SVETOGA SAVE POSLANICA PAPI INOĆENTIJU III (Domentijan, Žitija Svetog Save)

"O poslanstvu Preosvećenoga u grad Velikog Rima

I opet izabravši od svojih učenika bogorazumna muža, sveosvećenog episkopa Metodija i posla ga u Rim ka prehvalnim apostolima Petru i Pavlu i ka velikome saprestolniku svetih, papi velike rimske države, davši blagoslov podobno počasti svetima na pohvalu mnogo časno kandilo sastavljeno bo-gomisaonim razumom i izvajano presvetlom maš-tom i prekrasnim bojama izumljeno, koje i do danas stoji kod groba prehvalnih apostola Petra i Pavla.

Jer one svete bogomisaone zrake, gde sami te-lom ne dođoše, tu Duhom svetim preveliku bla-godat satvoriše, svome saslužniku pomažući, bla-goslovenom da ispunjava njihove nedostatke; Bo-gom blagosloveni venac njemu poslaše, da uistinu savršenstvom blagosloveno bude kraljevstvo zem-lje otačastva njegova, svakim pravoverjem služeći beskonačnom carstvu Oca i Sina i svetoga Duha, da i oni blagoslove njegovo otačastvo i svojom blagodaću venčaju dobrovernoga saprestolnika nje-gova otačastva.

I napisavši poslanicu ka velikom saprestolniku svetih i slavnih apostola, ispovedivši mu neutajenu blagodat kojom sam bi venčan od Boga, i molio je da mu pošalje blagoslov od svetih apostola, a od toga samoga blagosloveni venac da venča svoga brata na kraljevstvo po prvom otačastvu kraljevstva njihova u kome se i otac njihov rodi po božan-stvenom samotrenju, u mestu zvanom Dioklitija, ko-je se zove veliko kraljevstvo od početka.

I Bog koji odasvud daje silu i uspeh ljubimom služi svome i ispunjuje sve njegove nebeske i zemaljske prozbe, i tome svetome saprestolniku svetih apo-stola zapovedi Duhom svetim da mu pošalje Bo-gom blagosloveni venac, istinitom ispunitelju nje-govih svetih zapovesti, da bude blagosloven Bo-gom, i brat njegov po telu venčan, i obojica zajedno proslavljena još ovde na zemlji, pre onoga velikog dana.

O donošenju svetoga venca od rimske države.

I prinesen bi blagosloveni venac u otačastvo njegovo, koga primivši Preosvećeni proslavi blagodatelja svoga radi svih blagih dela njegovih." (Domentijan, Žitije Svetog Save, Glava XIX)

Papa je uslišio Savnu molbu i sa blagoslovom i kraljevskom krunom 1217. dolazi u Rašku papin crkveni velikodostojnik i kruniše Stefana za kralja. Sveti Sava postaje episkop i arhiepiskop tek 2019. godine, dakle te 2017. godine po kanonima Crkve Sava nije mogao i nije smeo izvršiti Stefanovo krunisanje, jer to mogu samo arhiepiskop i patrijarh. Kao arhiepiskop Sava je činodejstvovao na Stefanovom naknadnom "krunisanju" 1219. godine.

Pisac ovog Žitija Svetog Save je hilandarski jeromonah Domentijan, jedan od poslednjih Savinih učenika, Savin sekretar i njegov pratilac na mnogim putovanjima (rukopis ovog Žitija čuva se u Hilandaru).

Za razliku od Savinog kasnijeg biografa Teodosija, Domentijan je bio Savin savremenik, živio uz Savu, pričao sa Savom i slušao živu riječ Savinu. Monah Teodosije rođen je oko 1246. godine, dakle je rođen desetak godina nakon Savine smrti 1236. godine i Teodosijevi opisi Savinog života ne mogu biti verodostojniji od Domentijanovih kazivanja.