Saturday, April 2, 2016

HATI (HITITI) SU BRIGI GETI

  Zemlja Hata (Hitita).
      “  A bijaše na cijeloj zemlji jedan jezik i jednake riječi.” (Stvaranje, 11, 1)

I bijaše veliki biblijski potop 2626. godine stare ere. I usahnu potop i lađa se zaustavi na Araratu. Odatle Noje sa porodicom siđe u zemlju Senaru, što je Sumer, i  tu na potopom zatrpanim prepotopskim gradovima prepotopskog carstva utvrdi se novo carstvo cara Nebroda (Nimroda). Počeše zidati i nove gradove i kulu valilonsku. Ali kula bi srušena, jezik se razdijeli na jezike po porijeklu i do tad jedan narod razdijeli se na narode i rasuše se zemljom.
        Da je sve to bilo tako, svjedoče neke još uvijek iste ili slične riječi u svim narodima svijeta. Jedna od takvih riječi je riječ po kojoj su drevni HATI (Hititi, Hetiti) dobili ime. Jezik HATA pripada grupi jafetskih jezika, tj. jeziku Jafetovih potomaka, koji evolucionisti u lingvistici proglašise indo-evropskim jezikom, ali ne promijeniše imena semitske i hamitske grupe jezika.
        Dakle riječ HATI  (HATTI)  ime je naroda poznatog i pod imenom HITITI. Oblik i značenje riječi HATTI nalazimo u sanskritskom HATTA što znači SVIJETAL, VEDAR, PLAVOKOS. Sanskritsko HATTATI, HATT (हटति, हट् ) je SVIJETAL, SJAJNI, BLJEŠTECI.  Od korijena HAT- u dravidskom kanariskom jeziku je riječ HATTU (ಹತ್ತು ) sa značenjem PENJANJE, VIS, BRIJEG, HVATAČ VATRE (1).
        U kakvoj su semantičkoj vezi sanskritsko HATTA,  HATTATI (HATT) sa kanariskim HATTU kad na prvi pogled imaju različita značenja? Pogledajmo: kad se jutrom od istoka Sunce PENJE,  prvi Sunčev SJAJ ZABLJEŠTI na vrhovima BREGOVA. Dakle sanskritsko HATTA (HATTATI, HAT)  sa značenjem SVJETLOST, SJAJ BLJEŠTAVOST označava rezultat Sunčevog PENJANJA, a kanarisko HATTU svjedoči to PENJENJE na VISU BRIJEGA na kojem se HVATA VATRA SUNCA, tj. SVJETLOST i BLJEŠTAVOST.
        Korijen sanskritskih riječi HATTA, HATTATI (HAT) i korijen kanariske riječi HATTU je HAT- i nalazimo ga u srbskoj riječi KAT sto znači SPRAT, BOJ kuće, jer  KAT znači VIS: HAT > KAT (H > K). Tako se kanarisko HATTU nalazi u srpskom KATUN (HATTU > KATTU-N > KATUN). KATUN je kuća na planini, a planina je veliki VIS, veliki BRIJEG.
        Pošto srbski jezik ima tri vrste govora, riječ BRIJEG ima  i svoj ikavski oblik BRIG. To nam kazuje da riječ HATI znači isto kao i riječ BRIGI ili Frigi, tj. Frizi. Strabon svjedoči da su Brigi isto što i Tračani, odnosno isto što i Kelti, a Kelti su Cimbri, tj. Simbri, Shurbi, Subri, Srbi.
Hatuša (umjetnikovo viđenje na osnovu arheoloških tragova).
        HATUŠA (HATTUSHA) je bila glavni grad HATA. Po korijenu HAT- ime grada znači SVIJETLA, BLJEŠTAVA, UZVIŠENA. I gle: u pelaškom gradu SKOTUŠI (Scotusa, Scotussa, Skotoussa) nalazio se hram posvećen pelaškom Domatriosu, bogu Sunca, gromova i vatre (pelaški Zevs). Glavni grad Dacije bijaše SARMIZEGETUŠA (Sarmizegetusa, Sarmisegetusa Sarmisegethusa, Sarmisegethuza, Ζαρμιζεγεθούσα, Ζερμιζεγεθούση). Zar imena gradova nisu slična: HATUŠA – SKOTUŠA – SARMIZEGETUŠA?
        Otkud sličnost u obliku i značenju imena glavnih gradova Hata, Pelazga i Dačana? To je zato što je to bio jedan narod, jer nakon propasti hatistkog kraljevstva Hati (Brigi) naseljavaju se u Trakiju dobijajući ime GETI. Kanarisko GETTU znači NASELJEN, NASELJENIK. Po kanariskom GETTU i tračkom GET, GETI  je i talijanska riječ GETO (GHETTO).
        Ne znamo šta znači ime pelaškog grada SKOTUŠE, ali znamo šta znači ime dačkog grada SARMIZEGETUŠE (SAR-MIZE-GET-TUŠA):  SAR je od ZAR ili ZER, a to je SVJETLOST, SJAJ; MIZE je genitiv od MIZA što je STO, TRPEZA, staroslovensko MISA (3), ovdje u značenju PRESTO, OLTAR. GET znači DOSELJENIK, a –TUŠA je sufiks (nastavak) kao u imenicama ‘’kreketuša, blebetuša, zveketuša”. Tako SARMIZEGETUSA znači SVJETLOSTNI (PRE)STO GETA, jer je u SARMIZEGETUŠI bilo veliko getsko svetilitše bogu Sunca.
……………………………
        (1) Rev. W. Reeve, A Dictionary, Canarese and English, Revised, Corrected  and Enlarged by Daniel Sanderson,  Wesleyan Mission Press, Bangalore, 1858,  pg. 988.
        (2) P. Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Knjiga druga, JAZU, Zagreb, 1972, str. 419-420.
        (3) Ib. str. 435.

No comments: