama Svetog Save u Beogadu na moza-iku Isusa Hrista ima 57 zvijezda. Kad se oduzmu četiri krajnje unakrsne zvijezde, čiji pravci prave krst prema stranama svijeta, ostanu 53 zvijezde.

Po jednom od kodova Velike piramide u mjerama vremena mogu da se kodiraju mjere dužine (i ob-ratno) tako što je 1 dan = 2,466586509 cm. Ako se ove 53 zvijezde simbolično uzmu kao broj dana, to je 130,729085 cm = 51,468143 inča = obim kvad-rata ABCDA.

Jedna strana kvadrata ABCDA duga je 12,86703593 inči, površina kvadrata je 165,5606135 kvadratnih inči - površina kruga Z. Prečnik kruga Z dug je 14,51890141 inči, obim kruga 45,61243549 inči:

a) 45,61243549 x 2 = 91,22487097

b) 91,22487097 x 2 = 182,4497419

c) 182,4497419 x 2 = 364,8994839

Brojeve pod a,b,c uporedite sa sljedećim mjerama vremena:

- pola godišnjeg = 45,65525 dana,

- jedno godišnje doba = 91,3105 dana,

- pola godine = 182,621 dana,

- jedna godina = 365,242 dana

Za 100% tačan rezultat u mozaiku treba prikazati 53,04974892 zvijezda, tj. dana, a to je nemoguće ura-diti. Da se prikažu 52 zvijezde, premalo je, 54 je previše, dakle je 53 najbliža moguća slikovna vri-jednost.

U Bibliji broj 10 simbolizuje božanski autoritet, red zakona i odgovornosti. Po navedenom Piramidinom kodu 10 dana daje 24,66588475 cm, a na mozaiku je ukupno 57 zvijezda:

24,66588475 x 57 = 14,05955431 m = 5,955431 cm više od 14 m za javnost navedene visine Isusovog lika na mozaiku.

Ezoterija i geometrija su omiljena zabava opera-tivnih masona među arhitektama i slikarima.

ISPLAŽENI JEZIK PRESVETE BOGORODICE NA FASADI STUDENICE

 

 

 

U crkvi Sv. Petra i Pavla u Rasu Nemanja je iz ri-mokatolicizma prešao u pravoslavno krstjanstvo, a ne u grkoortodoksno istinsko krstjanstvo, koje da-nas nazivaju pravoslavljem. Dokaz tome nalazimo kod jedanog rimokatoličkog velikodostojnika koji piše papi o bosanskom Kulinu banu i kaže:

“A poslije nek se oženi sa sestrom Stjepana Ne-manje, koja bijaše bogomilka, i on postade sljed-benik iste vjere. Još godine 1174. bio je otajni njihov sljedbenik i u isto sljedbeništvo privukao je svoju sestru Anu, njezina čovjeka Miroslava, brata mu Konstantina i svog šuru Stjepana Nemanju, raškog župana; ... .” [1]

Pravoslavni krstjani bili su dvovjerci ("poluverci" Du-šanovog zakonika) te su u njihovu ikonografiju spa-dali srbski prehrišćanski idoli Sunca, sunčanih bo-žanstava, simboli i ukrasni motivi. Tako je na fasadi Studenice iznad zapadnog ulaza u Bogorodicnu crk-vu u luku, kao simbolu neba, reljefni prikaz sloven-skog boga Semargla i drugih prehrišćannskih mito-loškh bića, a najzanimljiviji detalj je ispod luka neba na mermernoj skulpturi isplaženi jezik Presvete Bo-gorodice.

...............................

[1] Darija Gabarić-Bagarić, Primjeri bosanskoher-cegovačke pismenosti i književnosti od 11. do 19. stoljeća, Bosanski franjevci – ilirici, Ivan Jukić, HDK Napredak, Zagreb – Sarajevo, 2004, str. 79-80.

ISPLAŽENOG JEZIKA RASENSKA BOGINJA THANA

Isplaženog jezika rasenska (etrurska) boginja Tha-na, srbska Dana, rimska Diana, 550-500. g. p.n.e., Akragas, Italy, Museo Archeologico Regionale, Agri-gento, Italy. Photo © José Luiz Bernardes Ribeiro).

KALENDAR STARČEVAČKE KULTURE

Na obrednom hljebu starčevačke kulture označen je horizont istoka sa glavnim tačkama vezanim za mje-sečnu pozicju izlaska Sunca.

