PITANJE KOJE RUŠI CRKVU

 

Izvor: https://svetosavlje.org/zicka-beseda-svetog-save-o-pravoj-veri-iz-knjige-sveti-sava-i-kosovski-zavet/

Izvor:https://www.rastko.rs/bogoslovlje/svsava-zicka_beseda_c.html

U tumačenju Simbola vere Sveti Sava kaže kako Crkva veruje u Isusa Hrista:

“I jednoga od Trojice, ne Oca ni Svetoga Duha, no od Boga Oca rođenoga Sina i Boga, Logosa, nad-vremeno i od Njega Roditelja nerazdeljivo rođeno-ga, a ne stvorenoga, jednosuštnog Roditelju i uve-kpostojećeg sa Njim; Koji je [Logos] dobrotom [Svo-jom] sve priveo iz nebića u biće, i Koji je u poslednje dane radi našega spasenja sišao sa nebesa i uselio se u utrobu Djeve i sjedinio Se s telom odušev-ljenim, i dušu razumnu i umnu suštinski primio od te iste Prečiste Djeve Marije (Bogorodice).” (Sveti Sa-va, Žička beseda o pravoj veri, pasus 5.)

Sveti Sava tvrdi da je Isus skupa sa telom "i dušu razumnu i umnu suštinski primio od te iste Prečiste Djeve Marije (Bogorodice)".

To da dušu daje majka (mater, materija), a ne Bog, najveća je neznanje i laž osnivača Crkve, jer su to izmislili kako bi opravdali "istinu" na kojoj se temelji sva Crkva, "istinu" da se praroditeljski greh Adama i Eve prenosi na potomstvo kroz sve generacije, greh koji se, po učenju Crkve, čisti jedino krštenjem u Crkvi koje sveštenstvo naplaćuje. Dakle, biznis i za-rada!

I telo deteta u materici stvara po Božijem programu razvoja kroz lanac DNK pomoću materije koju maj-čina krv dostavlja u telo deteta. Majka je kao njiva, kao zemlja hraniteljka u čuvarka semena koje klija i raste. Svako telo novorođenog deteta jedinstveno je u svetu i overeno posebnim Božijim pečatima kao što su DNK, otisci prstiju i izgledi zjenica. Među mi-lijardama ljudi nema identičnih kopija!

Kroz DNK se prenosi telesno nasleđe roditelja i praroditelja i njihovi grehovi mogu da remete DNK njihovog potomstva izazivajući fizičke deformacije telesnih organa i bolesti, a ne čine to duše roditelja i praroditelja jer deca ne primaju duše od njih, nego dečje duše na ovaj svet dolaze čiste i primaju ih od Boga.

Da li dušu detetu daje Bog ili mater, a šta vernici Crkve misle, ako uopšte smeju da mise?

te smiju da misle?

ZBRKA OKO BROJA 666 I LUCIFERA DANICE

"Matematički, zbir prvih osam brojeva je 36, broj Sunca, što je dalje prošireno dodavanjem brojeva od 1 do 36, dajući 666, koje otkriva Sunce (Shin-Mem-Shin-Shamash, jednako 640), kao fizičku ha-ljinu JHVH-a (26). " [1]

Kaže da je Sunce fizička haljina Jahvea, drevno ve-rovanje da je Bog u Sunce odeven:

a) Shin-Mem-Shin-Shamash = 640

b) JHVH = 26

640 + 26 = 666

Citat iz Testamena Solomonovog, na grčkom pisane apokrifne knjige s kraja prvog milenija nove ere, gde jedan od Solomona zarobljenih đavola ovako pro-rokuje Solomonu:

“I mi ćemo dugo vremena zavoditi stanovnike sveta, sve dok Sin Božiji ne bude raspet na krstu. Nikada pre nije se podigao kralj poput njega, jedan koji je razočarao sve nas, čija mater neće imati kontakt s čovjekom. Ko još može dobiti takvu vlast nad du-hovima, osim njega, kojeg će vođa đavola pokušati iskušati, ali ga neće nadvladati? Broj njegovog im-ena je 644, što je Emanuel. Stoga, o kralju Solo-mone, tvoje vreme je zlo i tvoje godine su kratke i zle, a sluzi tvome daće se kraljevstvo tvoje.” [2]

Po brojnoj vrednosti grčkih slova i imenu EMANUEL (grčki: Έμμανουήλ), Emanuilov broj je 644:

E Μ Μ Α Ν Ο Y Η Λ

5 + 40 + 40 + 1 + 50 + 70 + 400 + 8 + 30 = 644

Od 644 do 666 je 22.

“Bog je koristio dvadeset dva hebrejska slova da stvori dvadeset dva nešta koji važe ‘za sve što po-stoji’, jer je Bog stvorio sve. Tako da dvadeset i dva slova sadrže tajnu Božijeg stvaranja univerzuma. Svako ko u potpunosti razume ova slova, razume celokupnu gradnju i mehanizam univerzuma. 22 je broj majstora, zemaljska slika Majstora na visini koji je stvorio sve pomoću 22.” [3]

644 + 22 = 666

O Luciferu ili Danici:

"Drugi uzročni faktor, protivnik Božji – jeste satana sa njegovim mnogim otpalim duhovima. On je lični krivac i uzročnik svakoga zla. Otkako je kao Danica pao sa visoke slave 'pomazanog heruvima' u du-boku tamu pakla – on neprekidno seje zlo i greh u svaki Božji stvor, osobito među ljude." [4]

"Glavni, vrhovni duh zla naziva se u Svetom Pismu: satana (jevrejski: satan = protivnik, obmanjivač, đa-vo (διάβολος = klevetnik, opadač, Velzevul, kušač, Danica (ό ‘Εωσφόρος = Lucifer), Avadon, a ostali zli dusi nazivaju se: nečisti duhovi, duhovi zla, zli du-hovi, besi, demoni, anđeli Satane." [5]

"Ja Isus poslah anđela svojega da vam ovo po-svjedoči u crkvama. Ja sam korijen i rod Davidov, i sjajna zvezda Danica." (Otkrivenje,22,16)

“Ovdje je mudrost. Ko ima um neka izračuna broj zvijeri: jer je broj čovjekov i broj njezin 666.” (Ot-krivenje 13,18)

„Množenjem svakog od prvih osam brojeva sa 9 dobijemo 18, 27, 36, 45, 54, 63, 72 i 81, i zbir svih je 396, broj jako poštovan od drevnih mistika zbog, među mnogim razlozima, dodavanjem broja 270, što je u danima period razvoja ljudskog, proizvodio sveti 666 i ukazivao na ovaploćenje sunčanog lo-gosa u čovečanstvu." [6]

I hajde sad budi pametan!? Mnogi se teše time da "to samo sveti oci nadahmuti Duhom Svetim mogu razumeti", ali je problem u tome što ovo niko od "svetih otaca nadahnutih Duhom Svetim" nije ra-zumeo niti ikada o tome išta napisao.

..............................

[1] Frank C. Higgins, The Beginning Of Masonry; New York, 1916, pg. 88.

[2] The Jewish Quarterly Review, Vol. XI, Edited by Abrahams and C. G. Montefiore, The Testament of Solomon; London: Macmillan, and Co., Limited; New York: The Macmillan Company,1899, p. 32.

[3] Richard Cavendish, The Magical Art; Arkana, London, Melbourne, and Henley, 1984, p. 80.

[4] Vladika Nikolaj Velimirović, Pravoslavna Crkva i uzročnost u svetu – knjiga br. 3 (8. dio), Glas Crkve, Valjevo, 1996. (Internet izdanje Svetosavlje.org. Ob-javljeno: 26. oktobar 2006.

[5] Justin Popovic, Gogmatika Pravoslavne crkve, Tom I, Deo drugi, Odeljak prvi, Odnos Boga prema tvari - Bog kao Tvorac sveta, 32. O zlim dusima.

[6] Frank C. Higgins, Ib. p. 36.

PO SVETOM SAVI RIMOKATOLICIZAM NIJE JERES

Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Save; Eparhija žička, manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 273.

Pre raskola 1054. godine Crkva je bila jedna i sve-totajinski ostala jedna, jer Rimokatolicizam za Pra-voslavnu crkvu nije jeres, niti je Pravoslavlje jeres za Rimokatoličku crkvu, samo su jedni drugima šiz-matici ili raskolnici.

Raskolu, tj. podeli Crkve, uzork je neko neslaganje u vrhu uprave i to nije podela zbog nečijeg pog-rešnog ispovedanja vere, nije podela zbog jeresi. Kao dokaz tome evo Pravila iz Zakonopravila sv. Save koje je on po Pravilu Drugog vaseljenskog sabora održanog 381. prenio, istumačio i po tom Pravilu obavezao svoje episkope, sveštenike i čla-nove Crkve na sledeće:

"Правило 5. Западних епископа догма је да Оца и Сина и Светога Духа за једнобитне и за једно божаство исповедају, јер то изложивши, на сви-тку написаше. те да буде од свих добро прихва-ћено." [1]

Iz pomenutog dogmata o Svetoj Trojici, usvojenog od Crkve Rima i potvrđenog na Drugom vaseljen-skom saboru, proizilazi da filiokve za Pravoslavnu crkvu ne može biti jeres pošto Sveti Duh ishodi od Oca, dakle ishodi i od Sina jer su Otac, Sin i Sveti Duh jednosuštni (tako je u pravoslavnom Simbolu vere definisano). Samim tim tvrdnja da Sveti Duh ishodi samo od Oca za Crkvu je jeres, svejedno što je po u Pismu Isus rekao da od Oca ishodi (Jovan 15:26 ). To je i bio razlog da srpski patrijarh Porfirije marta 2024. prokune pravoslavne.

U Carigradu 879-880. bio je Osmi vaseljenski sabor na kojem su i rimokatolici učestvovali i tada je rimo-katoličko učenje da Duh Sveti ishodi i od Sina za-jednčki oglašeno i osuđeno kao jeres. Ne dugo na-kon toga Crkva je poništila taj sabor, jer su se našli u ćorsokaku prihvativši mnogo ranije rimokatoličku dogmu o Svetoj Trojici po kojoj su Duh i Sin jed-nosuštni Ocu i, pošto su jednosuštni, iz toga prizilazi da Duh ishodi i od Sina.

Evo po definicije Svetog Save šta je jeres, a šta raskol:

"Правило 1. Јеретик је онај ко је по вери туђ, а онај ко је по неком мање важном питању туђ – тај је расколник. Они, пак, непокорни који саку-пљају ове или оне – ти су лодцрковници који су се сами одвојили од Саборне цркве и, створивши другу. засебно се сакупљају. Крштење од јере-тика се не прима. а од расколника и од подцр-ковника – примa. " [2]

Da bi neko crkveno učenje bilo oglašeno za jeres, mora postojati zvanična odluka Vaseljenskog sabo-ra, a filiokve nikad od priznatih Vaseljenskih sabora nije oglašeno za jeres i zato su pravoslavci i rimo-katolici jedni drugima samo raskolnici , tj. šizmatici, a ne jeretici, krato rečeno: sve do Zakonika cara Dušana Rimokatolicizam i grko-nemanjićko PRA-VOVERNO KRSTJANSTVO jedna su Crkva.

U Dušanovom zakoniku Rimokatolicizam je defini-san kao LATINSKA JERES, a PRAVOVERNO KR-STJANSTVO imenuje se kao HRISTJANSTVO, da bi u moderno doba bilo nazvano PRAVOSLAVLJE. Ovde treba imati na umu da je car Dušan proglasio autokefalnu Crkvu sa prvim srbskim patrijarhom ne-zavisnim od romejske, odnosno grčke Crkve (nakon ubistva Dušanovog sina kralja Uroša, kralj Vukašin i knez Lazar ukidaju ovu autokefalnu srbsku Crkvu).

Podela, raskol ili šizma 1054. god. nije zbog jeresi, nego zbog neslaganja uprave u Vatikanu i uprave u Konstantinopolju, ali je i to opet usalgašeno Spo-razumom u Balamandu 1992. godine obostranim priznavanjem apostolskog prejemstava sveštenstvu i priznavanjem Svetih tajni. Ugovorom u Raveni 2007. god. kad su pomesne Pravoslavne crkve pri-znale papi staro kanonsko pravo prvenstva među patrijarsima.

Administracije su i dalje podijeljene jer papa traži da bude prvi nad patrijarsima, a ne među patrijarsima, tj. traži apsolutnu vlast nad patrijarsima i episko-pima, a ovima to ne odgovara jer bi im papa mogao komandovati, kažnjavati ih, svrgavati, raščinjavati i kad god poželi nekog od njih isključiti iz Crkve.

P.S. Iz Sarajevskog prepisa Zakonopravila Sv. Save (14. vek): ovo ne postoji u prepisima iz 13. veka, do-pisano je, falsifikovano! U prepisima iz 13. veka Rimokatolicizam nije jeres, nego Crkva, Zbog toga SPC nastoji da Savino Zakonopravilo u prevodu Miodraga M. Petrovića iz 2004. godine, a po pre-pisima iz 13. veka, postane nedostupno javnosti ka-ko na Internetu, tako u knjižarama i bibliotekama. Na internetskim stranicama Google Books i Internet Archive bila su po dva primjerka Petrovićevog pre-voda, ali su trudom SPC i njenih "poštenih vjernika" sve knjige krajem proljeća 2026. izbrisane.

..............................
[1] Miodrag M. Petrović, Zakonopravilo Svetoga Sa-ve; Eparhija žička, manastir Žiča, Manastir Žiča, 2004, str. 273.
[2] Ib. str. 499-501

ŽEZLO BELOG VIDA

SUNCE je VID, DAN je BELI VID ili SVETI VID (beli = sveti). Najduži dan godine, dan nad svim danima je dan letnjeg solsticija u prvom danu leta, danu du-godnevice: to je SVETI DAN SVETOG VIDA ili VI-DOVDAN. Jedan od simbola tog dana je žezlo Sve-tog Vida prikazano na priloženim fotografijama.

P.S. Ne postoji BOG u LJUDSKOM LIKU, ne postoji BOG SVETOVID, ne postoji BOG PERUN ni BOG VELES ni CRNOBOG niti je BOG bilo ko ili bilo šta što se u ljudskom liku predstavlja za BOGA. BOG OTAC je SVESNA KREATIVNA ENERGIJA (DUH), BOGINJA MAJKA je svesni kreativni element (ET-AR, NEBESKA VODA, VODA), a svi niži solarni bo-govi i božanstva jesu metafore Sunčeve energije i nebeskih tela u različitim godišnjim dobima na koja u poslednjem vremenu i ljudski faktor negativno uti-če. Lažni BOGOVI su VANZEMALJCI i DEMONI.

PEČAT ISTINE NA SVA MOJA OTKRIĆA

Tragajući za istinom dešifrovao sam mnoge kodove Velike piramide i Biblije našavši direktnu matema-tičku vezu između mjera Piramide, Solomonovog hrama i Zemlje. Prvi sam u svijetu progovorio o mo-tivu isplaženog jezika na stećcima i arjanskim ido-lima Sunca i sunčanih božanstava širom Evrope i dijelovima Azije.

Otkrio sam neke nepoznanice iz istorije Srba, raz-riješio neke etimološke nedoumice srbskoga jezika i objasnio stare tajne solarne simbologije. Sve što sam radio, radio sam radi istine. Znanje oslobađa istinu i ko ide putem istine, ide putem Života.

SUNCE JE REČ (LOGOS)

Ovako počinje Jovanovo jevanđelje:

"U početku bijaše Reč, i Reč beše u Boga, i Reč be-še Bog. Ona beše u početku u Boga. Sve je kroz nju postalo i bez nje ništa nije postalo što je postalo. U njoj beše život, i život beše svetlost ljudima. I sve-tlost sja u tami i tama je ne obuze." (Jovan 1, 1-5)

BOG je rodio ISUSA koji reče za sebe da je PUT, ISTINA I ŽIVOT (Jovan 14:6). Galsko IES znači PUT, TRAK i to je sunčev ZRAK, ZRAKA životvorni PUT od Sunca do zemlje. Englesko YES znači DA, TAČNO, ISTINA, gotski JAH [1] (JAH > JAHVE).

