Saturday, May 16, 2015

SVETA GEOMETRIJA I BROJ 8

     Broj 8 je simbol vječnog života i beskonačnosti. Brahmanski znak za broj 8 je └┐i od ovog znaka preko prelaznih formi izveden je današnji znak 8 (prva slika lijevo). Brahmanski znak └┐ je polovina svastike, polusvastika koje pokazuje put odozdo na gore, sa zemlje u nebo, znak vaskrsenja (prva slika ispod).

 
      Na gornjoj slici s lijeva je geometrijski prikaz broja 8 (to je Napolenonova zastava Republike Italije iz 1802. godine). Uzmimo da je dužina strana velikog kvadrata po 8 mjernih jedinica. Dužina strana bijelog romba je po 5,656854249 mjernih jedinica, a dužina strana zelenog kvadrata je po 4 mjerne jedinice.
      I na kraju imamo beskonačni iracionalni broj Pi: 3,14159...
                                        4 : 3,14159 = 1,27324062
Broj 1,27324062 je tangent ugla uspona Velike piramide (ugao β, prva slika s desna).
      E sad se postavlja pitanje: sve ovo kakve veze ima sa Hristom i SPC, jer eto isti takvi kvadrati su na podu hrama SPC? Jesu li ovi kvadrati dogmatski dio učenja hrišćanske crkve? Ne, nisu, već su ovi kvadrati na podu hrama SPC dokaz da obični vjernici nisu iste vjere koju ima  sveštenstvo SPC, jer sveštenstvo zna mnogo više od dogmatski formulisanog hrišćanstva i sveštenstvo SPC po hramovima SPC postavlja simbole svoje vjere, a o tim simbolima i njihovom značenju obični hrišćani pojma nemaju, već gledaju u te slike kao sto tele gleda u šarena vrata.
      I tako sveštenici u ime Hrista svojom vjerom vladaju nad hrišćanima,  zive na račun hrišćana i duhovno usmjeravaju i vode hrišćane kud im je volja (i sami vidimo u odnosu na Božje zapovijesti gdje su hrišćani po pitanju vjere, etike i morala dospjeli).
      Ako sveštenici nisu hrišćani, koja je njihova vjera? E, to ih pitajte vi hrišćani!

Friday, May 15, 2015

BILJKE MOGU DA MISLE

 
       Prijatelj Dragan Milojkovic, filozof, pjesnik i povrtlar reče prije nekoliko dana da dok boravi u vrtu među biljem, učini mu se da biljke mogu da misle.
       Zaista, mogu li biljke da misle? Smiješno, je li? Mislim da to nije smiješno, a evo i zašto!
Pogledajte ova dva maslačka: maslačak lijevo raste na slobodnom otvorenom prostoru gdje kosilica ne dolazi i drška njegovog cvijeta visoka je dvadesetak centimetara, dok samo dvadesetak metara dalje maslačak desno raste u parku gdje kosilica zvrnda svakih sedam-osam dana i drška njegovog cvijeta je oko centimetar-dva visine.
       Dakle, maslačak u parku zna za kosilicu, ne gubi vrijeme za rast drške cvijeta, već cvjeta odmah pri zemlji da bi izbjegao da mu mu sječivo kosilice odsiječe cvijet i spriječi osjemenjivanje. Zaključak: biljke mogu da misle, a kako i čime, ne znam, Bog zna!

SIMBOL BOŽJE RUKE

Simbol Božje ruke
 
      Simbolična predstava Božje ruke kao simbol javlja se jos od vinčanske kulture (slika u centru). Poslije se javlja na slovenskim urnama (dvije predstave u vrhu Przeworsk culture, 3rd century BC - 5th century AD), javlja se na petroglifima, gdje su predstavljene i Božje noge (donja slika lijevo, Gadao’s Cave, Inarajan). Simbol Božje ruke javlja se i na srednjevijekovnim stećcima (krstača iz Mihića kod Ljubinja).

STEĆCI I PETROGLIFI SJEVERNOAMERIČKIH INDIJANACA

Isti motivi na petroglifima sjevernoameričkih Indijanaca (slike u boji) i na stećcima.

Tuesday, May 12, 2015

STEĆCI, LAŽ I BOGUMILI

Dokumentovana priča o stećma, njihovim simbolima i njihovim graditeljima: istina o srbskim dvovjernim krestjanima, poluvjercima Dušanovog zakonika, krstjanima Crkve bosanske i pobijanje svih laži o postojanju bogumila u državi Nemanjića i zapadno od Drine. 

PATRIJARH PAVLE - IZDAJNIK BOGA I NARODA

 
  
         Dok su Srbi krvarili po Krajini i BiH, patrijarh Pavle je šurovao sa papom Vojtilom. To je onaj papa što je kasnije išao u Vašington da Klintonu lično naredi bombardovanje Srba. Tako Pavle tom papi  šalje bratsko Pismo:

         "Njegovoj Svetosti papi Jovanu Pavlu II
         Vaša Sv
etosti!

 
         Mi smo Vam srdačno blagodarni za ljubazni poziv da dođemo u Asizi 9. 1. 1993. godine, radi toga, da bi se u zajedničkoj molitvi za mir obratili ka Gospodu, a kao prvo za mir i primirje u Bosni i Hercegovini, koja je natopljena suzama i krvlju, te drugih stradajućih regiona onoga sto se donedavno zvalo "država juznih slovena".
         Vi ste nam saopštili da će na toj molitvi učestvovati episkopi i drugi istaknuti predstavnici rimokatoličke Crkve sve Evrope, predstavnici drugih hrišćanskih Crkava i konfesija, a takođe i predstavnici islama, te drugih velikih religija.
         Mi smo iskreno radosni tome što ce se ta zajednička molitva održati u Asiziju, u postojbini pravedenika i istinitog sluge Božijeg. Njegovo duhovno nasleđe i učenje čine ga apostolom smirenja, pokajanja, mira i ljubavi. On je sagradio istinski most između hrišćana Zapada i Istoka.
         Vi možete biti uvereni, Vaša Svetosti, da se u taj dan kao i uopšte u svaki dan koji nam je Bog darovao mi nalazimo, a i nalazićemo se u opštenju sa Vama u molitvi za mir i spasenje svih. To je upravo tako, mada onaj koji Vam smireno piše ove redove, na žalost nema mogućnost da i lično i fizički prisustvuje na molitvi u Asiziju.
         Međutim, taj fakt sto postoje takve okolnosti koje nam ovog časa i u ovom kontekstu ne dozvoljavaju da dođemo i da neposredno učestvujemo u molitvi za mir 9. i 10. januara 1993. god, uopšte ne znače da se mi gnušamo od bratski pružene nam ruke i da ne ulažemo veliki napor, koliko je to moguće, radi toga da bi se održao susret sa Vašom Svetošću.
         Naprotiv, mi Vam se obraćamo sa molbom da primite našu delegaciju, što pre je moguće, ne obazirući se na Vašu ogromnu zauzetost i na naše velike teškoće. Ta delegacija biće opunomoćena da sarađuje sa onim Vašim ustanovama na koje ih Vi uputite, kako bi pripremili nas susret sa Vašom Svetošću.
         Ako bi nam Gospod ukazao tu milost, te se taj plan ostvari u skoroj budućnosti, to će biti prvi susret između Rimskog pape i Srpskog patrijarha.
         Još jednom Vam blagodarimo, Vaša Svetosti, za poziv, za pažnju i ljubav koju ste nam Vi pokazali. Mi Vas uveravamo da ćemo 9. i 10. januara, u vreme molitve u Asiziju „jednim ustima i jednim srcem” uzneti ka prestolu našeg Gospoda i Spasitelja zajedno sa Vašom Svetošću, sa svim episkopima i verujućima Vaše Svete Crkve, plamenu molitvu za mir u celom svetu, a pre svega za mir i primirje u Bosni i Hercegovini.
                                                                                                                +Patrijarh srpski Pavle 

 
 
         Deveti sastanak Mešovite komisije za bogoslovski dijalog između Pravoslavne i Katoličke crkve održan u Beogradu, od 18. do 25. septembra 2006. godine, predstavlja nastavak rada započetog 1980. godine, u potrazi ka uspostavljanju punog jedinstva. Srpska Pravoslavna Crkva je velikodušno pružila gostoljublje učesnicima zasedanja.
         Zvanično otvaranje skupa održano je u Patrijaršijskom pridvornom hramu Svetog Simeona Mirotočivog, u prisustvu Njegove svetosti patrijarha srpskog Pavla, koji je pozdravio članove Komisije i izrazio svoju molitvenu podršku rečima:
 
