SFINGA ISPLAŽENOG JEZIKA

Sfinga (rimsko pozorište u Puli, Arheološki muzej Istre, Pula, Istra, Hrvatska).

Velika je zavjera u društvenim naukama, zavjera ću-tanja o postojanja prikaza isplaženih jezika na ant-ropomorfnim likovima idola, amajlija i nadgrobnika od kultura Gobekli Tepe, Lepenskog Vira, Vinče, Ja-mne kulture, Butmira i Starčeva i ostalih kultura pa preko prikaza tračanskih, ilirskih i slovenskih bogo-va i likova stećaka.

Srpski vedski bogovi Sunca i sunčana božanstva uvijek su sa isplaženim jezicima, simbolom Sun-čevih plamenih jezika, Sunčeve moći i toplote. Od prvih idola postpotopskog svijeta motiv isplaženog jezika nastavlja se kroz milenije na skoro svim srp-skim idolima, amajlijama Bliskog istoka, Male Azije, Balkana, Evrope, u obe Amerike i na stećima Srbiji sve do 20. vijeka.

Nikad niko iz zvanične nauke nije nikad spomenuo ove isplažene jezike, sve su zavjetnom tajnom ću-tanja sakrivali, osim isplaženih jezika po idolima američkih Indijanaca. Još je interesantnije da to je-danaest godina od objavljivanja mojih prvih članaka sa fotografijama stećaka sa antropomorfnim likovi-ma isplaženih jezika kriju Srbi, Bošnjaci i Hrvati, jer to ruši sve njihove nacionalističko-vjerske istorijske zablude, greške i laži.

Isplaženi jezici na idolima, amajlijama i stećcima od najstarijih postpotopskih vremena svjedoče kontinu-itet bitisanja Srba na Bliskom istoku, u Maloj Aziji, na Balkanu, njihovo širenje po Evropi i migracije preko Azije u obe Amerike.

ZNAK VAVILONSKIH VELIKIH MAGOVA

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tajni znak prepoznavanja članova biblijskog drev-nog reda vavilonskih Velikih magova je prstima znak za SVEVIDEĆE ili NEDREMNO OKO i ZION: raz-maknuti kažiprst i srednji prst u znaku slova "V" koje se od korijena prstiju preko dlana ka laktu pretvara u slovo Y, hebrejsko AYIN sa zanačenjem OKO i ZION (צִיּוֹן) sa značnjem ZNAK; SVJETLOST.

Godine 1943. taj znak Vinston Čerčil ubacuje u ja-vnost kao znak VIKTORIJE, znak POBJEDE, a sve do tog vremena znak je bio tajni znak prepozna-vanja članova vavilonskih Velikih magova, pisaca Biblije, osnivača i vođa ideologije vrha judaizma, budizma, reformisanig vedizma u vidu hinduizma, hrišćanstva, islama, evolucionizma, komunizma i kovidizma. Oni su tajno društvo vavilonskih Velikih magova, ondašnje vrste Iluminata, planera i krea-tora Kovida-19 i unipolarnog Novog svj. poretka (sion = svjetlost). To je u kiromanija znak broja 40 (grčko M, μ̅). To je krajem 19. vijeka djelimično ob-jasnio Italijan Giulio Adrieu u svojoj knjizi Kiroma-nija, Fizilogija na rukama [1].

Kiromanija (quiromancia, chiromancy, chironomy) je oblast koja se bavi mimikom, sporazumijevanjem znakovima i gestikulacijom. Kabalističko-gematrij-sko značenje broja 40 je o preokret, obnova, Novo doba, Novi svj. poredak:

“U numerologiji, 40 je simbol smrti svog starog ‘ja’ i novog duhovnog rođenja. To je u špilu tarota trina-esto hebrejsko slovo “mem” i to je karta smrti, za-vršetak perioda.” [2]

U Kabali i jevrejskom misticizmu, broj 40 predstavlja tranziciju, obnovu i uzdizanje duhovnog stanja. On premošćuje jaz između starog stanja i potpuno no-vog oblika postojanja, često simbolizirajući period pripreme ili pročišćenja potrebnog za veliko otkri-venje:

"Skiptar sile daje ti Gospod sa Siona: vladaj sred neprijatelja svojih." (Psalm 110,2)

..............................
[1] Giulio Audrieu, Chiromanzia, Fisiologia sulla Mano, Giulio Adrieu, Milano, 1884.
[2] (Ilene Segalove, 40 Days and 40 Nights, Introduction, xiv; Andrews McMeel Universal company, Kansas City, Missouri, 2009.

