FARMERS IN THE AGENDA OF THE ILLUMINATI

Everything that happens to the farmers in Holland is the Illuminati plan for all the farmers in the world.(Murray William Henry; Adam and Cain; Boston, Massachusetts, The Meador Press, 1952, p. 148-149)

TO JE ON, CRKVENI ISUS, 666

 I ovako već dvadeset godina: ja njima istinu pred oči, a oni zapalacaju svojim zmijskim jezikom i špricnu otrov svoje istinske vjere prema meni. Svaka istina njih u srce probada! Znam ja, znam! To je on, crkveni Isus, 666!

PRVI DAN LJETA JE VIDOVDAN (KUPALO)

 

Njemačko DER ERSTE znači PRVI, GLAVNI [1], a simbol je VERTIKALA KUPE, pravac Sunca od baze na jugu (zimski solsticij) ka vrhu na sjeveru (ljetni solsticij). Kupa sa vertikalom je ljetni solsticij, prvi dan ljeta, VIDOVDAN ili KUPALO.

Današnji Srbi zaista ne znaju kad je Vidovdan. Srbi, Srbi, zasuti ste mnogim lažima!

..............................
[1] Herman Wirth, Was heißt Deutsch, 2. Auflage; Eugen Diederichs Verlag in Jena, 1934, p. 30.

ZAŠTO FILIOKVE NIJE JERES

 ZA ONE KOJI NE ZNAJU

Crkva je bila jedna bila i ostala jedna, jer rimo-katolicizam za Pravoslavnu crkvu nije jeres, niti je pravoslavlje jeres za Rimokatoličku crkvu, nego su jedni drugima šizmatici ili raskolnici.

Raskolu, tj. podjeli Crkve, uzork je neko admini-stracijsko neslaganje u vrhu uprave Crkve i to nije podjela zbog nečijeg pogrešnog ispovijedanja vjere, nije podjela zbog neke jeresi. Kao dokaz tome evo Pravila iz Zakonopravila Svetog Save koje je on po Pravilu Drugog vaseljenskog sabora održanog 381. prenio, istumačio i po tom Pravilu obavezao svoje episkope, sveštenike i članove Crkve:

"Правило 5. Западних епископа догма је да Оца и Сина и Светога Духа за једнобитне и за једно божаство исповедају, јер то изложивши, на свит-ку написаше. те да буде од свих добро при-хваћено." [1]

Iz pomenutog dogmata o Svetoj Trojici usvojenog od Crkve Rima i potvrđenog na Drugom vaseljen-skom saboru proizilazi da filiokve za Pravoslavnu crkvu ne može biti jeres pošto Sveti Duh ishodi od Oca, dakle ishodi i od Sina, jer su Otac, Sin i Sveti Duh jedinosuštni (tako je u pravoslavnom Simbolu vjere definisano). Samim tim tvrdnja da Sveti Duh ishodi samo od Oca za Crkvu je jeres, svejedno što piše u Pismu da samo od Oca ishodi (Jovan 15:26 ). To je i bio razlog da srpski patrijarh Porfirije marta 2024. prokune pravoslavne.

U Carigradu 879-880. je bio Osmi vaseljenski sabor na kojem su i rimokatolici učestvovali i tada je rimokatoličko učenje da Duh Sveti ishodi i od Sina zajednčki oglašeno i osudjeno kao jeres. Ne dugo iza toga Crkva je poništila taj sabor, jer su se našli u ćorsokaku prihvativši mnogo ranije rimokatoličku dogmu o Svetoj Trojici po kojoj su Otac i Sin jed-nosuštni Ocu i, pošto su jednosuštni, iz toga prizilazi da Duh ishodi i od Sina.

Evo po Zakonopravilu Svetog Save šta je jeres, a šta raskol:

"Правило 1. Јеретик је онај ко је по вери туђ, а онај ко је по неком мање важном питању туђ – тај је расколник. Они, пак, непокорни који саку-пљају ове или оне – ти су лодцрковници који су се сами одвојили од Саборне цркве и, ство-ривши другу. засебно се сакупљају. Крштење од јеретика се не прима. а од расколника и од под-црковника – примa. " [2]

Da bi neko crkveno učenje bilo oglašeno za jeres, to mora biti zvanična odluka Vaseljenskog sabora, a filiokve nikad od priznatih Vaseljenskih sabora nije oglašeno za jeres i zato su pravoslavci i rimokatolici jedni drugima raskolnici , tj. šizmatici, a ne jeretici.

Poodjela, raskol ili šizma 1054. god. nije zbog jeresi, nego zbog neslaganja uprave u Vatikanu i uprave u Carigradu ko i kako treba da upravlja Crkvom, ali je i to opet usalgašeno Sporazumom u Raveni 2007. god. kad su pomjesne Pravoslavne crkve priznale papi staro kanonsko pravo prvenstva među patrijarsima.

Administracije su i dalje podijeljene, jer papa traži da bude prvi nad patrijarsima, a ne među pat-rijarsima, tj. traži apsolutnu vlast nad patrijarsima i episkopima, a ovima se to ne prihvata, jer bi im papa mogao komndovati, kažnjavati, svrgavati, raščinjavati i isključuje iz Crkve kao što komanduje svojim kardinalima i biskupima, kažnjava ih, svr-gava, raščinjava i isključuje iz Crkve.

..............................

[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička, manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 273.

[2] Ibid. str. 499-501.

SVETINJA NAD SVETINJAMA I PIRAMIDA

 

     “I načini dom za svetinju nad svetinjama, dug uz širinu doma dvadeset lakata, i širok dvadeset lakata i obloži ga čistijem zlatom, kojega otide do šest stotina talanata.” (2. Dn. 3, 8)

Ovi lakti su sveti lakti, lakti stare mjere (2. Dn. 3,3-4):

a) 1 sveti lakat = 25 inči = 63,5 cm,
b) 20 svetih lakata = 500 inči

Visina Velike piramide je 5813,011886 inči:

• 5813,011886 x 43200 = 251,122.113,5 inči = 6358,501682 km = ekvatorski poluprečnik Zemlje:• 6358,501682 x 2 = 12.757,00336 km = ekvatorski prečnik Zemlje;

• 12.757,00336 x 3,14159 = 40.077,27419 km = dužina Zemljinog ekvatora.

Dužina jedne strane Piramidine baze po prirodnoj podlozi Gize je 231,92867 m, a dvije strane duge su 463,85734 m: ako se nešto kreće brzinom 463.85734 m/s, za 24 sata preći će 40.077,27418 km i to je dužina Zemljinog ekvatora.

Dužina strana Svetinje nad svetinjama je 20 lakata, tj. 500 inci: ako se nešto kreće brzinom 500 inči/s, za 24 sata preći će 43.200.000 inči = 1097,28 km = 1000 skeina = dužina AB (slika u prilogu).

Površina kvadrata ABCDA je 1204.023,398 km² i tolika je površina kruga T, prečnik kruga 1238,148415 km, obim kruga 3889,75468 km:

• 3889,75468 km = 153.139.948 inči,
• dužna Zemljinog ekvatora = 40.077,27418 km = 1.577.845.440 inči:

1.577.845.440 : 153.139.948 = 10,30329095 inči = = visina prolaznih kanala u Piramidi:

a) 10,30329095 x 2 = 20,6065819 inči = 1 kraljevski lakat,
b) 20,6065819 x 10 = 206,065819 inči = širina Kraljeve odaje u Piramidi,
c) 206,065819 x 2 = 412,1316378 inči = dužina Kraljeve odaje.

Niti je postojao Solomon, niti njegov hram, sve su to kodirana tajna značenja, koja poznaje samo najuži vrh vavilonskih (judejskih) masona. I, kao što kaže naš stari pametni narod: "Da nije budala, kako bi pametni živjeli."
 

SUNCE ISPLAŽENOG JEZIKA

 

 

 

 

 Stećak lijevo je sa Pešterski visoravni, a stećak desno je u selu Dići kod Ljiga.

Stećak u selu Reljnici, 21 km jugoistočno od Ljiga.

Stećak u selu Reljnici, 21 km jugoistočno od Ljiga.

Selo Berkovac, jugozapadno kod Ljiga.

Nekropola Radimlja, Stolac.

Kult boga Besa Egipćani su primili od Tračana: BES = GNJEV, ŽESTINA, VATRA.

Šta je dakle isplaženi jezik na figurama antropo-morfnog Sunca? To je drevni simbol najčešće viđan kao motiv na predmetima antičkog vremena. Motiv isplaženog jezika antropomorfnog Sunca imaju i prekolumbovske Maje, a Srbi ga bašine sve do druge polovine 19. vijeka. Tako su srbski nad-grobnici istovremeno i spomenik pokojniku i kumir prehrišćanske vjere.

Isplaženi jezik je simbol ljutnje, žestine, sile, vatre, simbol vreline ljetnog Sunca. I kroz srednji vijek do druge polovine 19. vijeka taj motiv na stećcima, kao i mnogi motivi prije otomanske okupacije, ponavljaju se kroz vijekove do oslobođenja od Turaka i slobodne srpske države. Motiv isplaženog jezika, motiv ruke i drugi motivi stećaka svjedoče je da velika većina dvovjeraca krstjana nije islamizirani i da nisu nestali pod turskom okupacijom.

O istinitoj duhovnosti Srba od početka srednjeg vijeka do danas svi lažu: lažu katolici Hrvati, lažu muslimani Bosnjaci i najviše lažu pripadnici njemanjićke SPC: najviše lažu Srbi pravoslavci i svjedok njihovih laži su ovi stećci sa kojih se njima ruga Sunce isplaženog jezika.

I niko od Srba neće da mi pripomogne, niko od istine neće da mi pripomogne, nestalo ljudi od Istine...

SVETOVID IZ SMEDEREVSKE TVRĐAVE

 

 

Decembra 2016. od Dragana Nikolića iz Smede-reva sa propratnim pismom dobijem fotografije ku-mira uzidanog zid u smederevske tvrđave:

"Išao sam da opet fotografišem uklesanog idola koji mene lično podseća na likove pronađenim na ra-znim kumirima, pre svega oblik glave i položaj ruku. Možda je na ovom lokalitetu, na kome postoje os-taci temelja trikonhalne crkve iz najkasnije 10. ve-ka, postojao nekakav hram koji su hrišćani uništili i na njegovom mestu izgradili crkvu.

Verovatno je to bio hram od većeg lokalnog značaja kada je bilo potrebno da se crkvom zameni do tada obožavano božanstvo. Verovatno i da je ovaj idol tek započet, pa je zato preživeo devastaciju starog hrama, ali je kao jedini preživeli bio poštovan i ce-njen među tadašnjim narodom pa je despot Đurađ dao da se ugradi u zidno platno zajedno sa još mnogim drugim antičkim skulpturama koje su ne-kada krasile kule smederevskog grada.

Zanimljivo je što je ovo jedini reljef uzidan u zidine grada a da nije iz rimskog perioda. To je jedan od razloga koji me tera da pomislim da idol nije uzi-dan slučajno, tek tako, već je razlog uziđivanja vi-šeslojan, treba mu pažljivo pristupiti.

Poznato je da su Srbi poštovali svoje bogove iz svog panteona još dugo nakon prihvatanja hrišćan-stva i jedan od primera je kamen Crnoboga (ili Dažboga) u crkvi sv. Ahilija u Arilju, koga su Srbi poštovali više nego samu crkvu kralja Dragutina.

Druga stvar, smederevski idol uzidan je u zidno platno malog grada smederevske tvrđave, dakle od-mah u prvoj fazi zidanja. Postavljen je licem okrenutim prema istoku, dakle na istočnom zidnom platnu, ok-renut prema izlasku Sunca. Lice je više antropomorvno nego ljudsko: položaj usana, očiju i nosa, dakle glavnih crta lica i oblik glave više ana-logije ima sa kulturom Lepenskog vira nego sa rimskim ili nekim drugim nalazima iz antičkog pe-rioda u koji ovog uzidanog idola smešta prof. Le-ontije Pavlović.

Kumir je pronađen i u gradu na Dunavu, što daje, s obzirom na lokalitet višestruke implikacije i konti-nuitete kulture Lepenskog vira, Starčevačke, samim tim možda i kulture Vinčanske. Ali držimo se proto Srba za kratko: idol uzidan u istočni zid malog gra-da smederevske tvrđave je najviše nalik na slo-venske kumire pronađene najviše na lokalitetetima u Rusiji, Poljskoj, a sada evo i u Smederevu. Poz-drav" (Dragan Nikolić, Smederevo, decembra 2016.)

Desna ruka Svetovida iz Smedereva tačno je pod 23.5º i to je ka znak ka sjevero istoku ka mjestu iz-laska Sunca na ljetni solsticij na prvi dan ljeta vidovdanske dugodnevice. Znak Vidovdana su oči i nos u znaku gla-goljičnog slova V = VID (dokaz da glagoljicu nije izmi-slio grčki kaluđer Ćirilo).

Slično zastavici u Svetovidovoj desnoj ruci Božije žezlo (ima ih i na nekim stećcima). Žezlo je skoro identično egipatskom hijeroglifu "nTr" (“netjer”) sa značenjem “Božija vlast", "Božija moć".

VIDOVDAN JE PRVI DAN LJETA (STEĆAK IZ ZGOŠĆE)

Mjesečni kalendar na stećku iz Donje Zgošće, Zemaljski muzej BiH, Sarajevo).

Južna i istočna čeona strana zgošćanskog stećka.