Za Crkvu ISUS je REČ i za ovaj smisao Grci koriste reč LOGOS (λόγος). Od srbske osnove LOG je reč LOŽITI (vatru). Za svakodnevnu govornu reč Grci koriste svoju reč λέξη (LEKSI), a ne LOGOS. Grčko λόγος (LOGOS) Latini prevode kao VOX, ORATIO, tj. GLAS, GOVOR [2]. Dakle grčko LOGOS je SVEČANI GLAS, SVEČANI GOVOR, tj. VATRENI GLAS, VATRENI GOVOR na koji se slušaoci LOŽE, emotivno POTPALJUJU I PALE. LOG je VATRA, nebeska vatra je SUNCE.

REČ, tj. LOGOS, poistvećuje se sa BOGOM STVO-RITELJEM koji je ŽIVOT, a ŽIVOT beše U SVET-LOSTI. Dakle: REČ = BOG = ŽIVOT = SVETLOST = DAN. Govori se o ZEMLJI i njenom ŽIVOTU koji zavisi od SUNCA koje je SVETLOST koja stvara, rađa, hrani, štiti i održava život na Zemlji.

Šta je REČ ili grčko LOGOS?

Petar Skok kaže da REĆI, REČEM, REKNEM poti-če od pretpostavljenog sveslavenskog i praslaven-skog *REK- koje je dalo starocrkvenoslavensko RE-STI, *REKÇ [3] (Ç = Ċ, Ć).

Velški RHEÇ [4] ili RECH (čitaj se: REĆ) znači NA-SILAN PROBOJ, BUKA, IZVEŠTAJ; PRDEŽ [5], ar-morićanski RICHIA [6]. Zbog "PRDEŽ" biva sme-šno, ali ako se zna da divovske buktinje Sunčeve plazme u gromoglasnim eksplozijamma bukvalno bi-vaju ISPRDNUTE iz Sunca, to i nije smešno. Na-ziv PRDEŽ je postanjem od starog PERDES u ko-jem osnova PER znači VATRA, SJAJ, SEV: san-skritski PERU je PLAMEN, VATRA, SUNCE [7]. Nije li PERUN bog MUNJA I GRMLJAVINE i koliko je svojom grmljavinom PERUN daleko od PERDES? Kad GRMI, PERUN PERDI.

Galsko RECH (čitaj se: REĆ) je BAL, BEL ili SUN-CE [8], RECHAIN znači SIAJ, BLISTANJE; PUCA-NJE; PRAVITI JAKU BUKU, PROIZVODITI ODJEK [9]. Kad neko ljuto i glasno zbori, zar ne kažemo da GRMI i JAKA REČ pogađa kao GROM, zar ne?

Osnova RE u galskom RECH znači KRALJ; KRA-SOTA; OBILNO; SUNCE [10]. I galsko REC je SUNCE [11]:

REC = REK > REKTI > RECI (litvansko "rėkti" je "vrištati").

Srbsko REČ je MISAO materijalizovana u fizičku formu kao ZVUK, a ZVUK je mehanički BUK, VAL ili TALAS koji se širi kroz etar, plazmu, plinove, tekuću ili čvrstu materiju u obliku titranja čestica i prenosi energiju BEZ PRENOSA MASE. Grafički prikazana REČ je ❨ ili ◠, govor je ❨❨❨❨❨❨ ili ◠◡◠◡◠◡. Sunčeve reči su elektromagnetnI ta-lasi koji u vidu svetlosti stižu od Sunca na zemlju. Naše uši ne čuju Sunčevu buku, ali moderni as-tronomski aparati i te kako čuju. Sunce govori: huči i buči, puca, grmi i "prdi" izbacujući plazmu u kosmos i prema Zemlji:

"Starosedioci Srednje Amerike predstavljali su Sun-ce kao ljudsku glavu okruženu raspršenim zrakama i sa velikim otvorenim ustima. Ovaj solarni simbol bio je raširen u celom tom kraju. U ovoj predstavi jezik je isplažen, što znači da Sunce živi i govori." [12]

Po jevanđelisti Jovanu ISUS je REČ, tj. LOGOS. Hebrejsko ime ISUSA je JEŠUA (יֵשׁוּעַ) i hebrejsko ĒŠ (אֵשׁ) u imenu JEŠUA značI VATRA [13], dakle: hebrejskI JEŠUA, grčkI ΙΗΣΟΥΣ (Ιησούς), latinskI IJESUS, engleskI JESUS, velški IESU, srbskI ISUS bukvalno znači VATREN.