          »Dobrodošli u ovaj dom Božji, dom naše Crkve i našega naroda, dom vaš i dom moj! Ne smatram da treba mnogo da govorimo jedni drugima u ovom trenutku; verujem da svi treba da se obraćamo Duhu Svetom, Duhu premudrosti i bogopoznanja, da sve nas prosvećuje i uvodi u punoću istine. U bogoslovskom dijalogu istine i ljubavi, radi kojega ste se sabrali ovde, dragi Oci, braćo i sestre, pratiće vas moja skromna molitva. Važnije od toga, i jedino na potrebu, jeste da vas prati blagodat Duha Svetoga koja sve naše nedostatke dopunjava i sve naše nemoći isceljuje.« Zatim je služen Priziv Svetog Duha po pravoslavnom obredu."
 
 

         Evo Pavlovih žalobitnih riječi za papom Vojtilom (to je onaj papa sto je tražio bombardovanje Srba): 

         "Izražavam duboku sućut u povodu smrti njegove svetosti pape Ivana Pavla II. Vjerujem da je on cijelog života iščekivao ovaj dan izlaska pred Suca pravednog i svesilnog, sveznajućega Boga i da je sav njegov rad i trud bio u tome osjećanju i u tome saznanju. To je briga svih kršćana, a pogotovo onih koji su na višem položaju, da znamo da ćemo izaći pred njega Suca pravednog pred kojim nema ništa sakrivenog i da na taj način svoj život živimo, pogotovo imajući u vidu dobro vjernika, da budemo zaista primjer svima njima po reći Kristovoj tako ”da se svjetlost vaša svijetli pred ljudima, da vide vaša dobra djela i proslave Oca vašega koji je na nebesima”. I sada želeći preminuloj Njegovoj Svetosti Ivanu Pavlu II. kraljevstvo nebesko i blaženstvo u tome kraljevstvu, još jednom izražavam preko vas sućut cijeloj Rimokatoličkoj crkvi."
 
        
 Patrijarh Pavle kroz svoja usta svojom vjerom je rekao:
 
         "U tome smislu, da zajednički razgovaramo u jedinstvu u Hristu Gospodu, evo su nam ovde danas prisutna i braća po Hristu, rimokatolički biskupi iz Srbije i Crne Gore."
 
 

         Pavle je bio prvi i najstariji ekumenista u SPC. Kao patrijarh je davao blagoslove svojim vladikama da posjećuju papu, da donose pare od pape, da od pape primaju kardinalske pretenove i naprsne kardinalske križeve, da vode svoje sveštenike papi na poklonjenje i da hodočaste Stepinčev grob. Evo jedne Pavlove izjave kad je u hramu SPC počasno pozdravio papine biskupe:

       „Deveti sastanak Mešovite komisije za bogoslovski dijalog između Pravoslavne Crkve i Katoličke Crkve održan u Beogradu, Srbija, od 18. do 25. septembra 2006. godine, predstavlja nastavak rada započetog 1980. godine, u potrazi ka uspostavljanju punog jedinstva. Srpska Pravoslavna Crkva je velikodušno pružila gostoljublje učesnicima zasedanja.
         Zvanično otvaranje skupa održano je u Patrijaršijskom pridvornom hramu Svetog Simeona Mirotočivog, u prisustvu Njegove svetosti patrijarha srpskog Pavla, koji je pozdravio članove Komisije i izrazio svoju molitvenu podršku rečima: ‘Dobro došli u ovaj dom Božji, dom naše Crkve i našega naroda, dom vaš i dom moj! Ne smatram da treba mnogo da govorimo jedni drugima u ovom trenutku; verujem da svi treba da se obraćamo Duhu Svetom, Duhu premudrosti i bogopoznanja, da sve nas prosvećuje i uvodi u punoću istine.
         U bogoslovskom dijalogu istine i ljubavi, radi kojega ste se sabrali ovde, dragi Oci, braćo i sestre, pratiće vas moja skromna molitva. Važnije od toga, i jedino na potrebu, jeste da vas prati blagodat Duha Svetoga koja sve naše nedostatke dopunjava i sve naše nemoći isceljuje’. Zatim je služen Priziv Svetog Duha po pravoslavnom obredu.”
 


