Ilirski bog Silvan isplaženog jezika (monolitna stela iz rimskog perioda, Glamoč, BiH). I ovdje je tradicija Srba da svoje bogove prikazuju sa isplaženim je-zikom.
Galsko SIL = SAL, SEL, SOL, SUL = SUNCE [1]:
a) SIL > SILA > SILVAN > SILVANA
b) SIL > SILA > ZILA > ŽILA
Govore da ime SILVAN potiče od latinskog SILVA (šuma) i SILVANUS i za ovo latinsko tvrde da je po-rijeklom od arapskog SYALN sa značenjem VO-DENI TOK [2]. Neće da latinskom SILVA i SIL-VANUS traže korijen u latinskom SILEX sa zna-čenjem KRESIVO, OGNJILO, OCILO [3].
...............................
[1] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, pg. 357.
[2] Francis Edward Jackson Valpy, An Etymological Dictionary of the Latin Language; London: Printed by A. G. Valpy, 1828, pg. 432, 542.
[3] Ib. pg. 432.
No comments:
Post a Comment