Hebrejsko JEŠ isto je galskom IES sa značenjem PUT, TRAKA, LINIJA, ZRAKA [14]. Od IES ili JES je srbsko JEZ: IES = JES > JEZ (svaka bodlja je "zra-ka"). VelškI IESU je ISUS, a IESIN znači ZRAČEĆI, BLESTEĆCI, SLAVAN; DIVAN, PRAVEDAN [15]. ISUS je metarora SUNCA.

Sanskritski ṚIĆ znači SLAVITI, SJATI, SVETLETI; SVETLO, SJAJ [16] (srbsko ekavsko REČ ikavski je RIČ). ṚIĆ ili ṚIĆA je PRINC, sin SUNIKE [17]. ṚIĆ je epitet INDRE, vedskog VRHOVNOG BOGA [18].

Velški AR znači MOĆ GOVORA, GOVOR [19].

"AR, m. samo u Štulićevu rječniku gdje se tumači: 'riječ stara, origo, principium'." [20]

"Al je naravno El ili AR ili RA, Sunce." [21]
“Ar, ili Ari, znači vatro-Sunce, na grčkom Ar-es, u Fenikiji i Judeji to je Ar, ‘vatra’ (Iar)….” [22]

AR je MOĆ GOVORA, GOVOR; ORIGO, PRINCI-PIUM, tj. POREKLO, IZVOR, POČETAK, PRVI, VO-ĐA:

"U početku beše Reč, i Reč beše u Boga, i Reč beše Bog." (Jovan 1, 1)

SUNCE je REČ, tj. LOGOS, a Isus je metafora Sunca.

..............................

[1] Walter W. Skeat, A Concise Etymological Dic-tionary of the English Language; Oxford, The Cla-rendon Press, 1884, p. 573.

[2] Henry George Liddell and Robert Scott, A Greek-English Lexicon, Oxford: The Clarendon press, 1883, p. 901.

[3] Petar Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Knjiga III, JAZU, Zagreb, 1973, str. 120.

[4] William Owen Pughe, A Dictionary of the Welsh Language, Vol. II, London: Printed for E. Williams, 1803.

[5] W. Owen Pughe, A National Dictionary of the Welsh Language, Denbigh, Published by Thomas Gee, 1873, p. 443.

[6] Ib.

[7] Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dic-tionary, Oxford, The Clarendon Press, 1960, p. 648.

[8] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, p. 300.

[9] Ib.

[10] Ib. p. 298, 299.

[11] Ib. p. 299.

[12] William Tyler Olcott, Sun Lore of all Ages: a Collection of Myths and Legends Concerning the Sun and Its Worship; Putnam's Sons, New York; The Knickerbocker Press, London, 1914, pg. 297.

[13] Merrill C. Tenney, The Zondervan Pictorial Bi-ble Dictionary, Regency Reference Library, Grand Ra pids, Michigan, 1967, pg. 283.

[14] Jean-Baptiste Bullet, Ib, p. 42.

[15] W. Owen Pughe, Ib. p. 257.

[16] Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary; Oxford, The Clarendon Press, 1872. p. 179.
[17] Ib.
[18] Ib.

[19] William Owen Pughe, A Dictionary Of The Welsh Language, Vol. II; Denbigh, Published by Thomas Gee, 1832, p. 109.
[20] Đura Daničić, Rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Dio I, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti; Zagreb, 1880-1882, str. 98.
[21] S. F. Dunlap, The Origin of Ancient Names of Countries, Cities, Individuals and Gods; Cambridge, Metcalf and Company, 1856, p. 7.
[22] James George Roche Forlong, Rivers of Life, Vol. I; London: Bernard Quaritch, 1883, p. 16.

