SAKRIVENA ISTINA BIBLIJSKE KNJIGE STVARANJA

Biblija počinje pričom o postanku našeg svijeta: " U početku stvori Bog nebo i zemlju." (Postanak 1,1)

Evo ovako da pojasnimo smisao izraza "u početku": bez prethodnog postojanja flaše ili boce ne možeš u flaši napraviti brodić jer je flaša MJESTO u kojem treba NAPRAVITI brodić i sve dok nisi počeo grad-nju, ta flaša je već postojala. Tako je u već postoje-ćem POČETKU ("flaši") stvoren naš svijet.

Srpsko POČETAK izvedeno je od PO + KET - AK. Galsko PO znači MJESTO, hebrejski POH, grčki POI (ποῖ) sa značenjem GDJE, NA KOJEM MJE-STU, PITANJE KRETANJA [1], latinski QUI.

Od KET je srpsko KETITI sa značenjem ČEKATI, ČAMITI, MIROVATI, NE RADITI. To je stanje u ko-jem neko ili nešto pasivno boravi, mirno KETI: "Cije-li dan on keti u kući." Ovome je srodno srednjovi-jekovno englesko POKET, današnje POCKET (džep), francusko POCHETE, POCHE [2]. Zar fran-cuske riječi svojim oblikom nisu slične srpskom PO-ČETI, POČE?

Srpskom KET osnova je ET postanjem od starijeg oblika ED od kojeg je naziv MED:

a) ED > ET = SUŠTINA, SRŽ, JEZGRO;
b) ED > ET > ETER,
c) ED > KED > KET > KETI > KETAK,
d) PO + KETAK > POKETAK > POČETAK = ČEKANJE, MJESTO MIROVANJA.

Da se podsjetino na prva dva stiha Postanka:

"U početku stvori Bog nebo i zemlju.
A zemlja bješe bez obličja i pusta, i bješe tama nad bezdanom; i duh Božji dizaše se nad vodom." (Po-stanak 1, 1-2)

U POČETKU postoje samo DUH BOŽIJI i VODA. Nigdje u Bibliji nije rečeno da je Bog stvorio vodu, ali sveštenici, teolozi i vjeroucitelji avramskih mono-teističkih religija prećutkuju tu činjenicu. BOG je mu-ški, VODA ženski stvaralačni princip. To su BOG i BOGINJA kao JEDAN BOG i zbog toga pred stva-ranje čovjeka BOG govori u množini:

"Potom reče Bog: da načinimo čovjeka po svojemu obličju, kao što smo mi, ..." (Postanak 1,26)

Bog reče "da načinimo", Bog govori u množini jer U POČETKU su DUH I VODA i oni su JEDAN BOG, BOG OTAC I MAJKA BOGINJA, VATRA I VODA, dva stvaralačka principa su JEDAN BOG.

Srpsko "U početku" u Septuaginti je grčko ΕΝ ἀρχῇ, EN znači U, UNUTRA [3]. Grčko EN ἀρχῇ ne znači NA POČETKU, nego U POČETKU, U KETENJI, U ČEKANJU, U STANJU MIROVANJA. To svjedoče sljedeći stihovi Novog Zavjeta:

"Jer namjerno neće da znaju, da su nebesa bila već odavna, i da je zemlja iz vode i po vodi postala rije-čju Božjom." (2. Petrova 3,5)

Da su NEBESA BILA VEĆ ODAVNA na grčkom je οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι i bukvalno znači NEBESA BIJAHU DUGO, OD DAVNINA [4], tj. ODUVIJEK, jer ἦσαν je imperfekat, NESVRŠENO VRIJEME i to je ono KETENJE, POSTOJANJE U JEDNOM MJE-STU, ČEKANJE.

BOG DUH i BOGINJA NEBESKA VODA postoje oduvijek kao muški i ženski principi stvaranja. BOG je OGANJ (Ponovljeni zakoni 4,24) i BOGINJA je nebeska VODA. Oni su JIN I JANG, ALFA I OME-GA.

Jedinstvo BOGA I BOGINJE preslikava se na čov-jeka i ženu:

" ... i biće dvoje jedno tijelo." (Postanak 2,24)

BOG OTAC je ALFA, BOGINJA MAJKA je OMEGA. Korijenska osnova u ALFA je AL sa značenjem VATRA, SUNCE:

"Al je naravno El ili AR ili RA, Sunce." [5]

“El, Al, HΛ, Eli bilo je ime istinitog Boga; …” [6]

OM u OMEGA znači VLAGA, VODA [7], u egipat-skom znači MORE [8]. Kod Igbo naroda u Nigeriji OMA je BOGINJA MAJKA [9]. Simbol BOGINJE je Ω (omega), zadnje 22. slovo grčkog alfabeta (slika u prilogu).

Poenta svega je da su BOG VATRA i BOGINJA VO-DA kreativno jedinstvo suprotnosti, VATRA i VODA, PLUS (+) i MINUS (-) su JEDNO, JEDAN BOG STVARALAC.

Za razliku od višebožačkog Boga Oca i Boginje Majke osnivači ratničko-patrijarhalno-poligamijskog jednobožačkog judaizma i pisci biblijske Knjige pos-tanja izbacili su Boginju kao ženski kosmički princip stvaranja i svog Boga Jahvea, oca Isusa Hrista, os-mislili su kao dvopolnog:

“Eda li ja, koji otvaram matericu, ne mogu roditi? veli Gospod: eda li ću ja, koji dajem da se rađa, biti bez poroda? veli Bog tvoj.” (Isaija 66,9)

Pošto su judejski ezoteristi takođe osnivači Crkve, i crkveni Bogočovjek Isus Hristos dvopolan:

“A i Ω u Otkrivenju označavaju dvojedno biće, ili hermafroditsko božanstvo, koje je opisano kao mu-škarac sa ženskim sisama, a po prirodi se ne ra-zlikuje od dvopolnog Bahusa, ili etrurskog Priapusa, s muškim organom i ženskim grudima. Dakle, ‘Isus Hrist kao Sveta Sofija’ je muško-žensko, identično sa Venera-bradonjom. Bahus, dvojedno biće, nazi-van je ‘la’ kao jednom od njegovih titula; to je IE na jonskom, isto kao lU (kasnije IE) na egipatskom, dvojni. Tako bi lasus, drugi oblik njegove titule, bio lesus ili Isus, lu-su (egipatski), dolazeće dijete dvoj-ne prirode. Gnostički lao, sjedi na lotosu, je muško-žensko. Har-Iu je nađen sa ženskim grudima. U So-anovom muzeju nalazi se grčko-egipatska figura Dijete Horus ženske prirode, koja je potpuno žen-ska, umjesto da bude ženstvena ili dječja.” [10]

Sveta Sofija je muško-ženski crkveni Isus, u zoo-morfnom liku prikazan u liku iluminatske SOVE.

I šta se dešava? Dešava se to da su stvarajući mo-noteizam pisci Biblije falsifikovali prirodni poredak postanja našeg svijeta, a moderna elita judaizma i hrišćanstva čovjekovu prirodnu suštinu muška i žen-ska pretvoriše u ideologiju transrodnosti i pokušava-ju prirodno muško pretvoriti u žensko i žensko pret-voriti u muško. To je potpuna suprotnost prirodnom poretku i suštini čovjekove božanske prirode, to je njihova suluda buna protiv Božije suštine čovjeka i kosmosa:

"Jer navalice neće da znaju da su nebesa bila otprije i zemlja iz vode i usred vode Božijom riječi.
Zato tadašnji svijet bi vodom potopljen i pogibe.
A sadašnja nebesa i zemlja tom istom riječi zadr-žana su i čuvaju se za oganj na dan suda i propasti bezbožnih ljudi." (2. Petrova 3,5-7)

Misteriozni arhitekta Velike piramide kaže da se kroz vatru očišćenja krug ciklusa našeg svijeta zavr-šava između 12.035-12.070. godine, odnosno izme-đu 2035-2070. godine.
...............................
[1] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, pg. 266.

[2] Walter William Skeat, An Etymological Dictionary of the English Language; Oxford, The Clarendon Press, 1888 pg. 453.
[3] Henry George Liddell and Robert Scott, A Greek English Lexicon; New York: Harper & Brothers, 1883, pg. 468.
[4] Ib. pg. 440.
[5] James George Roche Forlong, Rivers of Life, Vol. I; London: Bernard Quaritch, 1883, pg. 16.
[6] Jacob Bryant and William Holwell, A Mytho logical, Etymological, and Historical Dictionary, Lon don, 1793, pg. 179.
[7] Elder L. B. Wilkes and Rev. Jacob Ditzler, The Louisville Debate: A Discussion of the Question, What is Christian Baptism; Lexington, KY.: J. D. Trapp, Of the "Apostolic Times," Publisher, 1871, pg. 550.
[8] Ib.
[9] Catherine Obianuju Acholonu, Eden in Sumer on the Niger; A Carc Publication Carc, Abuja, 2013, pg. 97.
ISBN: 978-978-910-259-4
[10] Gerald Massey, The Natural Genesis, Vol. I; London: Williams and Norgate, 1883, pg. 516.

PRVIDAN LJETA JE VIDOVDAN

U odnosu na danom nevidljive zvijezde ovo je po-zicija Sunca na prvi dan ljeta. Tog dana Sunce naj-ranije izlazi, a najkasnije zalazi i to je Suncem naj-duže obasjani dan godine, Dan Sunca, Dan vida, Vidovdan.

PAD ARKONE NA VIDOVDAN 15. JUNA 1168. (1169.?) GODINE

 

 

"Na Vidovdan 15. juna 1168. ili 1169. godine Danci predvođeni biskupom Absalomom i kraljem Valdemarom (koji je, zanimljivosti radi, po rođenju dobio ime Vladimir, po Vladimiru Monomahu od Ki-jeva, dedi njegove majke Ingeborg) uništili su glavni centar slovenske religije, grad, tvrđavu i svetilište Arkonu na severu ostrva Rujan. Istorijska slika Lau-ritsa Tuksena iz 1894. označava ovaj, za Dance ne-obično važan događaj. Utemeljenje danske drža-ve kao da počiva na slomu paganske slovenske reli-gije.

Vidovdan, dan na koji se desila ova pošast po Slovene, izabran je namerno. To je bio praznik Sve-tog Vita Korvejskog, čime su hrišćanski pobednici želeli jednom za svagda da učine kraj kultu vrhovng slovenskig boga Svetovida i da ga zamene prazni-kom hrišćanskog sveca, sličnog imena." [1]

VIT je u imenu SVETOVIT, SVENTOVIT i SVAN-TOVIT. Tako su Polabski Slaveni, ili Vendi, zvali SVETOVIDA.

SVET znači BEL, BELI i to isto znače SVEN i SVAN. Takođe VID i VIT imaju isto značenje, te su SVETOVID, SVETOVIT, SVENTOVIT i SVANTOVIT sinonimi.

VIT nije latinska riječ jer u latinskom ne postoji pu-noznačna prosta riječ VIT, nego je latinsko VITUS sa značenjem ŽIVOT nastalo od slavenskog VIT koje je isto što i VID:

VIT > VITA > VITAMIN

Latinsko ime VITUS je latinizirano slavensko, tj. srbsko VITO ili VIDO.

Gali su Keltki, Kelti su Kimbri, Kimbri su Kimeri, Kimeri su Tračani, Tračani su Geti ili Goti koji su Slaveni, Veneti ili Iliri. Galsko VIT znači BAL, tj. BEL, odnosno SUNCE [2], VIVRES je HRANA [3].

SUNCE je VIT, VID, VITO ili VIDO i SUNCE je ŽIVOT, a SUNČEVA ZRAKA je VITKA VIDA i ove reči i danas postoje kod Srba kao lična imena.

Kao i sva istorijska imena SERBA i SERBSKI JEZIK je nastao iz smisla i aktivnosti SUNCA. Ništa hriš-ćanskog nema u rečima srbskog jezika, jer je hriš-ćanstvo pohlepna sekta zemaljskoog blaga i vlasti pohlepnog judaizma. Borba hrišćana sa sledbeni-cima Sunca je borba kulta judejskog Bogocoveka, iluminatskog Covekoboga, sa univerzalnim kultom Sunca i nevidljivim Bogom olicenog u Suncu.

Kult obožavanja Sunca i nevidljivog Boga oličenog u Suncu propao je zbog iskvarenosti sveštenstva: taj-nim članstvom u rimskim i grčkim misterijama počeli su da prinose krvne žrtve).

.............................

[1] Rastko Kostić, Pad Arkone ili Sumrak slovenskog paganizma; Beograd, Atos, 2009, str. 12.

[2] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, pg. 472.

[3] Ib.

MANIPULACIJA NARODOM U IME BOGA

  

Simbol na slikama potiče iz rane sumerske civili-zacije znak je ljetnog solsticija, simbol podneva pr-vog dana ljeta, simbol dugodnevice, simbol prirod-nog Vidovdana.

Kad vide neki simbol u hramu, simbolima neuki ver-nici, čak i oni sa fakultetskim diplomama koji nisu u masoneriji, nikad ne pitaju šta je to, šta znači, zašto je tu i u kakvoj je vezi sa pravoslavnom verom:

"Usta imaju, a ne govore; oči imaju, a ne vide!" (Psalm 135,16)

Zašto vernici nikad ne pitaju svoje arhijereje i sve-štenike za ono što u crkvi vide, a ne znaju šta je to? To je tako zbog toga što sveštenstvo ima vlast i nad dušom, razumom i telom vernika, bukvalno rečeno vernici su duhovni, umni i fizički robovi sveštenstva i kao takvi umno, fizički i metafizički potčinjeni su svojim gospodarima jer nemaju moć slobode volje sami da razmišljaju i govore o bilo čemu vezano za Crkvu.

Otkud ovaj simbol u pravoslavnim hramovima, ko ga unese u crkvu i zašto? To je zbog onoga o čemu neprekidno pričam: Biblija ima dva dva intelektualna smisla:

1. smisao sa bukvalno shvatanje običnih laika poro-bljenih duša, porobljenog uma i porobljenog tela (eg-zoterija),
2. smisao za biblijsku masoneriju (ezoterija).

Vernici porobljenih duša, po-robljenog razuma i porobljenog tela od svojih gospodara su naučeni da sve napisano u Bibliji shvataju bukvalno onako kako je napisano, mada su vernici kao đaci i studenti sva-ko književno delo u školi sa predavačma detaljno analizirali tražeći smisao onoga šta je pisac hteo da kaže. Kad se o Bibliji radi, analize nema, sve se bu-kvalno prihvata.

U Crkvi nema analiziranja Biblije i obični vernik sve bukvalno shvata onako kako je napisano. Tako mu i crkvenosvešteni masoni govore, iako su svesni da lažu, jer su sveštenici članovi crkvenog tajnog druš-tva i moraju da čuvaju tajno znanje. Tako je oduvek bilo u svešteničkom vrgu svih religija sveta, tako je i danas.

Patrijarh je iniciran u stepen "sveti", mitropolit u ste-pen "visokopreosvećeni", vladika u stepen "preos-većeni", pop je "sveštenik", obični vernik je stepen "laik".

Reč “laik” je od grčkog ‘laos” (λαóς), narod. Znanje koje postane dostupno narodu od vođa biva sma-trano uprljanim i nesvetim (grčki: λϊκόω). Zbog toga je Isus svoje učenike upozoravao na čuvanje tajnog znanja govoreći im:

“Ne dajte svetinje psima; niti mećite bisera svojega pred svinje, da ga ne pogaze nogama svojima, i vrativši se ne rastrgnu vas.” (Matej, 7,6)

Isusove reči ostale su zakon za vrh Crkve. U Apo-stolskim konstitucijama rane Crkve, koje se pripi-suju rimskom biskupu Klimentu Prvom (Clemens, 35– 99. n.e.), piše:

“Ovi propisi nipošto se ne smiju saopštavati svim sortama ljudi, zbog tajnih sadržanih u njima." [1]

Sveti Grigorije Nazijanski, episkop Konstantinopolja, oko 379. kaže:

„Čuli ste onoliko misterije koliko nam je dozvoljeno da otvoreno govorimo na uši svima; ostalo će vam biti saopšteno nasamo; i to morate zadržati u sebi… Naše tajne ne smiju biti obznanjene strancima.“ [2]

Laik nije u Crkvi radi znanja pravog smisla Biblije, nego radi ropskog poslušanja i izdržavanja sveš-tenih masona koji su uvek u saradnji sa masonima u svetovnoj državnoj vlasti.

I na kraju odgovor na pitanje zašto je ovaj znak prirodnog Vidovdana u crkvi? Poznato je da masoni slave svjetlost i Lucifera, Boga Sunca. Vidovdanska dugodnevica je dan svetlosti i dan prehrišćanskog Trojstva, a onaj lažni Vidovdan 28. juna je radi kulta mučenika i crkvene zarade na svojim robovima lai-cima.

Prirodni Vidovdan 1389. godine padao je na 13. jun julijanskog kalendara, a Kosovska bitka se desila 15. juna.
..............................
[1] Jirah Dewey Buck, Mystic Masonry, or, the Symbols of Freemasonry and Greater Mysteries of Antiquity, Second Edition, Cincinnati, The Robert Clarke Company, 1897, p. 72.
[2] Ib. p. 75.

Plan 2030.

BEL = BELI VID = SVETI VID = SVETOVID

 

Za opis nečeg božanskog u srbskom se koristi reč SVET: SVETI DAN, SVETI ČOVEK, SVETAC. Izvor svetlosti je SVETILJKA i ona SJA, DAJE VID.

Ekavsko SVETAC na ikavskom glasi SVITAC. San-skritski SVET, SVETÂ ili SVIT znači SJATI, OBA-SJAVATI, BELETI [1] (neki prevode kao ZVETA [2]). Tako sanskritsko SVETANÂ, postanjem od korijena SVIT, znači SVITANJE, ZORA [3].

Pošto BEL, BELI i SVET, SVETI znače isto, tako je BELI ANĐEO isto izrazu SVETI ANĐEO, SVETI IL-IJA isto kao BELI ILIJA. Ono biblijsko "SVET, SVET, SVET JE GOSPOD ..." (Isaija 6,3; Otkrivenje 4,8) znači isto kao da je napisano "BEL, BEL, BEL JE GOSPOD ..."

"SVET, SVET, SVET JE GOSPOD ..." na grčkom je "ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος, na latinskom "San-ctus, Sanctus, Sanctus Dominus ..."

Grčko AGIOS (ἅγιος) postanjem je od korena AG kao i sanskritsko AGNI sa značenjem VATRA, OG-ANJ, BOG VATRE, dakle AGIOS znači VATREN, OGNJEN, SJAJAN, SVET, BEL. To je SUNCE i baš zbog toga je u Bibliji zapisano da je BOG OGANJ, SUNCE I ŠTIT (Ponovljeni zakon 4, 24; Psalm 84,11).