Zimski solsticij (-23,5°) i ljetni solsticiji (+23,5°) obi-lježeni su ocilima, ognjilima ili kresivima. Isti takav znak nalazi se u korijenu Sunčevog drveta života na stećku u Đurđeviku kod Tuzle, ali su ga 2000. go-dine zli ljudi zabetonirali u tlo.

Ispod ocila u dnu upisan je znak Ʌ sa jasnim zna-čenjem podizanja Sunca, jer od zimskog solsticija na prvi dan zime Sunce počinje da se penje ka sjevernom nebu u svoju najvišu tačku ljetnog sol-sticija u prvom danu ljeta. Od prvog dana ljeta Sun-ce se opet vraca ka prvom danu zime.

SAMO BUDALA SLIJEPO VJERUJE, PAMETAN PROVJERAVA

“Ne vjerujte u ono što ste čuli, ne vjerujte u tradicije samo zato što su predane mnogim generacijama, ne vjerujte ni u što zbog toga što mnogi pričaju i govore o tome, nemojte da vjerujete samo zato što je izmišljena priča starog mudraca zapisana, ne vje-rujte u nagađanja; ne vjerujte u to kao istinu za koju ste se vezali mjestom življenja; ne vjerujte samo u autoritet svojih učitelja i starijih; - nakon razmatranja i analize, kada se to slaže s razumom i bude pravac ka dobru i dobrobiti jednog i svih, onda to prihvatite i držite do toga." (Buda, Kalama Sutta)

AR = RA = SUNCE

KO JE VEDSKI SRBINDA

Neke velike srbske neznalice i budale poturaju naiv-nim Srbima svoje neznanje i laži da je predak Srba vedski Srbenda. U tim svojim nebulozama i boles-tima podvaljuju Srbima čak i slike Muhamedove ko-bile Burak sa natpisom "Srbinda, vedski predak Sr-ba", a naivni, lakovjerni i neupućeni Srbi hvataju se na te laži kao djeca predškolskog uzrasta.

Ko je vedski Srbinda?

SRBINDA je vedski demon, đavo kojeg je ubio bog Indra. Naravno da se ne radi o demonu, nego je to alegorija sa ezoterijskim smilom, metaforama i per-sonifikacijama, a ne priča o stvarnim likovima. Radi se o energijama Sunca i prirode. Indra bog, car sloja atmosphere oblaka kao i slovenski Perun, bog kiše, gromovnik koji svojom vajrom sijeva, grmi i strijelja po demonima među kojima je i Srbinda:

“KAṆVAS, kaži nam pjesmom djela Indre, Plaho-vitog

Kovanog u Sominoj divljoj strasti.

Bog jaki, ubio je Anarṣanija, Sṛbindu, Piprua i zlo-duha

Ahîṣuva i oslobodio poplavu.” [1]

Srbinda je "demon" odnosno neka energija koja ra-zbija oblake i tako sprečava kišu, a bez kiše ni lje-tine nema.

Ime SRRBINDA (Sṛbindu) je od sanskritskog SṚ i BIND:

1. SṚ = TEĆI; PRASKATI, EKSPLODIRATI [2]

2. BIND = RAZBIJANJE, RASTURANJE [3]

Dakle je SṚBINDA neka prirodna atmosferska radi-jacija koja razbija i rastura oblake pa ne može da pada kiša, nema monsuna, nema poplave, nema lje-tine. Snaga INDRE je ta koja UBIJA snagu zlog "demona" SṚBINDE.

U sanskritu dio SṚ u imenu SṚBINDA je sa duplim R (SRR) i to se kraće piše sa tačkom ispod slova R, ovako: Ṛ. To SṚ ili SRR, nije SR u imenu SRBIN jer je SR u SRBIN sa jednim R i SR u SRBIN je skra-ćeni oblik originalne riječi SER u starom SERBIN i SER u SERBIN daje imenu značenje PLAMTEĆI, SJAJNI. U nekim drevnim jezicima sjeverne Azije SER ili ZER znači ZLATO [4].

Slučajno ili namjerno zaboravljajući pomenutu gla-sovnu promjenu grešku je napravila i Olga L. Pja-nović povodeći se za, možda i zlonamjernim, aus-trijskim sanskritologom četrdesetih godina 20. vijeka sa imenom Valter Vist (Walter Wüst). Tako O. Pja-nović bez dublje analize pogrešno zaključuje da SRB iz SRBINDA ima vezu sa imenom SRBA [5] i da je Srbinda "Gospodar, princ, prvi u Srba, pa pre-ma tome i prema razvitku značenja, čestog u ved-sko i postvedsko vreme, i samih Srba, tj. srpskog naroda." [6]

Nije tačno i tačka! Tako kod srbskih naučnika biva samo onda kad naučnik zaobiđe istinu i počne da služi romantičnoj i pogubnoj nacionalističkoj ideo-logiji.

Negdje oko 12-13. vijeka u srbskom dolazi da gubljenje samodlasnika u slogovime SAR, SER, SIR, SOR i SUR, pa teko od SERB preovladava SRB, od SERBI nastaje SRBI. Isti je slučaj sa riječju SREBRO, a izvorno i starije je SEREBRO (Rusi i danas govore СЕРЕБРО).

Dakle, oblici SRB i SRBI nisu stara istorijska imena Srba, to je od 12-13. vijeka i u nekim poveljama bosanskih vladara javljaju se imena i SERBI i SRBI, jer to je vrijeme kada se dešavala ta glasovna pro-mjena (vidi: Franz Miklosich, Monumenta Serbica, Viennae, Apud Guilelmum Braumüller, 1858, pg. 32-33)

..............................

[1] Ralph T. H. Griffith, Hymns Of The Rigveda, Vol. II, Book VIII, Himn 32; Banaees, Published by E. J. Lazarus and Co., 1897, pg. 169.

[2] Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dic-tionary, Oxford, The Clarendon Press, 1960, pg. 1244.

[3] Ib. pg. 731.

[4] Pierre André Latreille, Cours d'Entomologie, Pa-ris, A La Librairie Encyclopédique De Roret, 1831, pg. 76.

[5] Olga Luković Pjanović, Srbi ... narod najstariji, Tom III; Izdavačko prometna agencija "Miroslav", Zemun, 1994, str. 54.

[6] Ib.

LAŽI O LAZARU

Ime LAZAR nije postanjem od hebrejskog ELEA-ZAR, nego og starosrbske izvedenice LAS postale od keltske, tj. tračanske osnove LA:

"Lazi, lazi, Lazare!

Te dolazi do mene,

Privataj se za mene:

Za svilene rukave,

Za svilene marame,

Za klečane kecelje." (Vuk S. Karadžić, Život i običaji naroda srpskoga, Beč, 1867, str. 25)

O porijeklu i značenju srbskog imena LAZAR u svim rječnicima srbskog jezika piše ovako:

"Lazar ili Lazarus je muško ime hebrejskog porekla, mada može biti i prezime. Potiče od heb. אלעזר (Elʿāzār, Елеазар), što znači 'Bog je pomoć' ili 'Bog je pomogao', što dalje vuče korene od aram. עֲזַרְיָה (Azarya, Azarija) s istim značenjem." (Vikipedija, Slobodna enciklopedija, Lazar ime)

I ovako se Srbima laže preko hiljadu godina. Prvo laže crkva, a onda lažu lingvisti, lažu novinari, lažu učitelji i na kraju laže narod sam sebi. Ima preko dvanaest godina da sam jasno objasnio odakle potiče i sta znači srbsko ime LAZAR, ali je Srbima mozak ukalupljen lažima pa im se istina ne prima.

Zašto se laže narodu? Zašto laže crkva, zašto lažu lingvisti i novinari? Lažu da bi prikrili porijeklo Srba, jer većina današnjih Srba nisu porijeklom ono što oni govore da Srbi jesu i sve stare izvorne srbske riječi porijeklom progalasiše grčkim, latinskim, heb-rejskim, turskim i njemačkim.

U srbskom jeziku je istina srbskog genealoškog identiteta, istina srpskih istorijskih korijena i to lažovi kriju i lažima drže Srbe u neznanju ko su i šta su i gdje su bili u drevnim praistorijskim i istorijskim vremenima. Od Srba se krije da su porijeklom od Kimera koji su zvani različitim imenima od kojih su najpoznatija imena Tračani, Pelazgi, Raseni, Heti, Geti, Goti, Kelti, Iliri, Serbi, Sloveni, itd. To su isto-rijska imena jednog naroda sa mnoštvom plemena rasutih širom Evrope, Male Azije, Bliskog istoka i dalje ka Indiji, Kini i istoku. Da, to su najstariji gene-aloški i istorijski korijeni današnjih Srba starosjedi-laca Balkana.

Prvo pogledajmo srpski glagol LASKATI:

"laskat, pridjev na -at (17. v., jedna potvrda) 'svije-tao', proširena na -ьп laskatan 'isto', poimeničen u maskulinumu laskat (17. v.) 'sijevanje, munja', deno-minal na -ati laskàtati, -ãm pored -ćem (17. v., tako-đer slov.)." [1]

Gdje je etimološko ishodište riječi LASKAT? Hajde-mo u sanskrit! Sanskritsko LAS, LASA znači SJA-JAN, BLJEŠTAV [2].

Vidimo da sanskritski oblici LAS i LASA svojim zna-čenjem odgovaraju srpskom LASKAT: SJAJ, SVJE-TLINA, SIJEVANJE, BLJESAK.

Tako i u nauci znaju da uzimaju srbske korijenske osnove i lažu da su latinske, grčke, francuske ili nje-mačke riječi. Tako su uzeli LAS i po njoj skovali na-ziv LASER:

"LAS-ER = LASER = 'akrinom za 'Light Amplification by Stimulated by Emission of Radiation'."

Jasno je da je LASER postanjem od LAS sa zna-čenjem SVJETLOST.

Irsko muško ime LASAIR je od LASAIR i znači PLAMEN, VATRA. Još se nisu usudili da i srbsko LASTA, LASNO. LASKATI i LASICA, sa osnovom LAS kao u irskom LASAIR, proglase hebrejskim riječima.

Dakle je ime LAZAR postanjem od starosrbske os-nove LAS:

LAS > LASAR > LAZAR

Pošto su Srbi porijeklom od Tračana, Kimera ili Kel-ta, normalno je nakon savremenog srbskog prvo u preživjelim jezicima drugih potomaka Kelta tražiti etimološko porijeklo i značenja mnogim srbskim rije-čima. Tako imenu LAZAR korijen nalazimo u kelt-skoj (gaelik) riječi LAS [3]:

- LAS = SVJETLOST, SJAJ, ISKRIČAVOST, PLA-MEN, BLJESAK,

- LASACH = PLAMENI, GOREĆI

To što znači gaelik LASACH, to znači i galsko LA-SADH [4] jer keltsko LA znači VATRA, SVJETLOST, DAN [5], irsko LA znači DAN [6], sumersko LA-A je MNOŠTVO, IZOBILJE, PUNOĆA.

[7].

Tako stih iz srbske obredne narodne pjesme laza-rice "LASI, LASI, LAZARE" znači BLJEŠTI, BLJE-ŠTI, BLJESTEĆI jer je pjesma posvećena SUNCU PROLJEĆA, to je HIMNA SUNCU PROLJEĆA. Crk-va je tu samo podmetnula svoje kukavčije jaje pod vidom hrišćanskog VASKRSLOG LAZARA. Tu ne-ma velike mudrosti da bi se znao originalni smisao svega jer je hrišćanski LAZAR je proveo tri dana u grobu, a četvrti dan ISUS ga vaskrsava. TRI DANA u grobu su TRI MJESECA ZIME, a ČETVRTI DAN je ČETVRTI MJESEC GODINE i SUNCE VASKR-SAVA PRIRODU, POČETAK PROPROLJEĆA. Ovu bi simboliku i osnovnoškolci lako dokučili!

I na kraju pogledajte oblik hebrejskog ELEAZAR i uporedite sa srbskim LAZAR. To su dvije riječi pot-puno različitog oblika i različitog postanja. Čak i he-brejsko ELEAZAR, osim EL kao imena BOGA, ima srbsko ZAR koje je značenjem isto srbskom LAS, dakle i hebrejsko ELEAZAR vuče korijene iz srb-skog.

Pobogu Srbi, krajnje je vrijeme da počnete da ko-ristite maternji srbski razum, razum srbskog roda. Bog vam je rođenjem dao razum da razumom idete kroz život da ne stradate, nije vam rođenjem dao tu sadašnju vjeru radi koje ste se odrekli razuma. To su vam dali strani Veliki magovi i od njih korumpi-rane srbske političke vođe i evo smo bez srbskog rodnog razuma stigli na prag beznađa i nestanka. Budi se, narode!

................................

[1] Petar Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Knjiga II, JAZU, Zagreb, 1972, str. 272.

[2] pg. 899.

[3] Edward Dwelly, A Gaelic Dictionary, Vol. II; Pub-lished by Herne Bay: E. Macdonald & CO., The Gaelic Press, 1902-, pg. 570.