Ko i zašto forsira svetački kult patrijarha Pavla? To čine neprijatelji Srba, a mase neupućenih budaletina u srpskom narodu njihovu propagandu primaju u svoje uši kao Božiju istinu.
Prva istorijska laž patrijarha Pavla:
"Jedan Grk u ono doba, kulturan, kad su naši preci dolazili u ove krajeve, pročitao nas je i zabeležio pa je rekao... napisao: 'Kod Srba se ne može ništa učiniti mitom, ne što su oni nepodmitljivi, nego zbog mnogih suprotnih gledišta'." (Patrijarh Pavle, video: 3:20)
Zaključak Pavlovih riječi: Srbi nisu autohtoni narod na Kosovu i Metohiji, ni u Srbiji, ni na Balkanu, nego su došljaci na Balkanu.
Druga istorijska laž patrijarha Pavla:
“Mi nikada nismo odricali i Šiptarima da su oni autohtoni na Kosovu i Metohiji kao i njihovi preci redom.” (Patrijarh Pavle, video, 8:45)
I pošto vaš svetac Pavle reče da su Šiptari autohtoni narod na Kosovu i Metohiji, a Srbi su došli na Kosovo i okupirali šiptarsko Kosovo, po ljudskoj i Božijoj pravdi čije treba da ostane Kosovo? Šiptarsko, naravno!
Na videu Pavle vidi Kosovo kao posebnu državu, jer govori da Kosovo treba da bude multietničko, a ne vidi Kosovo kao neotuđivi dio Srbije u kojoj su Šiptari nacionalna manjina. Zato je onom izjavom "Čije ovce, onog i planina" Pavle već priznao Kosovo kao šiptarsku državu.
Da li je sada išta vama jasnije zašto se među Srbima raspiruje svetački kult patrijarha Pavla? Antisrpski lobi u "srpskim" medijima i među "srpskom intelektualnom elitom" kao i u SPC ima veliki interes da Srbima ovog izdajnika proglase za sveca, a kad izdajnik postane svetac, svečeva se ne poriče, zar ne?
Video YouTube, Published on Jun 2, 2009.
Фејсбук страница ДВЕРИ: Dveri Srpske - Najduži televizijski intervju sa Patrijarhom Pavlom 2. deo:

A ŠTA KAŽU KANONI SVETIH SABORA (posjetite sajt Svetosavlja na donjem linku i procitajte):
 
.......................
P.S. Clanak je postavljen 2015. godine. U medjuvremenu su web-stranice sa linkovima izbrisane, osim stranice "Novinar.de"

SIMBOL ZEMLJE OD VREMENA GRADNJE VELIKI PIRAMIDE

Simbol Zemlje

a) simbol Zemlje u portalu Kraljeve odaje Velike piramide,
b) u znaku Zemlje boginja Majka Zemlja na ruci Sabaziosa,
c) Mater svijeta sa simbolom Zemlje, tempera Nikolaj Rerih (Николай Рерих. Матерь Мира, 1924, Музей имени Н.К. Рериха, Москва, Россия),
d) simbol Zemlje na marami Bogorodice (pravoslavna ikona)
       Dakle, od vremena graditelja Velike piramide isti simbol sa istim značenjem. Kako to i otkud to? Je li to Božje javljanje, ili neka tajna mistično-ezoterijska grupa zna znanje i to čuva samo za svoje članove, to nije ni važno, važno je da je simbol jedan i isti.
 

NA IKONI JE SVAROŽIĆ IZA SVETOG ĐORĐA

Sveti Đorđe  sa dječakom.

       Na nekim srednjevijekovnim ikonama iz Svetog Đorđa na konju sjedi dječak koji božanskim pićem krijepi i snaži Đorđa. Mnogi su pokušavali odgonetnuti ko je taj dječak, ali tačan odgovor niko nije svojom sigurnošću potvrdio, već su svi svoje mišljenje navodili kao moguće rješenje ove zagonetke.

     Zaista, ko je dječak iza Svetog Đorđa? Odgovor na to pitanje daje nam predstava Svetog Đorđa na oltarskom krstu jedne crkve iz 15. vijeka u gruzijskom gradu Čhari (desno na gornjoj slici), Museum of Georgian Art, Tbilisi, Georgia).
 
Sumerski pečat, indijanski petroglif, motivi na stećcima i detalj ikone sa oltarskom krsta.
 
      Na ovoj ikoni dječak iza Đorđa ima kapu za kićankom (čuperkom), a to je univerzalni motiv na predstavama solarnih božanstava od Sumera, preko drevne Indije, keltskog novca, petroglifa američkih Indijanaca i stećaka. To ćemo dokazati prikazima istih motiva iz različitih vremena i različitih dijelova svijeta.

      Na slici u vhu je sumerski pečat i tu je mlado božanstvo sa "čuperkom" (2500-2000 god. st. ere). U sredini lijevo je petroglif američkih Indijanaca, a do njega je motiv na stećaku na kojem vidimo Peruna kako ubija medvjeda Velesa. Ispod predstave Peruna je drugi motiv na stećku: solarno božanstvo sa cvijetom života u ruci. U dnu slike je dječak iza Đorđa sa oltarskog krsta u Gruziji.

      Ko je dječak iza Svetog Đorđa?

     Pošto znamo da je hrišćanski Sveti Đorđe preuzeo ulogu slovenskog boga rata i proljeća Jarila (Jurja, srbskog Đorđa), dječak koji sjedi iza Đorđa i krijepi Đorđa snagom božanskog pića je Svarožić. Nije to nikakav "dječak iz Mitilene".

      Svarožić je Mali Božić, sin Svarogov koji se rađa na zimski solsticij i prvi dan zime. Od tog dana mlado i nejako Sunce Svarožić raste u Suncu proljeća i tako Svarožićeva snaga postaje snaga Jarila (Jurja), tj. Svarožič je dao snagu Jurju. To je simbolika dječaka koji krijepi Đorđa snagom božanskog pića: dječak iza Svetog Đorđa je Svarožić i to je u hrišćansku ikonografiju ušlo iz ruskog i srbskog dvovjernog hrišćanstva.

KUMIRI KAO KALENDARI GODIŠNJIH DOBA

Antropomorfna figurina tripoljsko-kukuteni kulture (4800-3000 st. ere).
 
       Pred nama je ženska antropomorfna kumir-figurina tripoljsko-kukuteni kulture (4800-3000 st. ere). Na prvi pogled figurina je ukrašena "šarama", ali nije tako: šare su kalendarski simboli godine. Objasnićemo kako:
       A) pojas (plava boja) je linija nebeskog ekvatora. Odmah uz liniju ekvatora stoje dva kružica koji predstavljaju proljetni (istočno) i jesenja (zapadno) ekvinocij, tj. početak proljeća i početak jeseni. Južno ispod ekvatora u izvrn...utom trouglu, koji je kao takav simbol principa ženskog rađanja, nalazi se jesenje i zimsko nebo. U danu između njih (vertikalna linija vagine) je zimski solsticij kad se rađa mlado Sunce i tu je početak nove kalendarske godine.
       B) Iznad pojasa, tj. iznad nebeskog ekvatora stoje doba proljeća (zelena) i doba ljeta (crvena boja). Ljetni solsticij i prvi dan ljeta obilježen je kružićem na vrhu figurine, jer tog dana Sunce dostigne svoju najvišu godišnju tačku na nebu.
       C) Noge su podijeljene na po osam dijelova što je ukupno šesnaest dijelova. Potpuni krug godine ima 365 dana (svaka četvrta je prestupna sa 366 dana), a znamo da svaki mjesec ima 30 dana: 30 x 12 = 360 dana.
       360 : 16 = 22,5 dana = 1/4 godišnjeg doba, jer jedno godišnje doba ima 90 dana.
       22,5 x 2 = 45 dana = 1/2 godišnjeg doba,
       2 x 45 = 90 dana = 1 godišnje doba
Četiri godišnja doba po 90 dana je 360 dana godine. Da se popuni svo vrijeme godine treba još pet dana i to su oni mali kružici u pravcu ramena: pet kružica je preostalih pet dana godine i to je ukupno 365 dana. Kumir je dakle Majka vremena godine.

 
Četiri godišnja doba na kumiru tripoljsko-kukutenske kulture.
 
U gornjoj sekciji slike je antropomorfni prikaz Sunca na prvi dan ljeta: proljeće, ljetni solsticij (prvi dan ljeta) i ljeto (motiv na monolitu, Sidamo, Sodo, Ethiopia), a ispod je kumir tripoljsko-kukuteni kulture sa godišnjim dobima. Obratimo pažnju na linije proljeća i ljeta sa linijom ljetnog solsticija između njih.