..............................
[1] Giulio Audrieu, Chiromanzia, Fisiologia sulla Mano, Giulio Adrieu, Milano, 1884.
[2] (Ilene Segalove, 40 Days and 40 Nights, Introduction, xiv; Andrews McMeel Universal company, Kansas City, Missouri, 2009.

ANTROPOMORFNO SUNCE SUNCE ISPLAŽENOG JEZIKA

Srednjovijekovni stećak, Glamočko polje, Glamoč, BiH.

KLIČEVAČKI IDOL JE BELI VID

Kličevački idol je idol Belog Vida ili Svetog Vida, Svetovida, idol Vidovdana u danu ljetnog solsticija, dana u kojem Sunce dostiže svoju najvišu tačku na zenitu sjevernog neba, dana dugodnevice sa naj-više sunčanih sati u godini, dana u kojem Sunce najranije izlazi i najkasnije zalazi. Glava idola je dan Vidovdana, prvi dan ljeta.

Mike Oldfield - The Song Of The Sun

PATRIJARH PAVLE JE KOMUNISTIČKO-JEZUITSKI CR(K)VENI LAŽOV I NEPRIJATELJ SRBA

Preko magije propagande svoje SPC današnji su Srbi otpali od BOGA ISTINE i pali u vlast BOGA LAŽI. Današnjim Srbima ISTINA nije ono što očima gledaju i što ušima slušaju, nego im je istina ono u šta su ih SPC zombirala da vjeruju:

“Mi nikad nismo odricali Šiptarima da su oni autohtoni na Kosovu i Metohiji kao i svi njihovi preci redom." (Patrijarh Pavle, video: 8:45)

Ni ovoj velikoj smradnoj laži patrijarha Pavla niko od današnjih Srba ne želi, ne može i ne smije da se protivi, jer današnji Srbi svete laži i BOG današnjih Srba NIJE ISTINA, NEGO LAŽ i ona je BOG SPC.

NEPOBJEDIVO SUNCE ISPLAŽENOG JEZIKA

 

Velika je zavjera u društvenim naukama, zavjera ću-tnje o postojanja prikaza isplaženih jezika na antro-pomorfnim likovima idola, amajlija i nadgrobnika od kultura Gobekli Tepe, Lepenskog Vira, Vinče, Jam-ne kulture, Butmira i Starčeva i ostalih kultura pa preko prikaza tračanskih, ilirskih i slovenskih bogo-va i likova stećaka.

Srpski vedski bogovi Sunca i sunčana božanstva uvijek su sa isplaženim jezicima, simbolom Sunče-vih plamenih jezika u vidu zraka, Sunčeve moći i toplote. Od prvih idola postpotopskog svijeta motiv isplaženog jezika nastavlja se kroz milenije na skoro svim srpskim idolima, amajlijama Balkana, Evrope, u obe Amerike i na stećima Srbiji sve do 20. vijeka.

Nikad niko iz zvanične nauke nije spomenuo ove isplažene jezike, sve su zavjetnom tajnom ćutanja sakrivali osim isplaženih jezika po idolima američkih Indijanaca. Još je interesantnije da to kriju Srbi, Bo-šnjaci i Hrvati jedanaest godina od objavljivanja mo-jih prvih članaka sa fotografijama stećaka sa antro-pomorfnim likovima isplaženih jezika. Kriju to kroz sve godine, kriju ove tekuće godine, i ovih mjeseci i ovih dana i ovog današnjeg dana kriju.

Zašto Srbi, Bošnjaci i Hrvati ne žele da znaju o mo-tivu isplaženih jezika na srpskim idolima, amajlijama i stećcima, zašto ćute? Čekaju da ja umrem, da se svi moji radovi zatru i da se sve zaboravi. Ćute jer isplaženi jezici svjedoče boravak vedskih Srba na Balkanu od najdublje praistorije, njihovo širenje po Evropi i svijetu i još svjedoče da su stećke gradili srpski starovjerci i krstjani dvovjerci kao obožavatelji Sunca, a ne nemanjćki grkoortodoksi, ne tamo tamo neki od lažova crkve izmaštani "babuni" i "bogumili".

Sve što znači isplaženi jezik na čovjekolikoj glavi Sunca na kalendaru Asteka, to isto znači isplaženi jezik kod Srba na njihovim idolima, amajlijama i stećcima:

"Starosjedioci Srednje Amerike predstavljali su Sun-ce kao ljudsku glavu okruženu raspršenim zrakama i sa velikim otvorenim ustima. Ovaj solarni simbol bio je raširen u cijelom tom kraju. U ovoj predstavi jezik je isplažen, što znači da Sunce živi i govori. Ovo je jasno dokazano u poznatom Astečkom ka-lendarskom kamenu (Calendario Azteco), takođe nazvanom 'Sunčev kamen', koji je pronađen oko sredine sedamnaestog vijeka u podzemlju Glavnog trga, Meksiko Siti." [1]

Dopuna opisa astečkog kalendara:

"Lice je isklesano po hronološkim i astronomskim znacima u geometrijskom redu. Centralna figura, sa isplaženim jezikom, predstavlja Sunce 'Tonatiuh'; segmenti koji zrače prema ivici diska su simboli za njegove zrake." [2]

Dakle su i prikazi isplaženih jezika na stećcima ta-kođe solarnog značenja, značenja Sunca, solarnih bogova i božanstava. Svaki lik obilježen isplaženim jezikom je znak za SUNCE, BOG SUNCA ili BO-ŽANSTVO SUNCA. To se da objasniti etimologijom riječi "jezik" u više starih jezika pa i u srpskom.
...............................
[1] William Tyler Olcott, Sun Lore of all Ages: a Collection of Myths and Legends Concerning the Sun and Its Worship; Putnam's Sons, New York; The Knickerbocker Press, London, 1914, pg. 297.
[2] Ib.

BEREGINA ISPLAŽENIG JEZIKA

Boginja Beregina (Bereginya) isplaženog jezika (reljef na kamenu nađenom uz obalu Gornjeg Epira).

 

OKO VRATA DAKO DRŽI GUJU, TJ. ZMIJU

Oko Dakinog (Dagonovog) vrata je zmija, simbol proljetnog vaskrsenja prirode (kamena skulptura iz Lepenskog Vira).

"ПРЕДСТАВА СВЕТИТЕЉА НА ВОЛУШНИЦИ У МАСИВУ ПРОКЛЕТИЈА (ГУСИЊЕ)

 

 

Крајем августа 2020. године, захваљујући пок. г. Иљи Дураковићу, обишао сам и мало касније по први пут објавио новопронађену, усјечену у при-родној стијени представу, која неодољиво подсје-ћа на ликове светитеља изображаване на сред-њовјековним гробним споменицима централног Балкана. Представу светитеља у стијену су усје-кли хришћански сточари који су обитавали на пашњацима подно гребена Попадије (Maran Wenzel, Ukrasni motivi na stećcima, Sarajevo, Sa-rajevo, 1965; Горан Комар, Ћирилични натписи на стећцима, Београд, 2018). На овој невеликој стијени је ван сваке сумње усјечена представа светитеља са великим нимбом, баш онаква какве виђамо на гробним споменицима посијаним ши-ром средњовјековне Босне и нарочито Хума. Све прегледане представе на овом "шареном каме-њу' усјецане су различитим техникама, дио из-вјесно пикетирањем, дио усјецањем глијетом са равном оштрицом, а дио глијетом са шпицастим врхом. Изведен је овдје тзв. индиректни ударни поступак – индиректна перкусија, којом се тач-касто уклањао материјал са одабране стијене. Тако свакако барем у дијелу представа.

Ова светитељска представа на стијени испод Попадије, по мом увјерењу, чува намјеру њенога ствараоца да усјече поруку о добром пастиру – Христу у крају који је од постанка сточарског жи-вота био испуњен овцом." (Teкcт и фoтoгpaфиje: Гopaн Комар, Facebook, 14. 11. 2025.)

Kod Gorana Komara su jaki simtomi religijske de-luzije, simptoma koji se ispoljava u lažnom vjero-vanju u nešto vezano za religiju pacijenta, iako oči-gledni dokazi govore suprotno. To je patološki pro-menjen sadržaj mišljenja koji se ne može korigovati argumentima. Tako Goran Komar na pri-kazima stećaka i petroglifa vidi ono što se njemu pričinjava da vidi, iako slika u realnosti drugačije izgleda. Komar nikad ne vidi prikaze isplaženih jezika na antropomorfnim likovima Sunca i sunčanih božan-stava, njemu je sve Isus Hrist, pravoslavni svetitelji i svetice. Otkud njima i zašto izplaženi jezici, Komar o tome ćuti, jer on u njegov reprogramirani um ne prima realnu sliku koje mi oči u mozak šalju. Za-nimljivo je da to nije samo slučaj Gorana Komara, nego svih prethodnih i današnjih istraživača i osma-trača stećaka različitih religija.