SUNCE je gospodar MERA VREMENA, pa eng-lesko AGE znači DOB, ŽIVOTNA DOB. Grčko AGO (ἄγω) ima značenja VODITI, PREDVODITI, DONO-SITI, VAGATI, MERITI [4], dakle opet na prvo mesto dolazi SUNCE.

Latinsko SANCTUS u "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus ..." postanjem je od galskog, tj. tračan-skog ili starosrbskog SAN (> Sandalj) sa znače-njem SVET [5] i to je smislom isto galskom SEN, SIN, SON, SUN sa značenjem BAL, BEL ili SUN-CE [6].

Biblijsko "SVET, SVET, SVET ..." bukvalno znači "BEL, BEL, BEL JE GOSPOD ..."

Ono GOSPOD odnosi se na BOG, dakle je BOG BEL i to je jedno od drevnih imena BOGA SUNCA: GOSPOD BOG je BEL, BELI GOSPOD, BELUS, BELENIS, BELI VID, SVETI VID, SVETOVID, SUN-CE, BOG SUNCA.

Davnim ljudima SUNCE je bilo vidljiva slika nevid-ljivog BOGA i to je najstarija duhovnost iz koje su kvarenjem, prepravljanjem i ideološkim podešava-njem nastale sve kasnije religije sa svojim bogovima uključujući i hriš-ćanstvo:

"Ovo što se sad zove hrišćanska religija postojalo je među drevnima i nije bilo odsutno od ljudske rase do Hristovog dolaska od čijih vremena istinita reli-gija, koja je već postojala, počinje da se zove hriš-ćanstvo.” [7]

BELI ANĐEO isto je kao da smo rekli SVETI AN-ĐEO, BELI DAN je isto kao da smo rekli SVETI DAN. Svaki dan je BELI DAN, svaki dan je SVETI DAN!

Danas se značenje srbskog VID svelo samo na VI-DETI, GLEDATI, a smisao reči VID je NAUČITI, ZNATI, RAZUMETI, SHVATITI, SPOZNATI; PRO-NAĆI, SVESNOST [8].

Bez VIDA nismo SVESNI sveta oko nas, bez VIDA smo u životnoj opasnosti bilo da se radi o fizičkom, umnom ili duhovnom VIDU. Naša misao i naša duša mogu da se RAZVIDE kao što se tamna noć i obla-čni dan RAZVIDE.

BEL, BELI i SVET i SVETI znače isto, a BELI VID znači isto što i SVETI VID ili SVETOVID. BELO SUNCE je SVITANJE, BELI VID, SJAJ, SVETLOST, SVETOST, ZNANJE STVARNOSTI. BEL je BOG SUNCA i SUNCE je BELO. SUNCE je ŽIVOTVO-RNA VATRA.

Znamo da su neki danI kraći, neki duži. Svaki dan je BELI DAN, svaki dan je SVETI DAN, a NAJBELJI, tj. NAJSVETIJI dan u godini je PRVI DAN LETA, DUGODNEVICA ili DAN BELOG VIDA, DAN SVE-TOVIDA, VIDOVDAN.

Ove 2026. godine prirodni astronomski VIDOVDAN je 21. juna, a 28. juna Srpska pravoslavna crkva slavi Sv. mučenika kneza Lazara i to je lažni Vi-dovdan.

Po julijanskom kalendaru 15. jun 1389. godine je Dan Sv. Vita, sveca Rimokatoličke, a ne Pravosla-vne crkve. Prirodni Vidovdan te godine bio je na prvi dan leta nedeljom 13. juna, dva dana pred Kosov-sku bitku koju Srpska pravoslavna crkva slavi kao poraz Srba, iako istorijski izvori savremenika te bit-ke svedoči da su 15. juna 1389. godine Srbi pobedili Turke.

Slika u prilogu:

- 1. AD = 1. god. nove ere: prvi dan leta = 24. jun, Ivanjdan;
- 1168 AD = 1168. god. nove ere: prvi dan leta (Vi-dovdan) = 15. jun, pad Arkone i krstaško razaranje Svetovidovog hrama;
- 1169 AD = 1169. god. nove ere: prvi dan leta (Vi-dovdan) = 15. jun;
- 1389 AD = 1389. god. nove ere: prvi dan leta (Vi-dovdan) = 13. jun.

Eto, Srbi, od mene toliko o Vidovdanu, a vi užiivajte u svojim lažima sa svojim crkvenim Bogom laži! Ako počnete da postupate po istini, Istiniti Bog biće s vama ma kojim imenom ga vi zvali.
.................................
[1] Arthur A. Macdonell, A Sanskrit-English Dictiona-ry; London, Longmans, Green, and Co., 1893, pg. 323.
[2] Monier. pg. 1106.
[3] Arthur A. Macdonell, Ib.
[4] Henry George Liddell and Robert Scott, A Greek-English Lexicon; Oxford: The Clarendon press, 1883, pg. 17-18.
[5] Jean-Baptiste Bullet, Mémoires Sur La Langue Celtique, Tome III; Besançon: Claudi-Joseph Daclin, 1759, p.pg. 333
[6] Ib.
[7] Jirah Dewey Buck, Mystic Masonry, or, the Sym-bols of Freemasonry and Greater Mysteries of An-tiquity [Supplemental Harmonic Series, Vol. V], Chi-cago: Indo-American Book Company, 1911, pg. 69.
[8] Arthur A. Macdonell, Ib. pg. 282.

Brini o svojim vlastitim grijesima, Bog te neće pitati za moje. (Če Gevara)

 

BOGOVI LAŽI I LJUDSKI STRAH OD ISTINE

Čovjek, ljudi i narodi sa duhom lažnog boga mrze svjetlost, mrze Sunce, mrze pravdu, pljuju istinu i ni-kad istinu Istinitog Boga neće i ne mogu priznati. Tu je odgovor na pitanje zašto sljedbenici Biblije i Kur'-ana ne mogu priznati postojanje motiva isplaženog jezika na arjanskim idolima, amajlijama i stećcima od ranih postpotopskih kultura i civilizacija pa sve do 20. vijeka.

Istiniti Bog pravde, istine i mira je nepriznat i zabra-njen, lažni bogovi nepravde, laži i ratova postali su Bog i vladaju svaki svojim narodima međusobno se boreći za svjetski prestol Cara nepravde, laži i hao-sa. Kad jedan od njih bude mislio da je zagopodario Zemljom, Istina će bljeskom zagrmiti, Zemlja se pro-lomiti i carstvo mu izgoriti.

SILE DUHOVNE TAME I TERORA TRENUTNO SU U BORBI ZA GLOBALNU VLAST

Oni su jedno, samo su im različiti pohlepni metodi osvajanja globalne vlasti pa se koškaju.

 

P.S. Klikom lijevo (ili desno?) prati isti znak prstiju:

Petko Nikolić Viduša: Stećci i bogumili: ZNAK VAVILONSKIH VELIKIH MAGOVA

ISTI SIMBOL: MJESTO SUNCA

I ovaj simbol svjedoči tvrdnju arheologa Miloja Va-sića da vinčanska kultura pripada periodu mikenske kulture od oko 1600. godine stare ere:

“Nama je na ovom mestu najzgodnije obeležiti zna-čaj Troje i njenih nalazaka naročito za datiranje po-jedinih kulturnih pojava u Dunavskoj Dolini, je rod toga zavisi i pravilno shvatanje celokupne praisto-rijske kulture u našoj oblasti.” (Miloje M. Vasić, Žuto brdo; Starinar, Novog reda godina VI, 1911, str. 67)