Wednesday, May 3, 2017

CER, CERAUNI I RAŠANI

        Jedno od ilirskih plemena zvalo se CERAUNI, a i žvjeli su na području RAŠKE i Starog Vlaha. Ovdje ćemo uporednom lingvistikom pokazati da su imena CERAUNI i RAŠANI sinonimi, tj. istog su značenja i pokazaćemo da imena CERAUNI i RAŠANI jesu dva imena istog naroda.
 
Ime CERAUNI izvedeno je je CER. To je prosta punoznačna riječ keltskog (gaelik) jezika:
 
- CER = CEAR (1)
- CEAR = KRV, POTOMAK, ROD (2)
- CEARA = BOJA KRVI, CRVEN (3)
 
         A sad idemo malo u mitologiju i mitološka imena:
 
        “Euzebije od Plutarha kaže da je CERBERUS Sunce. CERBERUS je upravo Kir-Abor, boravište Sunca, oca svjetlosti” (4)
 
Korijen u riječi CERBERUS je CER, a korijen riječi je nosilac osnovnog značenja svake riječi: CERBERUS znači SUNCE.
 
KEREN: “KEREN Keren i KERENUS, od Grka Γερανoς, plemenita ptica, bješe najpoštovanija od svih. To je titula Sunca lično: Apolo bješe zvan Cranëus i Carnëus, što nije drugo do Ceranëus, vrhovno božanstvo, gospodar svjetlosti.” (5)
 
KEREN ili KERENUS je grčko GERANOS. Tračko GERMA je TOPLOTA, a ona dolazi od SUNCA. Korijen tračkog GERMA je GER od kojeg je preko oblika GERA izvedeno savremeno srbsko ŽERA, a to je VATRA, a VATRA je SUNCE.
 
I šta vidimo? Vidimo da je CER ime SUNCA, a CER je isto kao i CEAR i sve je CRVENO. Boja vatre je CRVENA, a Sunce je VATRA.
 
Pošto je CER istog značenja kao i CEAR, znači da i CER znači CRVEN. Drvo hrasta CERA (Quercus cerris) je ružičasto, crvenkasto. CEROV list u jesen je izrazito CRVEN. Latinsko CERRIS zadržalo je samo prenesena značenje keltskog CER: ljut, žestok, gnjevan, žučan, opor, gorak (osobine čovjeka pri ovakvim eksplozivnim osjećanjima je CRVENILO izazvano prejakim uzbuđenjem). Savremeno srbsko CRVEN izvedeno je od CER-VEN: CER > KER > KERVEN > ČERVEN > CRVEN.
 
Keltsko (gaelik) CEARB je KLANJE, KRVOPROLIĆE, a gdje je krvoprolice, tu je sve CRVENO. (6)
 
Kod Kelta mrkva je dobila ime po svom korijenu CER: CEARACAN = Skirrets (daucus carota): “Name applied to the roots of these and curran earraich.” (7)
 
Mrkva je crvenkasta. Ta boja mrkvi dolazi od mnogog KAROTINA (Carotene, eng.). U kartama za igranje KARO je CRVENA boja, a na francuskom je CARREAU. Tako dolazimo do zaključka:
CER = CEAR = KEREN = KERENUS = CARREAU = KARO = CRVEN = VATREN = SUNCE.
 
         Kanarisko (Kannada/Canarese/Kanarese) KARA znači RUKA, ali istovremeno znači VARNICA, ISKRA, SVJETLOSNI ZRAK (8). Otkud tolike predstave otvorenog dlana ruke na drevnim petroglifima i na stećcima? Ruka je KARA, tj. SVJETLOST. Kanarisko KARAM (9) je VELIK, a to isto znači keltsko KARAN što je kod Srba srednjeg vijeka bilo vladarska titula.
 
         Sanskritsko KARA ( कर ) je RUKA i SUNČEV ZRAK. Sanskritsko CARA ( चर ) je ŽIVOTNO, POKRETNO, BIT, BIĆE.
Sanskritsko KARA, kanarisko KARAM, keltsko i srbsko KARAN imaju isti korijen KAR-. Smisao riječi KAR u starini se govorio i pisao na više načina: CAR, CAER, ZAR, ZER, GER, CER, SER.
 
Mrkva je ŠARGAREPA: ŠAR-GA- REPA. Ovo ŠAR je SAR sto je isto kao ZAR. Zašto se u riječi SARGAREPA nalazi riječ SAR, tj. ZAR, tj. SVJETLOST? Zato jer je ZARNA, tj. ŽARNA sa puno KAROTINA.
 
Zanimljivo je porijeklo engleskog CHERRY (trešnja, višnja). Kažu za CHERRY da je porijeklo rijeci od starofrancuskog CHERISE, srednjevije-kovnog latinskog (otkud latinski u srednjem vijeku!?) CERESIJA koje potiče od grčkog KERASOS što bukvalno znači “trešnjevo drvo”. A jasno je: englesko CHERRY potiče je od keltskog (srbskog) CER, koje je preko oblika KER palatalizacijom dalo ČER od kojeg potiče CRVEN. Zar nisu sve CHERRIES crvene?
 
I nakon svega kako povezati CERUANE sa RAŠANIMA? Vrlo lako!
 
Sanskritsko RASYA ( रस्य ) znači KRV. Kanarisko RAKTA je KRV (827). Kanarisko RAKTÓTPALA (10) je CRVENI LJILJAN.
 
Kanarisko RASHMI (RAŠMI) je SVJETLOSNI ZRAK, SVJETLINA (11). Kanarisko RAHAṆI (12) je SJAJ, BLJESAK.
 
a) kanariski: RASHMI (RAŠMI) = SVJETLOSNI, SVJETLOST
b) RAH > RAHANI > RAHNI = RAŠNI = SJAJNI, BLJEŠTAVI.
c) CER = CEAR = KRV = CRVEN, POTOMAK = ROD = RASA
d) CEARA = CRVEN
e) CERUANI = CRVENI
f) RASYA = CRVEN
 
        “Fizičke karakteristike Tračana, gdje je utvrdjen običaj iz šestog vijeka stare ere, Ksenofan uzgred ukazuje na plave oči i crvenu kosu kao stereotipne osobine kada raspravlja o tome da li se fiziononomske osobine Etiopljana i Tračani odnose na njihove bogove.” (13) (Xenophanes, Fr. A15, 16)
 
Sa naslovne strane Orbinovog "Kraljevstva Slovena".
 
         Tako Mavro Orbin na naslovnoj strani svoje knjige "Karaljevstvo Slovena" piše: "...DALMATIA, CROATIA, BOSNA, SERVIA, RASSIA, BVLGARIA".
 
        To znači da u srednjem vijeku Rašani i Srbi nisu bili isto u današnjem smislu Srbstva, jer su Rašani bili starosjedioci Balkana, potomci domorodačkih Kelta (Tračana), dok su ondašnji Srbi, kao dio pridošlih Slovena, bili skitizirani potomci Tračana (Kelta). Prije stvaranja države Stefana Nemanje vjera Rašana, većine Srba i većine Hrvata bilo je dvovjerno krstjanstvo.

Iz povelje bosanskog kralja Tvrtka II Kotromanića pisane na Ivanjdan, 24. juna 1405. godine. Tu su tri prethodne gospode: bosanska, raška i srbska.
 
         Stvaranjem države Nemanjića postepeno se mijenja ime Rašanima u Raškoj, Starom Vlahu i ostalim dijelovima današnje Srbije.Tako se svi Rašani u Srbiji poistovjećuju sa Srbima, jer su do tog vremena sa Srbima slovenskog porijekla već imali isti jezik, iste običaje i istu hrišćansku pravoslavnu vjeru. Padom Bosne pod Turke srbsko ime prenosi se i na Rašane zapadno od Drine. Kod rimokatoličkih pisaca nazivi Rašani, Vlasi i Morovlasi uvijek su se odnosili na Srbe.
Pokatoličene Rašane Rimokatolička crkva je pretvorila u Hrvate, krvave neprijatelje današnjih Rašana.
 
         Prvo pominjanje Rašana) je iz vremena asirskog cara Tiglath-Pilesera III (8. vijek stare ere):
 
        “He also subdued the Rashani and Bit-Amukkhani.“ (14)
         “On je takođe potčinio Rašane i Bit-Amukane.”
 
Zemlja ovih Rašana bila je u Maloj Aziji. U ono vrijeme tu su boravili Brigi i Kimbri.
 
         Drugo pominjanje Rašana je iz 1346. godine (15) u pismu rimskog pape Klemensa VI (papa od 1342 - 1352). Ovim pismom papa obavjestava da postavlja dumanjskog biskupa Ivana i preporučuje ga splitskom nadbiskupu i banu Stjepanu II Kotromaniću:
 
         "archiepiscopo Spalatensi et Stephano Bano principi Rasciensi (Bosnensi)."
         "arhiepiskopu splitskom i Stefanu Banu starješini Rašana (Bošnjana)."
 
         Islamizirani Rašani postali su Bošnjaci, veliki mrzitelji današnjih Rašana.
……………………………
        (1) Edward Dwelly, Faclair gaidhlig: a Gaelic dictionary, specially desi-gned for beginners, Vol. 1, Published by: Herne Bay: E. Macdonald & Co, 1902-, pg. 188.
         (2) Ibid. pg. 181.
         (3) Ibid.
         (4) William Holwell, Mythological, Etymological And Historical Dictionary, London, Printed for C. Dilly, In The Poultry, 1793, pg. 95.
         (5) Ibid. pg. 96.
         (6) Edward Dwelly, Faclair gaidhlig: a Gaelic dictionary, specially desi-gned for beginners, Vol. 1, Published by: Herne Bay: E. Macdonald & Co, 1902-, pg. 181.
         (7) Ibid.
         (8) Rev. W. Reeve, A Dictionary, Canarese and English, Revised, Corrected and Enlarged by Daniel Sanderson, Wesleyan Mission Press, Bangalore, 1858, pg. 251.
         (9) Ibid. pg. 252.
         (10) Ibid. pg. 827.
         (11) Ibid. pg. 830.
         (12) Ibid. pg. 831.
         (13) Joseph E. Skinner, The Invention of Greek Ethnography: From Homer to Herodotus, Oxford – New York, Oxford University Press, 2012, pg. 85.
         (14) C. H. W. Johns, Ancient Babylonia, Chapter VIII, University Press, Cambridge, 1913, pg. 115.
         (15) Vasilije Derić, O Srpskom imenu po zapadnijem krajevima našega naroda, Biograd, Državna štamparija Kraljevine Srbije, 1900, str. 22.

No comments: