MOJA FINALNA REČ O DANAŠNJIM PRAVOSLAVNIM SRBIMA

Moja finalna reč o današnjim pravoslavnim Srbima: inkvizitorska govna: zabranjuju knjige i ukidaju slo-bodu mišljenja, govora i informisanja! Jednoumni globalistički Novi svetski poredak već funkcioniše u glavama i delima srbskih pravoslavaca. Totalno ver-sko-nacionalističko ludilo! Teško slomodoumnim Sr-bima i ljudima drugih religija koji među današnjim pravoslavnim Srbima žive

ISTINA ISPLAŽENOG JEZK BOGA SUNCA I BOGOVI LAŽI

Godine 1932. godine arheolog Miloje M. Vasić da-tira svoja otkrića na iskopavanju Vinče:

“Kulturni sloj u Vinči, moćan 10,5 m., imaće se, pre-ma tome, razdeliti, na osnovi karakterističnih odlika, u tanje slojeve kojima će odgovarati kraći vremenski periodi u vremenskom interval od oko 1600 godine pre Hr. do oko 600 godine po Hr.” [1]

Na Dan sv. Save 27. januara 1938. godine arheolog Miloje Vasić izriče svoje finalno datovanje Vinče:

“Moje datovanje osnivanja Vinče u doba prelaza iz 7. u 6. vek pre Hr. naišlo je na opoziciju drugih nau-čnika. Ostajući pri svome datovanju Vinče, ja ne mogu na ovom mestu, zbog oskudice prostora dis-kutovati tako krupno i vano pitanje o datovanju pre-istorijskih kulturnih predmeta i pojava u Dunavskoj Dolini.” [2]

Pošto su se svi predali lažima pa i Srbi, Vinča je od germanske škole datovana na 5500-3500 g. p.n.e.

Motiv isplaženog jezika na arjanskim, tj. tračkim, od-nosno kimerskim idolima Sunca i sunčanih božan-stava traje od Gobekli Tepe kulture, kulture Le-penskog Vira, Vinče, njoj bliskih i mladih kultura pa kroz sva vremena do kraja 19. vijeka na stećima u Srbiji.

Hrišćani i muslimani Balkana i cijele Evrope odriču se svog vedskog kulturno-istorijskog i duhovnog na-slijeđa jer se protivi unipolarnim globalističkim ideo-logijama njihovih lažnih bogova.

.............................

[1] Miloje M. Vasić, Preistoriska Vinča I.; Beograd, Izdanje Državne štamparije, 1932, str. 97.

[2] Miloje Vasić, Dunavska Dolina i Italija u gvoz-denom dobu; Starinar, Treća Serija, Knjiga XIII, Dr-žavna Štamparija Kraljevine Jugoslavije, Beograd, 1938, str. 30.

VINČANSKI ANTROPOMORFNI KRST (ANKH)

Koštani amulet vinčanske kulture, Medvednjak, Smederevska Palanka; Foto: Milorad Stojic, Najlepše lice neolita, HERAedu, Beograd, 2024.

Sumerski: ✳ = DINGIR = ZVEZDA; BLEŠTEĆI; NE-BESA; BOG.
Egipatski: ANKH = ŽIVOT.

KAKO JE DRUIDSKI ŠTAP PATVOREN U SAVINO ŽEZLO

Sa puta u Jerusalim sv. Sava je donio ovaj štap, navodno je to štap Save Osvećenog.

Jedini na svetu sačuvani druidski štap sa kristalnom kuglom na vrhu nalazi se u riznici manastira Mi-leševe, premda neki tvrde da se čuva u Istorijskom muzeju u Beogradu i vele da je ovaj štap Sava do-bio u Jerusalima kao potvrdu srpske arhiepiskopije, iako to ni jedan od Savinih biografa ne pominje ovaj štap.

Poznato je da su štapovi sa kristalnim kuglama bili deo opreme paganskih prvosveštenika, a takve ku-gle su i veštice koristile. Nije poznato da je bilo koji crkveni prvosveštenik imao žezlo sa kristalnom ku-glom jer je to rekvizit druida i vračeva.

Kao arhiepiskop sv. Sava je bio kanonski vrlo strogi ortodoksni zilot koji je slao vojsku na srbske staro-verce i krstjane dvoverce. I zamislimo takvog Savu da se šeta po crkvi i oko crkve sa žezlom sa kris-talnom kuglom za prizivanje onostranih magijskig sila i čudesa? Nema logike, zar ne? Suprotna je i kanonima i zdravoj logici!

Na vrhu štapa je hrastovi žir sa kapom u ruskom stilu sredine srednjeg veka ukrašena pravilno raspo-ređenim dragim kamenjam i filigranskim peltama, tj. srbskim ocilima. U sada pozlaćenom žiru je kugla od gorskog kristala. U potpuno pravilnom rasporedu celom površinom kugla je brušenjem ukrašena istih mera romboidnim simbolima kosmosa i Boga: ◆. Velika je misterija kako je geometrijski pravilno istih mera i čime u romboidne simbole glatko izbrušena cela površina kristalne kugle?

Monasi su originalni okov zamenili novim u koji su ugravirali himne sv. Savi i stihove Tropara Veznese-nju Gospodnjem. Ono što su se, da 'prostite, dobro zajebali, je da su iz srednjovekovnog Savinog vre-mena zvano i pisano ПPABOBѢPИЮ napisali ПPA-BOCЛABЇЮ: grčko ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ (Ορθοδοξία) Sava prevodi i piše kao PRAVOVERJE, a termin PRA-VOSLAVLJE nije postojao u Savino vreme.

Bilo kako bilo, orginani druidski štap monasi su osa-katili, a novi štap pretvaraju "žezlo sv. Save" uvija-jući ga u još jedno "crkveno predanje", tj. u još jednu crkvenu laž. Da li je na fotografijama original i nje-gova malo drugačija replika, ne znam, ali po zvani-čnoj priči radi se o jednom štapu.

RADOST, SUNCE I VATRA

RA + DOST > RADOST

a) RA = SUNCE, DAN, SVETLO; BOG SUNCA [1];

b) DÔST = PRIJATELJ [2].

RADOST = SUNCE PRIJATELJ, SVETLI PRIJA-TELJ, SJAJNI PRIJATELJ.

U egipatskom RA (hijeroglif: ⊙) znači SUNCE, BOG SUNCA, ali šta znači u srbskom pa imamo RAS, RASA, RASENI, RAŠANI, RASKOŠ, RAŠ-LJE, RAČVE, RAKLJE, itd?

U centralnoj Bosni postoji riječ RARATI sa znače-njem ZADIRKIVATI, DRAŽITI, LJUTITI [3], a RARA je ZADIRKIVANJE, IZAZIVANJE LJUTNJE, dakle je RA duševna VATRA. RARATI bukvalno znači POT-PALJIVATI (emotivnu) VATRU. To je dokaz da je kod starih Srba RA značilo VATRA, a gdje je VATRA, tu je SJAJ, SVJETLO, TOPLOTA i najpreča i prva VA-TRA je SUNCE.

Kad bi Srbi iz svog jezika izbacili sve riječi pos-tanjem i značenjem vezane za Sunce (kao što je izbačeno RA, RARA i RARATI), nestalo bi srbskog jezik, a bez jezika nema ni naroda.

..............................

[1] E. A. Wallis Budge, An Egyptian Hieroglyphic Dictionary, Vol. I, London, John Murray, 1920, p. 417-418.

[2] Đura Daničić, Rječnik hrvatskoga Ili srpskoga je-zika, Dio II; Zagreb, Knjižarnica Jug. akademije L. Hartmana (Kugli i Deutsch), 1884-1886., str. 679.

[3] Petar Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Knjiga III, JAZU, Zagreb, 1973, str. 109.

NAJSTARIJI SLIKOVNI KALENDAR NA SVETU

Lunarni i solarni kalendar; unutrašnjost zdele, žuto-brdska kultura, oko 1350. g. p.n.e., severoistočni deo središnje Srbije. Zdela (vaza) je u privatnom vlasništvu, dakle čuvana kao u trezoru. Ovo je naj-stariji godišnji kalendar u Evropi

U centru je Sunce sa osam krstoliko upisanih belih krugova čiji broj pokazuje odnos broja 8 sa 365 da-na sunčanog (tropskog) kalendra:

365 : 8 = 45,625 dana = polovina godišnjeg doba i te polovine tačno su obiležene na rubu znakovima »◇« koji označavaju ne samo glavne Mesečeve faze, nego i polovine godišnjih doba (u sezoni je-seni to se poklapa sa Mitrovdanom).

ŽEZLO VAVIONSKIH VELIKIH MAGOVA

Dvije zmije na žezlima prvosveštenika svoje vere do sad pravoslavci pravdali ovim citatom:

"Eto, ja vas šaljem kao ovce među vukove: budite dakle mudri kao zmije i bezazleni kao golubovi (Ma-tija 10,16)

U laži su kratke noge, zar ne?

Dvije zmije ili dva zmaja na vrhu arhijerejskog žezla znak su letnjeg solsticija, tj, znak su vidovdanske dugodnevice u prvom danu leta kad Sunce dostiže svoju najvišu tačku neba (simbolika Boga na ne-beskom prestolu).

SRBSKI NAJSTARIJI NA SVETU SUNČANI KALENDAR

Unutrašnjost zdele, žutobrdska kultura, oko 1350. g. p.n.e., severoistočni deo središnje Srbije.

LAŽNA KRUNA STEFANA DEČANSKOG

Iz riznice manastira na Cetinju.

Iz SPC zvanično tvrde da je ovo je kruna Stefana Dečanskog (1276 - 1331), iako svetica nema mara-mu na glavi što je nezamislivo za pravoslavni 14. vek, niti njena haljina odgovara vremenu ikonografi-je pravoslavnih svetica 14. veka. Neoborivi dokazi la-ganja su episkopsko žezlo sa dve zmije i ovakva ruska bela kapa kamilavka jer nisu postojali prije 18. veka. Ovo je ruska mitra za arhijereje iz 18-19. ve-ka.

Sa belom kamilavkom na glavi i štapom sa dve zmije u vrhu na ikoni je ruski mitropolit sv. Petar Moskovski (mitropolit od 1308-1326). Na ikoni levo od glave piše ПIТ (ПÏТ), a desno od glave je az-bučno slovo P ( ПIТP, ПÏТP). U Carigradu 1308. romejski patrijarh Atanasije Prvi rukopolaže Petra u čin mitropolita i poklanja mu arhijerejsku odoru, štap i ikonu, ali ovakvo vladičansko žezlo sa dvije zmije u vrhu i ovog dizajna ruska kamilavka nisu postojali pre 18. vijeka.

Pre 18. veka nisu postojave porcelanske emajlirane ikone ovakvog tipa. Sve činjenice svedoče laž SPC da je to kruna Stefana Dečanskog krunisanog u prvoj polovini 14. veka, 6. januara 1322. godine.

Ovo nije serdnjovekovna vladarskaa kurna, već je ruske izrade i stila mitra nekog crkvenog arhijereja sa dva tipična ruska ukrasna ornamenta između porcelanskih ikona.

Iz nebesa Višnji Gospod kaže: "K'o popovi baš niko ne laže!" Nažalost, velika većina današnjih Srba uživa topeći se u slasti laži svojih lažova!

SRBSKA BOGINJA SERBANA

Boginja ZARBANITU, SARBANITU, ZERBANIT, SAR-BANIT, SERBANIT SARBANA, SERBANA ili BELTIA, supruga je BOGA BELA ili MARDUKA, boga Sunca.

Izvor: https://stecciibogumili.blogspot.com/2026/09/boginja-serbanit-beltija-je-serbana-ne.html