Ljetni solsticij, prvi dan ljeta, dugodnevica! Svakom čovjeku zdravog razuma jasno je zašto su Srbi taj dan nazvali DUGODNEVICA ili DUGODNEVNICA: to je dan na polovini godine, dan u kojem se navršava 6 mjeseci od prvog dana zime, dan u kojem Sunce najranije izlazi i najkasnije zalazi, dan sa najviše sunčanih sati, dan u kojem se najduže vidi. Zato su Srbi taj dan nazvali DAN BELOG VIDA, VIDOV DAN, VIDOVDAN, DAN SVETOGA VIDA, DAN SVETOVIDA.

RIMOKATOLIČKA I ORTODOKSNA (PRAVOSLAVNA) CRKVA I DALJE SU JEDNA CRKVA

https://svetosavlje.org/osmi-vaseljenski-sabor/?fbclid=IwAR0g4Vet_0gl_48c77XnbE7Bi7VUZPmhrJaVoNKKPGajvRsdSdIqtdZVY90

Po kanonima Ortodoksne (Pravoslavne) Crkve jeretici su jedno, a raskolnici su drugo:

"Правило 1. Јеретик је онај ко је по вери туђ, а онај ко је по неком мање важном питању туђ – тај је расколник. Они, пак, непокорни који сакупљају ове или оне – ти су лодцрковници који су се сами одвојили од Саборне цркве и, створивши другу. засебно се сакупљају. Крштење од јеретика се не прима. а од расколника и од подцрковника – примa. " [1]

Za Ortodoksnu crkvu katolicizam ne spada u jeres, nego su raskolnici, jer samo Vaseljenski sabor neko učenje može oglasiti i osuditi kao jeres, a rimsko filiokve (Filioque) nikad nije saborno oglašeno i kao jeres osuđeno od nekog Vaseljenskog sabora.

U vrijeme pape Jovana VIII (872-882) i carigradskog patrijara Fotija 879-880. u Carigradu je održan Osmi vaseljenski sabor na kojem je saborno sa rimokatoličkim predstavnicima osuđena jeres filiokve [2], ali su kasnije obe Crkve taj sabor prećutno odbacile i više se ne spominje ni kao sabor, a nekamo li kao Osmi vaseljenski sabor. Tako ni ni Sveti Sava u svom Zakonopravilu pored nekih jeresi uopšte ne pominje rimokatolicizam kao jeres [3], čak ih ne pominje ni kao raskolnike. Dakle je to do 1054. bila jedna i ostala jedna Crkva sa dva rituala u vršenju misterija i dvije posebne administracije.

................................

[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička • manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 499-501.

[2] Episkop Dr Nikodim Milaš, Osmi vaseljenski sabor; Hrišćanski život, mesečni časopis za hrišćansku kulturu i crkveni život, Godina četvrta, Broj 3; mart 1925, Srpska Manastirska Štamparija, Sremski Karlovci, 1925, str. 97-114.

[3] Miodrag M. Petrović, Ib.

 

CRKVENA TAJNA O SVETOM HRISTOFORU

  

 

 

 

Otkud na ikoni zajedno sv. Stefan i sv. Hristofor? Sv. Stefan je odmah na početku godine, treći dan od Božića, a početkom hrišćanske ere na Božić  je padao prvi dan zime. Hristofor je u vremenu kraja proljeća i početka ljeta, dakle je izmedju njih oko pola godine. Na glavi rimskog Merkura Anubisa je Sunce na prestolu prvog dana ljeta, stari simbol ljetnog solsticija.

Iza mnogih biblijskih priča kriju se prava značenja iz svijeta, dakle su mnoge biblijske i crkvene priče maske preko istine i laži su crkvenih masona. Tako rade sva tajna društva, tako je Isus radio, tako su radili apostoli i tako rade masoni iz vrha Crkve kroz milenijume i tako rade danas.

Lažne priče za narod masoni nazivaju egzoterijom, a onaj pravi tajni smisao, nazivaju ezoterijom. Tako lakovjerni ljudi misli da je Biblija ono što oni u svom neznanju misle da jest, a Biblija je samo jedna egzoterijska, tj. laživa priča o ezoterijskim istinitim znanjima koje vrh masona čuva za sebe i ponesto otkriju nižim stepenima masonerije. Primjer egzoterijske laži i ezoterijske istine je crkvena laživa priča o svetom Hristoforu.

Za svetog Hristofora govore da je živio u trećem vijeku i kažu da je bio divovskog rasta i da je imao pseću glavu. Tako “legenda” pripovijeda da je Hristofor na ramenima prenio malog Isusa, preko velike rijeke i po tome je nazvan HRISTOV NOSAČ, na grčkom HRISTOFOROS (Χριστόφορος).

Lakovjerni ljudi ne koriste razum, lakovjerni ljudi su maloumne kao ovce, jer razumni čovjek bi zapitao:

"Čekaj malo, vladiko, čekaj malo! Po tvojoj tvrdnji Isus je Bog, kako može biti da Bog, bio mali ili veliki, ne može preko rijeke, a piše u Pismu da je hodao po vodi Galilejskog jezera?"

U srpskoj ikonografiji Crkva prikazuje Hristofora sa sa psećom glavom. Otkud čovjek sa psećo glavom? I opet bi onaj razumni čovjek zapitao:

"Stani, vladiko, čekaj! Nije li Bog stvorio čovjeka po svom liku i evo niko od nas nema pseću glavu, niti je ikada iko vidio čovjeka sa psećom glavom! Koji je to bog po svom liku stvorio Hristofora sa psećom glavom?"

Na jednom reljefnom prikazu na srednjovijekovnom stećku srpskih pravoslavnih krstjana dvovjeraca (lažno nazvanih "bogumili") prikazan je sv. Hristofor i po srpskoj prehrišanskoj simbolici i po crkvenom “svetom predanju”. Po prehrišćanskoj simbolici prikazan je kopljanik (Sunce, Svetovid) kako lovi jelena (Oriona, sanskritskog "mrigu") i pas juri za jelenom.

U srpskoj narodnoj tradiciji SIRIUS je PASJA ZVIJEZDA. Latinsko CANIS je PAS, a latinsko CANIS MAJOR je sazviježđe u kojem je SIRIUS, sazviježđe VELIKI PAS. Drevni narodi su znali da pred ljeto Sirius nestaje na zapadu večernjeg neba i oko 70 dana kasnije pojavljuje se na istoku prije izlaska Sunca. Vrijeme između nestanka Siriusa na zapadu i njegove pojave jutrom na istoku Srbi su zvali PASJI DANI.

Latinsko CYNOCEPHALUS znači PSOGLAV. Vrijeme kad na nebu nema sazviježđa VELIKOG PSA je vrijeme kad zadnjeg mjeseca proljeća SUNCE ulazi u prvi mjesec ljeta i za to vrijeme prelazi MLIJEČNOG PUTA. Srpski PASJI DANU ukriveni su u liku divovskog PSOGLAVOG Hristofora iza kojeg se krije sazviježđe zodijačkog diva, orijaša ORIONA, jer se tada ni Orion ne vidi, Sunce je iznad Oriona, te liči kao da Orion nosi Sunce, tj. “Hristofor nosi Isusa”.

Kad se neka laž Crkve otkrije, lažovi mijenjaju taktiku, te, da bi prikrili istinu o Pasjim danima, pomjerili su sa Hristoforov dan sa 2. maja na 22. maj, ali su opet sve podesili po astronomiji i sad je Dan sv. Hristofora podešen po crkvenom kalendaru sa početka hrišćanske ere i nalazi se tačno na sredini između Blagovijesti i Ivanjdana, jer je početkom hrišćanske ere na Blagovijesti bio prvi dan proljeća, a na Ivanjdan prvi dan ljeta.

Pomoću carske vojske i kasnije lukavom vještinom prilagođavanja vremenu Crkva kao ustanova laži opstaje i manipuliše razumom ljudi skoro dvije hiljade godina. Sad je svijet u govnima do nosa, jer je Crkva preko svojih masona Iluminata praktični realizator ostvarenja plana Novog svjetskog poretka.

A ko je gazda Crkvi? To su planeri Novog svjetskog poretka, vavilonski masoni koji su od sredine 5. v. st. ere u Jerusalimu i okolini silom vojske, date im od vavilonskog cara Artakserksa, osnovali judaizam. Artakserks je njima dao pismenu dozvolu za osnivanje judaizma i dao im vojsku kao pomagača i ispratio ih ovim riječima:

“A ti, Ezra, po mudrosti Boga svojega koja ti je data postavi upravitelje i sudije da sude svemu narodu što je s one strane rijeke između svijeh koji znadu zakon Boga tvojega, i ko ne zna, učite ga. A ko ne bi izvršivao zakona Boga tvojega i zakona careva, odmah da mu se sudi, bilo da se ubije ili da se protjera ili da se oglobi ili da se baci u tamnicu.” (Ezra 7,26)

Ovo bi djeca prvog osnovne shvatila, ali vjernici lažne vjere bore se protiv svog razuma i protiv Boga Istine, jer služe Ocu laži.