[4] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, pg. 72.

[5[ Ib. pg. 64.

[6] Arthur James Johnes, Philological proofs of the original unity and recent origin of the human race, Apendix A; London: Samuel Clarke, 1843, pg. 4-7.

[7] John Dyneley Prince, Materials for a Sumerian Lexicon; Leipzig, J. C. Hinrichs’sche Buchhandlung, 1908, pg. 215.

NAJSTARIJI ZAPIS BOŽJEG IMENA JE VINČANSKIM PISMOM

Sanskritsko DI daje riječima DIV i DĪVÁS značenje SJATI, BLJEŠTATI, BLISTATI [1]. Sanskritsko DIVA je DAN; NEBO, NEBESA [2]. Sve se slaže sa srb-skim DIV, DIVA, DIVOTA, a značenje srbskog DIKA je PONOS, ČAST, SLAVA, DINAR znači SJAJ, DINARA je SJAJ SUNCA. Srbsko ikavsko DIVA je BOGINJA, DEVA. DI je u srbskom DIS, DISAJ, DI-SANJE, DITE (ikavski) i bukvalno znači ŽIVOT. DI je SJAJ, BLJESAK, DIVOTA, SLAVA, BOG.

Galsko DI znači BLJILJANTAN, SJAJAN, SVIJE-TAL, SUNCE; DIA je DAN; BOG [3]. Gaelik DI, DIA takođe znači DAN; BOG [4]. Galsko DIT i DET je SUNCE [5], od čega su izvedena srpska simbolična imena DITE i DETE. Sumersko DI znači IĆI, KRE-TANJE [6], a znači i GOVORITI, DIVANITI [7].

Najstarije napisano ime DI, drevno ime Boga, je vinčanska ligatura sastavljena od slova "△" (D) i po njegovoj sredini upisanog slova "I". Isti stilizovani pri-kaz je na nekim stećcima obeliscima:

△ + I > DI = DIV, DIVAN, DIVOTAN, BLJILJANTAN, SJAJAN, SVIJETAL, SUNCE, BOG.

..............................

[1] Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dic-tionary; Oxford, The Clarendon Press, 1960, pg. 480.

[2] Ib. pg. 478.

[3] pg. 450.

[4] Edward Dwelly, A Gaelic Dictionary, Vol. I; Herne Bay: E. Macdonald & Co., The Gaelic Press, 1902- , pg. 331.

[5] William Shaw, A Galic and English Dictionary, Vol. I; London: W. and A. Strahan, 1780.

[5] Stephen Langdon, A Sumerian Grammar and Chrestomathy; Paris, Libraire Paul Geuthner, 1911, pg. 209.

[7] Ib.

KAD NAIVNI I LAKOVJERNI POČNU DA SLIJEDE SRBOIDIOTA

Medijski Srboidioti među svetosavskim masonima danas po socijalnim mrežama srbsko lažikolo vode! Stećke su počeli nazivati GREBNICE i još jednu svoju idiotsku laž podvaljuju Srbima pod izgovorom da ne lažu, nego "stvaraju novu srbsku istinu".

U nekim dijelovima Bosne GROB nazivaju GREB, a selo kod Tuzle naziva se GREBNICA [1]. Naziv GREBNICA za NADGROBNI SPOMENIK ili za STEĆAK nikad u srbskom jeziku nije postojao niti je riječ tog oblika i značenja nađena u nekom natpisu, dokumentu ili književnom djelu, niti je zapisana u nekom rječniku srbskoga jezika. Onaj ko je to prvi slagao je Srboidiot koji želi od svih Srba da napravi idiote.

Pošto se bosansko GREB u Srbiji naziva GROB, medijski je Srboidiot slagao da se STEĆAK zove GREBNICA:

a) GREB > GREBNICA (selo kod Tuzle) = GROB-NICA,

b) GROB > GROBNICA

Po logici Srboidiota u Srbiji STEĆAK treba zvati GROBNICA. Ne, tog jezičkog idiotizma u srbskom jezku da danas nije bilo, jer ni "učitelja" Srboidiota među Srbima da danas nije bilo.

Nekad su masoni lučom znanja prosvjećivali narod, a među današnjim srbskim masonima je zaista mnogo Srboidiota koji "ne lažu", nego "stvaraju no-vu istinu".

...............................

[1] Pero Budmani, Rječnik hrvatskoga Ili srpskoga Jezika, Dio III; Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, Zagreb, 1887-1891, str. 410.