TRISKELION JE ZNAK TROJSTVA

Srbski župan Stefan Prvoslav Tihomirović (1171-1220. g.) upravljao je Budimljem (današnja sjevero-istočna Crna Gora). Bio je ktitor manastira Đurđevi Stupovi u kojem je i sahranjen. Njegova nadgrobna ploča ukrašena je srbskim znakom TROJKA ili TROJSTVO, sanskritski TRIKA [1], galski TRIATH [2], kod Grka TRISKELION ili TRISKEL.

.............................

[1] Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary; The Clarendon Press, Oxford, 1899, p. 461.

[2] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, p. 444.

GEOMETRIJA I SUNCE

Mere:

a) d = 1 km,
b) S = 3,14159 km = broj Pi,
c) 3,14159² = 9,869587728
d) površina kruga S = površina kvadrata KLMNK,
e) KL = 0,886226551 km

Razmera:

0,886226551 x 500.000 = 443.113,2756 km:

443.113,2756 x 9,869587728 = 4.373.345,347 km = obim Sunčevog kruga,

4.373.345,347 : 3,14159 = 1.392.080,235 km = dužina Sunčevog prečnika.

"Geometrija je postojala pre stvaranja. Kroz geometriju pročišćava se oko duše." (Platon)

"Geometrija je postojala prije Stvaranja. Ona je suvečna s umom Božjim. Geometrija je dala Bogu model za stvaranje. Geometrija je Bog lično." (Johan Kepler, astronom)

Nauka je jedina istinita veronauka, sve druge su zablude, greške i laži! Sve će da se resetuje kroz rešeto i nasitnije sito istine: 2035 - 2070. godine.

ISTINA ISPLAŽENOG JEZK BOGA SUNCA I BOGOVI LAŽI

Godine 1932. godine arheolog Miloje M. Vasić da-tira svoja otkrića na iskopavanju Vinče:

“Kulturni sloj u Vinči, moćan 10,5 m., imaće se, pre-ma tome, razdeliti, na osnovi karakterističnih odlika, u tanje slojeve kojima će odgovarati kraći vremenski periodi u vremenskom interval od oko 1600 godine pre Hr. do oko 600 godine po Hr.” [1]

Na Dan sv. Save 27. januara 1938. godine arheolog Miloje Vasić izriče svoje finalno datovanje Vinče:

“Moje datovanje osnivanja Vinče u doba prelaza iz 7. u 6. vek pre Hr. naišlo je na opoziciju drugih nau-čnika. Ostajući pri svome datovanju Vinče, ja ne mogu na ovom mestu, zbog oskudice prostora dis-kutovati tako krupno i vano pitanje o datovanju pre-istorijskih kulturnih predmeta i pojava u Dunavskoj Dolini.” [2]

Pošto su se svi predali lažima pa i Srbi, Vinča je od germanske škole datovana na 5500-3500 g. p.n.e.

Motiv isplaženog jezika na arjanskim, tj. tračkim, od-nosno kimerskim idolima Sunca i sunčanih božan-stava traje od Gobekli Tepe kulture, kulture Le-penskog Vira, Vinče, njoj bliskih i mladih kultura pa kroz sva vremena do kraja 19. vijeka na stećima u Srbiji.

Hrišćani i muslimani Balkana i cijele Evrope odriču se svog vedskog kulturno-istorijskog i duhovnog na-slijeđa jer se protivi unipolarnim globalističkim ideo-logijama njihovih lažnih bogova.

.............................

[1] Miloje M. Vasić, Preistoriska Vinča I.; Beograd, Izdanje Državne štamparije, 1932, str. 97.

[2] Miloje Vasić, Dunavska Dolina i Italija u gvoz-denom dobu; Starinar, Treća Serija, Knjiga XIII, Dr-žavna Štamparija Kraljevine Jugoslavije, Beograd, 1938, str. 30.

VINČANSKI ANTROPOMORFNI KRST (ANKH)

Koštani amulet vinčanske kulture, Medvednjak, Smederevska Palanka; Foto: Milorad Stojic, Najlepše lice neolita, HERAedu, Beograd, 2024.

Sumerski: ✳ = DINGIR = ZVEZDA; BLEŠTEĆI; NE-BESA; BOG.
Egipatski: ANKH = ŽIVOT.